Echtpaar De Vette uit Rhenen viert 60 jaar huwelijk

RHENEN/ACHTERBERG De huwelijksdag? ,,We gingen die dag naar fotograaf Max Koot. We hoopten op mooi weer maar het werden toch alleen foto’s in de studio.” Hans de Vette (82) uit Rhenen herinnert zich nog zeer helder de grote dag bij de beroemde fotograaf in Den Haag, die vooral bekendheid zou krijgen als vaste fotograaf van het Koninklijk Huis. Hans trouwde zijn evenoude Ria van der Vlugt die hij al vijf jaar kende. 

door Martin Brink

Waarnemend burgemeester Corry van Rhee-Oud Ammersveld bezocht het paar op maandag 13 mei. Dat was de dag dat zestig jaar geleden het kerkelijk huwelijk werd gesloten. Op 8 april was de kerkelijke inzegening. ,,Dat was gebruikelijk in die tijd. Eerst in de kerk, dan voor de gemeente”, weet Hans nog. ,,Misschien ook omdat mijn vader een groentewinkel had en hij op woensdagmiddag altijd vrij was en hij wachtte op de juiste gelegenheid om vrij te zijn”, zegt de altijd goedlachse De Vette. 

DE LINDE

Hij bewoont een fraai appartement aan de Vogelenzang aan de rand van Rhenen. Rust, ruimte, een fijne buurt en water met uitzicht op het begin van de Grebbeberg. Kortom, dat is daar allemaal te vinden. Maar daarvan heeft zijn vrouw Ria niet echt van kunnen genieten. Ze werd kort voor de verhuizing van Renkum naar Wageningen wat vergeetachtig. 

Hans de Vette: ,,Ze ging eerst eenmaal per week naar een dagopvang. Later werd dat meer en dan komt er een moment dat je gaat zoeken naar een permanent verblijf.” Hans heeft er nog steeds moeite mee maar weet dat zijn vrouw in goede handen is in De Linde in Achterberg, het huis waar ze permanent woont. 

Met grote zorgvuldigheid werd deze locatie uitgekozen en ze dachten dat het nog lang kon duren eer er plek was. ,,Na een jaar werden we al gebeld.” Een aantal malen per week geeft hij zijn vrouw gezelschap. Ook de twee zonen, 58 en 59 jaar oud, komen regelmatig langs. 

(De tekst gaat verder onder de foto.)

Het werd een ongedwongen studioreportage bij hoffotograaf Max Koot in Den Haag. - Max Koot

EERSTE ONTMOETING

Hoe hebben ze elkaar leren kennen? ,,We zijn beiden afkomstig uit Den Haag. Ik zat op de kweekschool die tegelijkertijd een kostschool was, waar alleen jongens op zaten en geleid werd door de Broeders van Maastricht. Daar was weleens een feestje en werden er meisjes uitgenodigd. Op wie ik een oogje had was al bezet maar ze wist wel iemand. Dat was dus Ria. Zo ben ik aan haar gekomen.”

Voordat hij kon trouwen vervulde Hans de Vette eerst zijn dienstplicht. ,,Die heb ik niet afgemaakt. Van de achttien maanden heb ik maar dertien gediend. Ook toen was er namelijk een groot tekort aan leerkrachten. Daarom kon ik er eerder uit.” Hij zou in het onderwijs blijven: via een lagere school in Dordrecht naar uiteindelijk een onderwijsbegeleidingsdienst in Arnhem. Daarna werd het een instelling die advies gaf over buitengewoon onderwijs.

VRIJWILLIGERSWERK

Vanuit het westen verhuisde het gezin naar Renkum om uiteindelijk in Rhenen terecht te komen. Ria heeft veel vrijwilligerswerk in de vorm van huisbezoeken gedaan: in Renkum voor een groepering die hulp gaf aan ouderen, in Rhenen werd het voor korte tijd de organisatie De Zonnebloem. Nadat Hans de Vette op zijn 62ste stopte met werken bleef hij als vrijwilliger actief. Zo bracht hij maaltijden rond en reed op de taxi. Tegenwoordig doet hij vooral aan fitness, yoga, bezoekt hij de sauna in Veenendaal en leest hij voor en geeft les aan een moeder en zoontje uit Guinee-Bissau. Dat alles vanuit het Taalhuis Rhenen.

TROUWAMBTENAAR

Memorabel was zijn tijd als trouwambtenaar van de gemeente Rhenen. ,,Ik las een oproep in de krant. Ik was de enige man die reageerde. Ze vonden mij niet de eerste keus, maar ik had wel een goede babbel en ze vonden mij enthousiast.” Zo werd hij trouwambtenaar. ,,Ik heb driehonderd bruidsparen in de echt verbonden en vond het leuk om te doen. Je komt bij ze thuis, maakt een praatje en daaruit kon ik een toespraak voorbereiden.” De bevestigingen waren vooral in het Oude Raadhuis. ,,Maar ik heb ze ook gesloten in het nieuwe gemeentehuis en op Residence Rhenen.”

Toen hij zeventig jaar werd, moest hij ermee ophouden. ,,Op het laatst deed ik alleen nog de maandagochtendhuwelijken.” Die waren gratis en bestonden uit zo snel mogelijk ja-zeggen. Veel tijd was er dus niet. Hans: ,,Dat vond ik maar niets. Ik houd wel van een praatje...” 

Met hulp van de gemeente Rhenen maakte hij drie boekjes: ‘Belevenissen en wetenswaardigheden van een trouwambtenaar’. ,,Die deelde ik dan bij zo’n bevestiging uit.”

Het briljanten huwelijk werd onder meer gevierd met een boottochtje met safarischip De Blauwe Bever. ,,Die huurden we af, we aten en dronken aan boord en legden aan voor een korte wandeling.” Verder werd er voor de buren van het wooncomplex aan De Vogelenzang een gezellige bijeenkomst gehouden en werden ze ook in het zonnetje gezet op De Linde, waar een accordeonist langskwam om de feestvreugde te verhogen.