Column: Veense hangouderen

VEENENDAAL Iedereen die wel eens boodschappen doet op het Scheepjeshofplein is ze wel eens tegengekomen. De groep senioren op blitse scootmobielen. Vaak voorzien van een felgeel of oranje veiligheidshesje om de stoelleuning. Roken is bij deze generatie nog gemeengoed. Dus als je je door deze ‘bejaardenbende’ wilt begeven op weg naar de meest populaire betaalautomaat van Veenendaal, ontkom je niet aan de nodige doses nicotinewalmen. Toch is het een gezellig clubje. Ze kennen elkaar al decennialang en lijken lief en leed met elkaar te delen. Onze eigen Benidorm Bastards zullen we maar zeggen. 

In diezelfde categorie zag ik vanaf de loopband bij BasicFit een seniore Veenendaler van zijn scootmobiel afstappen. Hij raapte een onaangebroken verpakking tiewraps op, plaatse het in zijn scootmobielmand en reed weg. Even later kwam verbouwereerd een bouwvakker aanlopen. Die was bezig kijkschermen met tiewraps te bevestigen, maar was even van zijn plek weggelopen. Je zag hem denken ‘ik had hier net toch nog een nieuw pakje tiewraps liggen?’. Ik kon hem van achter het sportschoolraam niet de ware toedracht melden, maar het was een interessant tafereel.

Eerder was ikzelf al eens slachtoffer geweest van 65+ ‘criminaliteit’. Een vrouw met scootmobiel belde aan bij mijn huis met een triestig verhaal. Ze was haar pinpas kwijtgeraakt en moest nog boodschappen doen en haar dochter was net deze week op vakantie. Ik gaf haar in al mijn goedertierenheid vijfentwintig euro. Het gaf me nog een heel goed gevoel ook. Totdat ik een dag later een buurman sprak die vroeg ‘is die gokverlaafde scootmobieldame bij jou gisteren ook weer langs geweest?’. Het kwartje viel. Deze mevrouw had een succesvol bedelpraatje en bleek er krasloten van te kopen naar ik weer hoorde van andere buurtbewoners. Eigenlijk ook wel weer een zielig verhaal. En eentje dat vooroordelen over hangjongeren en gauwdiefjes in een ander perspectief plaats.

Maar wat ik laatst las is ook waar: Ouderen zijn en blijven een fortuin waard. Ze hebben zilver in hun haar, goud in hun tanden, stenen in hun nieren, gas in hun darmen, lood in hun schoenen, kalk aan hun nagels en staal in hun heupen. Eigenlijk zijn ze een goudmijn. Een mens met zoveel mineralen is met geen miljoen te betalen.  

Reageren?  Mail naar veensteken@streekverkenner.nl