Raad neemt unaniem Huisvestingsverordening gemeente Veenendaal aan

VEENENDAAL De Huisvestingsverordening gemeente Veenendaal is unaniem door de raad aangenomen. Discussie ontstond vooral over de door het college voorgestelde prioritering bij urgentieaanvragen. De VVD zag graag dat er geen onderscheid werd gemaakt. Daarnaast wilde de fractie graag dat er meer woningen in het lotingssysteem kwamen, zodat ook bijvoorbeeld jongeren een goede kans maakten op een passende woning.

door Arjan van den Berg

Hoe om te gaan met de krapte op de woningmarkt, ook met de urgentiehouders? Die vraag probeerde de VVD zo goed mogelijk te beantwoorden met drie voorstellen. Om voor een eerlijke en rechtvaardige verdeling te zorgen, stelde de partij voor om onderscheid te schrappen, zodat een jonge alleenstaande urgentiehouder bijvoorbeeld niet voorrang zou krijgen op een gebroken gezin. 

De SP wilde weten of iemand met een medische urgente reden dan ook gelijk werd gesteld met iemand die bijvoorbeeld het huis uit moest omdat dat werd gesloopt. Was dat ook eerlijker? De VVD vond dat het niet aan de raad was om aan te geven wat urgent was en geen oordeel kon geven. Dat liet de fractie liever over aan de wooncorporatie die de woningen toewees. De datum van inschrijving voor de urgentieverklaring en het zoekprofiel moesten leidraad zijn.

CONSEQUENTIES

D66 vroeg zich af wat de consequenties van het voorstel zouden zijn. Was het dan lastiger voor statushouders om een plek in Veenendaal te vinden? Wethouder Lochtenberg zou hem later gerust kunnen stellen. De gemeente zou altijd een taakstelling hebben voor statushouders en in combinatie met de directe bemiddeling zou dat geen probleem zijn.

Als tweede voorstel had de VVD om in de toekomst bij de toewijzing van urgentiehouders ook naar onzelfstandige woonruimte te kijken. Dat zou niet op korte termijn kunnen, maar de partij wilde weten op welke termijn dan wel. Tot slot zag de fractie dat jongeren steeds slechter aan een sociale woning konden komen. Om hen meer de kans te geven, wilde de partij meer woningen in het lotingsmodel mee laten doen in plaats van het puur af te laten hangen van de inschrijftijd.

Het was waar wat de SP opperde, namelijk dat er evenveel mensen met een urgentieverklaring waren, maar er alleen een andere verdeling was. De laatste twee voorstellen waren bedoeld om ‘de gewone’ woningzoekende een kans te geven. Waarbij de partij pertinent stelling nam tegen de indruk dat de partij zou suggereren dat er sprake was van verdringing door statushouders op de arbeidsmarkt.

KANSGESPREK

Het CDA was erachter gekomen dat er een mogelijkheid voor een zogenoemd telefonisch kansgesprek was om te kijken of een inwoner in aanmerking kwam voor een urgentieverklaring. Die mogelijkheid werd nergens duidelijk gecommuniceerd en de partij zag daar graag een verandering in, net als een mogelijke compensatie van de kosten van zo’n aanvraag voor mensen die dat niet konden betalen.

De SP vond dan weer dat Huiswaarts een van de duurste systemen van de provincie Utrecht was en vroeg zich af of de site echt de zes ton kostte die het inschrijfgeld bij elkaar zou zijn. De partij vond dat er ook te veel sociale woningen werden verkocht en wilde dat dit aantal terug werd gedrongen.

SIGNAAL

Wethouder Lochtenberg nam de mogelijkheid van de onzelfstandige woonruimte voor statushouders graag mee in de bespreking rond de Wet Versterking Regie Volkshuisvesting. Mocht de raad de motie rond de lotingen aannemen, dan zou hij dat signaal meenemen naar Veenvesters. Tegen het CDA zei hij dat hij aan de ene kant inwoners goed wilde informeren waar ze recht op hadden, maar aan de andere kant niet iets wilde beloven dat hij niet waar kon maken. In de praktijk zat er bij dat telefonische kansgesprek een persoon. ,,Dus we maken goede sier met een telefoonnummer, maar het is absoluut niet de bedoeling dat ze het bellen”, zei Jaap Pottjewijd van Lokaal Veenendaal daarop snedig. ,,Of je zegt tegen inwoners dat ze kunnen bellen of dat hele kansgesprek doen we niet meer.”

De wethouder zei toe naar een tekst te willen zoeken die ‘daadwerkelijk duidelijk is en niet meer belooft dan we waar kunnen maken’. Het CDA zag een mogelijke oplossing in het maken van een belafspraak of een telefonisch spreekuur. Huiswaarts was een site waar meerdere gemeentes bij betrokken waren. Voor de motie van de SP moest eerst worden uitgezocht waar de kosten vandaan kwamen. Die konden ook hoger blijken uit te vallen en in dat geval zou het inschrijfgeld moeten worden verhoogd, wat niet de bedoeling van de SP kon zijn, en de zes ton moesten dan ergens anders vandaan worden gehaald.

SCHERPER

Het versneld verlagen van de verkoop van sociale woningen wilde de wethouder meenemen naar Veenvesters. Lokaal Veenendaal vond dat het raadsvoorstel scherper kon en wilde zo snel mogelijk het gesprek aangaan: wat willen we met Veenendaal als het gaat om dit belangrijke maatschappelijke onderwerp? Het voorstel van de VVD om de rangorde te schrappen haalde geen meerderheid, het idee van de SP om te onderzoeken of het woning systeem niet goedkoper kon evenmin. Waar het voorstel van de SP om de verkoop van sociale woningen zo snel mogelijk terug te dringen strandde, kon het voorstel van het CDA over het telefonisch kansgesprek en de kosten voor een urgentieaanvraag wel op de steun van de hele raad rekenen.