Veenendaal op weg naar toekomstbestendig duurzaam onderwijs

VEENENDAL De behandeling van de consultatiememo voor het nieuw op te stellen Integraal Huisvestingsplan (IHP) leverde de nodige gespreksstof op. De partijen herkenden de grote lijnen uit het raadsakkoord, maar een deel miste daarbij wel een brede participatie en een samenhang met het sociaal domein. Daarnaast zou een evaluatie van het oude IHP ook handig zijn om de geleerde lessen mee te nemen naar de duurzame toekomst die alle fracties en het college voor ogen hadden. En zouden in plaats van stenen niet juist de gebruikers, de leerlingen dus, centraal moeten staan?

door Arjan van den Berg

Het woord was eerst aan de directeur van De Blink: een school voor leerlingen met een verstandelijke en meervoudige beperking. In het verleden gingen grote groepen leerlingen in busjes naar andere plaatsen, terwijl het voor die doelgroep juist goed is om zogenoemd thuisnabij onderwijs te krijgen. ,,Ze zijn extra kwetsbaar en het is voor hen extra belangrijk om hen niet uit de sociale omgeving te halen.” Daarom is er in Veenendaal ook met een aanbod gestart, waarvoor de vraag steeds groter wordt. 

Punt is ook dat het voortgezet speciaal onderwijs (VSO) tot het primair onderwijs wordt gerekend en daardoor geen recht heeft op praktijklokalen, terwijl de leerlingen minder met hun hoofd als wel met hun handen werken. De nu voorgestelde verordening zou niet werken voor deze speciale doelgroep. Er was alle begrip dat er geen perfecte oplossing was, maar het appel was wel om met een tijdelijke, passende oplossing te komen met ‘kaders die niet belemmerend zijn’.

Zouden in plaats van stenen niet juist de gebruikers, de leerlingen dus, centraal moeten staan?

GROEI

Op de vraag van de SGP waar de groei van Blink vandaan kwam, was – naast ‘complexe maatschappelijke ontwikkelingen – een antwoord dat steeds meer leerlingen een prikkelarme omgeving nodig hadden en niet op grote scholen konden meekomen. Het CDA riep op om het VSO mee te nemen in het IHP om de beschikbare ruimte te verdelen. Of was het misschien wenselijk om maatwerk te leveren en te kijken naar de speciale eisen die de doelgroep aan lokalen stelde? Wellicht kon de verordening worden aangepast met extra maatregelen, want binnen deze opzet zou het knel lopen.

De SP vroeg zich af of noodlokalen in dit geval een oplossing konden zijn. De directeur vond dat duidelijkheid belangrijk was, want het niet weten waar een leerling over acht maanden zou zitten, gaf onrust. Drie verschillende locaties was ook lastig en een locatie, ook al was het tijdelijk, met noodlokalen zou al veel uitmaken.

Het was lastig voor scholen om te investeren in hun gebouwen als ze niet wisten hoe lang ze er nog in zouden zitten

BALANS

Het CDA mistte in de memo het grotere kader, gebaseerd op feiten en de analyse van het oude IHP: wat ging er goed en wat niet? Ook zou het goed zijn als het verschil tussen harde wettelijke eisen en de wensen van alle partijen was geformuleerd. En wat als de gesprekken met de scholen straks waren afgerond, terwijl de integrale afweging nog plaats moest vinden? Welke ruimte was er dan nog, ook financieel? Daarbij zou het goed zijn om indachtig het raadsakkoord de participatie ook breder te laten plaatsvinden met andere betrokkenen dan de schoolbesturen, zoals de leerlingen en de ouders. 

Aandacht voor de balans tussen de belangen van scholen en de gemeente, net als de check van de financiële mogelijkheden was ook een accent die de partij mee wilde geven. Dat gold ook voor de stabiliteit van de huisvesting: het was lastig voor scholen om te investeren in hun gebouwen als ze niet wisten hoe lang ze er nog in zouden zitten.

DRAAGVLAK

De SGP zag dat het passende onderwijs net als in het oude IHP ook niet in deze memo mee was genomen en vroeg zich af wanneer het IKC-beleid zou worden geëvalueerd. Het was de partij ‘heel wat waard’ als alle scholen in zouden stemmen met het nieuwe IHP. Graag wilde de fractie dat de raad mee werd genomen in het hele proces.

ProVeenendaal vond dat de volgorde van het proces niet klopte. Waarom waren er gesprekken met de schoolbesturen terwijl de evaluatie nog niet af was? De partij mistte ook de input van ouders. En op deze manier kon de bespreking van de raad ook weer de gesprekken met de scholen beïnvloeden. Sharon van Manen: ,,Het IHP is geen doel, maar een middel om het voor leerlingen mogelijk te maken om kwalitatief en toekomstbestendig onderwijs te geven. Leren is doen.” 

Het IHP is geen doel, maar een middel om het voor leerlingen mogelijk te maken om kwalitatief en toekomstbestendig onderwijs te geven

De partij zag bijvoorbeeld ook mogelijkheden voor een praktijkgericht IKC voor speciaal onderwijs. De PvdA zag graag een bredere participatie, waarbij ook ouders en verzorgers werden betrokken om zo een breder maatschappelijk draagvlak te creëren. De SP vond dat het college al snel leek te kijken naar nieuwe gebouwen in plaats van oude panden te verduurzamen. 

ONTWIKKELING

Onderwijs lag D66 nauw aan het hart, vertelde fractieleider Youssef Boutachekourt, en hoewel het jammer was dat er nu een memo lag in plaats van een startnotitie en een evaluatie nieuwe inzichten op had kunnen leveren, deelde de partij ‘met alle plezier onze visie voor een duurzame, inclusieve toekomst’. Want in deze memo leken de stenen centraal te staan en niet de gebruiker. Het IHP zou veel beter een integrale benadering kunnen krijgen met andere sociaal emotionele maatschappelijke terreinen, zoals jeugdzorg, kinderopvang, individuele begeleiding en onderwijsachterstand, zodat er ruimte zou zijn voor extra dienstverlening binnen de kaders voor de ontwikkeling van kinderen. 

De ChristenUnie voegde daar nog aan toe dat er ook gedacht mocht worden aan andere organisaties in gebouwen die met het oog op mogelijke huisvesting wel eens werden genoemd, zoals de voedselbank.

NIET DE STENEN

Wethouder Lochtenberg wilde meteen de indruk wegnemen dat het vooral ging om de stenen en de regels. Het doel was wel degelijk de inhoud: het zorgen voor een goede huisvesting voor goed onderwijs. Alles eromheen diende ter ondersteuning. Het oude IHP zou zeker nog worden geëvalueerd, met de schoolbesturen en de MR. De koppeling met het sociaal domein zou er ook zeker komen en werd in de IKC’s ook doorgevoerd, die ook steeds werden geëvalueerd, zodat de geleerde lessen mee konden worden genomen in de nieuw te bouwen IKC’s. 

We sluiten het verleden af en gaan met elkaar het goede gesprek aan naar de toekomst

Hij zei toe de raad bij het proces te blijven betrekken. IKC’s waren ook een kleine oplossing voor een personeelstekort binnen het onderwijs en op ten duur ook voor thuisnabij onderwijs. Hij keek graag naar het speciaal onderwijs, maar wilde De Blink niet als aparte situatie eruit halen. Zaak was om de puzzel te leggen en daarom ook steeds met alle scholen bij elkaar aan tafel te zitten, waarbij zowel de gemeente als de besturen hun verantwoordelijkheid namen. ,,We sluiten het verleden af en gaan met elkaar het goede gesprek aan naar de toekomst.”