Piet en Jannie Limbeek uit Veenendaal vierden 65-jarig huwelijk

VEENENDAAL Drieëntachtig jaar zijn Piet Limbeek en Jannie Limbeek-van Holland. Ze genieten van hun oude dag en maken met de rollator nog graag een ommetje. ,,Dan wordt het wel een kort rondje van maximaal een half uur”, zegt Piet. Ze wonen al 21 jaar aan Het Overslag in West. Daarvoor woonden ze aan de Gladiolenstraat. Op 25 september waren ze 65 jaar getrouwd.

door Martin Brink

Burgemeester Gert-Jan Kats kwam hen namens de gemeente de hartelijke felicitaties overbrengen. Een dag later werd het briljanten huwelijksfeest gevierd met een gezellig samenzijn in De Hof in Renswoude met alle vier de kinderen (drie zonen en één dochter), tien kleinkinderen en vier achterkleinkinderen. ,,En de vijfde komt er aan!”, zegt de getogen Veenendaalse Jannie Limbeek trots. 

ZO GING DAT IN DIE TIJD

Hij weet het nog precies hoe de grote dag er 65 jaar geleden uit zag. ,,Het was mooi weer. We gingen na de kerkelijke inzegening foto’s maken bij Bakker in de Hoofdstraat. Daarna hielden we de samenkomst bij mijn schoonouders. Daar hebben we ook lang ingewoond. Zo ging dat in die tijd.”

Jannie Limbeek woonde toen in het grote woonhuis (Huize ‘Vredenoord’) naast de Eierhal aan de Achterkerkstraat. Zij is de middelste van acht kinderen. Naast de woning lagen de Breje gang en het Rottepad, de volkse benamingen voor de Van de Pollstraat en de Eerste Achterkerkdwarsstraat waar grote gezinnen woonden met ‘pure’ Veenendalers. Jannie kan er hele verhalen over vertellen hoe het er in deze verdwenen volksbuurt aan toe ging. Ze maakte genoeg mee. Maar dat is allemaal natuurlijk niet voor de krant.

(de tekst gaat onder de foto verder)

Gemeentewerken Veenendaal bij de verhuizing naar Industrielaan - Familiearchief

LINTJE OP ZIEKBED

Ze ging naar de Beatrixschool en maakte toen de gang naar de fabriek. Tussen haar veertiende en achttiende jaar zat ze achter de dektafel van de Ritmeester. In die tijd maakte ze kennis met Piet Limbeek die uit Elst kwam. ,,Ik kwam uit een gezin met vier kinderen en woonde aan de Rijksstraatweg 243a. Naast ons was de winkel van Brienesse. Daar werd van alles verkocht, ook snoep”, zegt hij veelbetekenend. Vader werkte op de Leidse Wol aan de Spoorlaan in Veenendaal. ,,Hij heeft daar heel lang gewerkt. Hij kreeg er op zijn ziekbed zelfs nog een lintje voor het lange dienstverband. Burgemeester Bode kwam speciaal daarvoor naar het ziekenhuis in Utrecht om hem dat op te spelden. Kort daarna overleed hij.”

Bij de ‘Leidse’ zien we Piet ook terug maar kort erna moest hij ‘s konings wapenrok aantrekken. Na twee jaar militaire dienst kon hij dankzij zijn schoonvader bij de gemeente terecht. Die werkte bij de brandweer en vond de ploegendiensten op de textielfabriek niet gezond voor een jong gezin. Hij regelde dat Piet Limbeek in 1961 aan de slag kon bij de plaatselijke overheid. Toen kon dat soort regelwerk allemaal nog. ,,Mijn eerste klus was het snoeien van bomen aan de Middelbuurtseweg” , weet Piet nog.

Tot aan zijn pensioen in 2000 zou hij er blijven werken. Eerst in de algemene dienst, later als onderdeel van de Plantsoenendienst waar hij uiteindelijk de verantwoordelijke taak van opzichter kreeg. Een opdracht die hij met oog voor ‘de werknemer’ uitvoerde. Geen ‘moeten’ maar op gepaste wijze verzoeken. Hij maakte het wel eens anders mee.

(de tekst gaat onder de foto verder)

De dienst Gemeentewerken, met vooraan vijfde van links directeur Jan van Lunteren, poseert tijdens de bouw van Theater De Lampegiet. - Familiearchief

STROOIEN MET DE KRUIWAGEN

Het was een mooie tijd, weet hij nog. ,,Het materiaal lag opgeslagen in gebouw ‘t Suikervat in de Hoofdstraat en in de brandweerkazerne tegenover De Haas. Dat was nog vóór de tijd dat er een eigen accommodatie aan de Industrielaan in gebruik werd genomen.”

In die beginjaren ging het er totaal anders aan toe dan nu. ,,Ik heb de fietspaden nog sneeuw- en ijsvrij gemaakt met de krui! Zetten we ons Volkswagenbusje bij Van Roekel neer en gingen we met een krui vol strooisel het gebied langs. En dan met de schop uitstrooien. Later kregen we speciaal een apparaat. Die deed ‘s zomers dienst als grasmaaier of veger en ‘s winters als sneeuwschuiver. Dat sneeuwvrij maken moest in alle vroegte gebeuren. De politie kwam ons dan wekken. Dan stond agent Stuit of Janknegt voor de deur. Soms gooide hij een steentje tegen het raam als we niet snel genoeg op de bel reageerden. De opdracht was: opstaan, fietspaden vrijmaken!” Het klinkt wat primitief maar Veenendaal was begin jaren zestig nog lang niet zo groot als nu.

JOODSE BEGRAAFPLAATS

Herinneringsvol zijn ook de jaarlijkse inspecties van consulent Wasserman aan de Joodse begraafplaats. Die ‘viel’ ook onder Limbeek. ,,Dan haalde ik de man op vanaf het station De Klomp en bracht hem later weer terug naar Amersfoort.” De Joodse begraafplaats heeft altijd een speciaal plekje bij hem gehad. Toen Wilke Middelhoven vanuit de Hervormde Gemeente een werkgroep oprichtte om voor klein onderhoud te zorgen, zorgde opzichter Limbeek voor het benodigde werkmateriaal.

,,Ik ging er éénmaal per jaar langs en nam ook altijd een doos met gebak mee voor bij de koffie. Zo geef je als gemeente toch een positief signaal af naar deze vrijwilligers.” Hij volgt de ontwikkelingen nog altijd op de voet en weet dat er nu een nieuwe en actieve onderhoudsgroep is opgestaan die de zaken voortvarend heeft opgepakt.

(de tekst gaat onder de foto verder)

Achterkerkstraat Veenendaal met vooraan de eierhal en ernaast Huize Vredenoord. Die werd midden jaren zeventig nog gekraakt. - Familiearchief

Er zijn genoeg andere hoogtepunten in zijn loopbaan. Zoals het winnen van de Entente Florale Europe in 1997. Het gemeentebestuur wilde er eerst niet aan meedoen maar door zachte drang van de organisatie, onder meer van de latere burgemeester Jaap Spros die toen in Boskoop zat, kwam het er toch van. ,,Het hele Veen moest schoon zijn. In bootjes werden de juryleden rondgevaren en bij Mucha gingen ze in rijtuigen.”

SLECHT GROENONDERHOUD

Begin september 1997 werd Veenendaal tot Groenste Stad van Europa uitgeroepen. ,,Dat waren we toen. Ook nu zijn we een groene gemeente, maar dan in andere zin.” Limbeek kan zich als echte buitenmens in hoge mate aan ergeren dat het groenonderhoud niet meer is zoals het geweest is. ,,Het gaat echt aan mijn hart dat Veenendaal er nu uitziet. Dat was in mijn tijd wel anders. Ik heb vaak genoeg geklaagd, maar leidinggevenden krijg je nu niet meer te spreken. En dat terwijl ik ze nog zelf heb opgeleid!”
Doordat nu zoveel werk wordt uitbesteed aan niet altijd deskundige partijen, ziet hij ook dat het onkruid bij gebrek aan goed onderhoud welig tiert. ,,En als er te veel onkruid is, dan krijg je het ook niet meer gemakkelijk weg.”

Piet Limbeek is altijd bezig geweest. Werken bij de gemeente maar voor zijn trouwen ook werken op het land en fruit plukken in Elst. Daarnaast voetbalde hij ook nog bij Musketiers, NSVS (de club van de Leidse Wol) en bij DOVO. Voor Jannie was het draaiende houden van het gezin en alles wat daarbij komt kijken, een niet uit te vlakken hoofdtaak. Na haar trouwen heeft ze niet meer gewerkt maar altijd heeft ze haar man met raad en daad terzijde gestaan.

LINDE OP ROTONDE

Tot slot is er nog een ander memorabel moment. Piet Limbeek: ,,Dat was op de jaarlijkse Boomplantdag. Samen met mijn kleinzoon Peter en wethouder Joke Marijnissen mocht ik een linde planten op het groenperk midden op de rotonde aan De Reede en De Monding.” Die boom staat er nog steeds, is gezond en groeit volop!

De linde midden op de rotonde van De Reede/De Monding doet het uitstekend. Piet Limbeek plantte die met zijn kleinzoon Peter en toenmalig wethouder Joke Marijnissen. - Martin Brink