Tijd te kort

VEENENDAAL Ik had me nog zo voorgenomen om na de coronalockdowns het wat rustiger aan te gaan doen. Want we klaagden allemaal wel over de beperkingen die ons op werden gelegd, maar stiekem vonden we het soms toch ook wel lekker dat er geen files op de wegen stonden, er amper overlast was van vliegverkeer en het aantal sociale verplichtingen tot een minimum beperkt was. Maar dat lijkt al weer lang geleden. 

Als ik mijn agenda van de maand juni bekijk, zou het me niet verbazen als ik eind van deze maand een burn-out heb. De netwerkbijeenkomsten worden allemaal net voor de zomer gepland, iedereen wil zijn laatste nieuwsbrief, tijdschrift of krant voor de vakantie op de deurmat hebben liggen en ook familie en vrienden stellen het op prijs elkaar nog even lijfelijk te zien, voordat we aan onze welverdiende zomerreces kunnen beginnen. 

Dan is het ook nog zulk lekker weer, dat er volop spontane barbecues worden georganiseerd en daarnaast is juni bij uitstek de maand voor gezellige festivals. Zo was het vorige week genieten van Theater bij de Buren en het Festival Zand op het Stadsstrand. Aanstaand weekend staat er op de Duivenweide het Jongerenfestival Urban Playground op het programma. En als jongere of buurman - u mag kiezen in welke categorie u mij indeelt - moet ik daar natuurlijk ook eventjes langs. 

Kortom druk-druk-druk. Weinig tot niks geleerd van de corona-retrâite. Nee dan onze huiskat Donna, (afkorting van CharDONNAy). Die ligt de hele dag met haar vijf weken oude kitten PINOT - de werknaam die we het beestje vooralsnog hebben gegeven (afkorting van PINOT Gris; andere naamsuggesties welkom!) - te luieren in de zon. Nou ja, niet altijd: het kattenkoppel is er al in geslaagd de onderkant van onze bank in de woonkamer te slopen en ook zie ik twee paar op de gordijnen gefixeerde ogen, dus ook daarvoor kan de Veense interieurbranche waarschijnlijk binnenkort bezoek van ons verwachten. 

Maar wij bijten - net als onze katten - nog even door. Verlangend naar een welverdiende vakantie. Ik krijg iedere dag al foto’s van blauwe zeeën op mijn Instagramaccount. Dus aan de voorpret zal ‘t niet liggen. Als Brabander van origine heb ik gelukkig een vlucht vanaf Eindhoven Airport geboekt. Daardoor geen last van Schipholstress, hooguit van vliegschaamte. Maar die kun je afkopen. Voor een paar tientjes extra blijft het milieu en mijn gemoedsrust gespaard.

door Jurgen Hillaert
veensteken@streekverkenner.nl