Oudste en jongste raadslid vertellen over de afgelopen vier jaar

RHENEN Ben Hartholt en Justin Hermsen hebben meer met elkaar gemeen dan op het eerste gezicht lijkt. Oké, het grote verschil is natuurlijk de leeftijd. De een is met zijn 82 jaren de nestor van de Rhenense raad terwijl de ander nog maar 23 jaren telt en daarmee de ‘benjamin’ van de groep dames en heren die het beleid in de gemeente mede bepaalt. Toch delen ze samen de gedrevenheid om van Rhenen iets moois te maken, zowel qua inrichting als voor de inwoners zelf. Een gesprek met beiden dat, zoals bijna elk raadslid betaamt, een stortvloed van woorden en uitgesproken meningen kent.

door Martin Brink

Ben Hartholt is CDA’er, Justin Hermsen raadslid voor Progressief Rhenen/GroenLinks. Beiden kwamen na de verkiezingen in 2022 in de raad en kennen inmiddels het klappen van de zweep. En dat valt soms best wel tegen. Justin Hermsen: ,,Ik erger mij er bijvoorbeeld aan dat alles zo stroperig verloopt. Ik denk dan vooruit, ga verder! Maar nee, dan wordt er weer lang over gesproken. Als over een begroting drie uur gepraat wordt en ik met de benen over elkaar onderuit ga zitten, dan weet Ben wel hoe laat het is.”

Ben Hartholt knikt instemmend. Wie kent hem niet in Rhenen? Kort nadat hij in de Grebbestad terecht kwam, startte hij samen met zijn vrouw een kringloopwinkel met als doel om de Protestantse Gemeente van Rhenen te ondersteunen. Op die manier komt hij overal in de gemeente om bij mensen goederen op te halen. De netto gelden worden benut voor de restauratie van de Cunerakerk.Die heeft namelijk constante conservering nodig. De Stichting Kringloop Cunera doneert jaarlijks een substantieel bedrag voor dit doel. Vijftig vrijwilligers zijn opgedeeld in groepen met elk hun eigen verantwoordelijkheid. Ben heeft daarover de algehele supervisie. ,,Maar ik ben wel wat aan het afbouwen. Zo is er kortgeleden een penningmeester van rond de veertig jaar gevonden. Die taak heb ik dus niet meer.”

EIGEN VERANTWOORDING

Dat brengt het gesprek meteen op een grote wens van Ben Hartholt: ,,Geef mensen hun eigen verantwoording. Ik ben een tijdje wethouder geweest van de gemeente Noordenveld en daar gaven we belangengroepen van de kernen een eigen budget. Ook de sportvoorzieningen kunnen daar een rol in spelen. En met een goed subsidiebeleid is de betrokkenheid van de gemeenteraad iets op afstand. De gemeenteraad beperkt zich dan tot hun taken: kaders stellen en het beleid wat door het college uitgevoerd wordt, controleren. Dat werkte prima. Dat zou hier ook moeten.”

In het verlengde daarvan is zijn hoop ,,dat de drie ontmoetingsruimten, Het Bestegoed in Elst, Dorpshuis Achterberg en ‘t Gastland Rhenen, een plek zijn en mogen blijven voor jong en oud. Wel investeren in dat wat er is maar niet beknibbelen op deze voorzieningen.” En over het ‘stroperige’ in Rhenen: ,,Ik werkte daar met zestig ambtenaren. Ik zei: ik stuur, jullie zijn de roeiers. Binnen twee jaar zorgde ik er zo voor dat er een zorgcentrum kwam en binnen een jaar een AZC. Het kwam er zonder problemen.”

Ben laat altijd zijn sociale hart spreken. In de kringloop probeert hij mensen werk te geven dat hen past. En ze ook begeleiden. Maar ook vele klanten kent hij. ,,Ik wist dat een dame weer geld had gekregen op haar Cunerapas en daarvan allerlei zaken kocht waarvan ik wist dat ze die niet nodig had. Haar huis stond al vol. Zou je dat nou wel doen, adviseerde ik haar. Later konden we daar van alles ophalen voor de kringloop.”

,,Soms ben ik wel streng,” zegt Ben. Dat was hij ook naar zijn eigen kinderen. ,,Ik heb tegen ze gezegd: in ieder geval goed leren, een eigen huis kopen en zorgen dat je het eigenaarschap in je leven houdt. Dat is allemaal gelukt.” Hij geeft zijn tijd graag aan het welzijn van de inwoners. ,,Ik ben geen persoon die groepen in de samenleving tegen elkaar opzet, maar ik wil verbinden en ik gun een ieder het beste.”

Ben is geboren en getogen in de kop van Drenthe. Hij was er veertien jaar melkveehouder (,,Toen stond ik om vier uur ‘s morgens op, nu nog altijd vroeg) later agrarisch makelaar. Duurzaamheid en economie bij elkaar brengen zijn begrippen die hem na aan het hart liggen. Ook wil hij zijn steentje bijdragen aan een betere wereld. Zorgen dat alles een klein stukje beter wordt en dat het nageslacht tevreden kan terugzien op wat nu wordt ondernomen. Zo rolde hij bijna als vanzelf de politiek in. ,,Mijn motivatie begon in 1986 toen ik op de kieslijst van het CDA in Norg stond. In 1988 werd ik raadslid. Ik wilde toen al de gemeenschap dienen en daadwerkelijk meesturen. Ik was boer en ook lid van het gewestelijk Landbouwschap. Het CDA sprak mij aan om hoe de aarde te bebouwen en te bewaren.”

JUMBO RHENEN

En Justin? Hoe is het allemaal zo gekomen? Hij leerde al vroeg om voor zich uit te komen en achter zijn mening te staan. Als geboren en getogen Rhenenaar ging hij naar de Bantuinschool en vervolgens naar het Rembrandt College in Veenendaal. Het was in die tijd dat hij zich meer aangetrokken voelde tot hetzelfde geslacht en besloot om zich in te zetten voor de Lhbtiq+ gemeenschap.

Justin zorgde dat hiervoor meer aandacht op zijn school kwam waarna een regenboogtrap werd gerealiseerd. Ook de regenboogvlag hangt nu permanent op het schoolplein. ,,Na de school wist ik niet goed wat ik wilde ondernemen. Daarom nam ik een tussenjaar. Dat werden er uiteindelijk twee.
In die tijd ging ik als bijbaan bij de Jumbo werken. Dan ontmoet je veel mensen. Zo kwam ooit Gabriëlle Geerts van GroenLinks aan de kassa. Zij nodigde mij uit om eens kennis te komen maken op een fractievergadering.”

Op die manier kwam Justin met negentien jaar in de politiek terecht. Het was er echt zijn plek. Hij heeft een gedegen mening, weet waar hij voor staat en wil dat ook graag laten horen. Dat het soms wat langzaam gaat, dat steekt hem echt. Een voorbeeld: ,,Het is de bedoeling dat Rhenen een stuk groener wordt. Wat is daarvan tot op heden terecht gekomen? Nu wordt er eindelijk gewerkt aan een multicourt naast het gemeentehuis, maar lange tijd was het meer een uitlaatveld voor honden. En waarom moet het toch zo lang duren voordat die grote stenen plek voor de ingang daar niet is ingericht?” Maar ook: ,,Betrek jongeren bij voorstellen. Ga naar ze toe in plaats van wachten totdat ze een keer zelf komen.”

Justin gaat niet door als raadslid: ,,Ik heb gedacht: wat wil ik nou? Nog doorgaan? Dan ben ik over vier jaar 27. Of wil ik verder studeren, gericht op mijn toekomst?” Justin koos voor het laatste. Hij volgt nu aan de Universiteit Utrecht een studie Bestuurs- en Organisatiewetenschap. Of hij nog terugkomt in de raad? ,,Misschien, maar dan wel liever als wethouder. Dan zit je toch meer aan de kant als bestuurder. Dat past mij beter.”

Wat heeft Justin bereikt in de raad? ,,Ik heb bijna alles wat er in Rhenen speelt wel voorbij zien komen. Soms mooie momenten, soms lastige. Het was ook een periode van veel wachten, hopen en accepteren dat je in de oppositie niet altijd veel invloed hebt. Ik ben trots dat we met de Cunerapas meer mensen een steuntje in de rug kunnen geven. Dat we stappen hebben gezet om minder restafval te produceren en zo de kosten voor iedereen te verlagen. Dat de Dr. Wallerstraat eindelijk wordt aangepakt. En dat we hebben voorkomen dat kinderen in armoede moesten stoppen met sporten, iets wat eigenlijk nooit zou mogen gebeuren.” Maar er waren ook teleurstellingen. Daarover zegt hij: ,,Veel van onze ideeën zijn vier jaar lang aan de kant geschoven. Meer sociale huur, meer ruimte voor groen in de gemeente, en een nieuwe kern tussen Rhenen en Veenendaal. Het zijn plannen die echt iets hadden kunnen betekenen voor de toekomst van onze gemeente.”

GROTE LIJNEN

Op de vraag hoe Ben Hartholt zijn raadsperiode overziet, zegt hij: ,,Als ik terugkijk, en als ik alle voorstellen waar ik voor heb gestemd bij elkaar optel, dan zijn er dat vele. Een grote uitdaging is een goed ondernemersklimaat. En zeer snel betaalbare woningen realiseren. Dat betekent dat we af moeten van onnodige regels en medewerking krijgen van de inwoners die al een woning hebben. Ik houd niet van nimby-gedrag. Participatie is goed, maar bouwen is beter.” Raadswerk slokt behoorlijk wat tijd op. Is er bijvoorbeeld nog plek voor privézaken? Ben Hartholt: ,,Ik probeer de grote lijnen te pakken en vooral als eenmanspartij kun je niet alles bijhouden. Het thuisfront begrijpt dat ik veel op het gemeentehuis ben en dat vraagt soms wat overleg. Maar ik ben gepensioneerd en doe ook ongeveer 25 uur per week vrijwilligerswerk. Dus planning is een vereiste, maar tijdens mijn werkzame tijd als zelfstandige heb ik dat wel geleerd. En als de klussen niet af waren, werkte ik in de avond gewoon door.” Ben Hartholt zit niet in over zijn leeftijd. Over de jeugd zegt hij: ,,Ik kan mij heel goed in hen verplaatsen. Ik heb twee kleinzoons die ongeveer even oud zijn als Justin en ik begrijp dus wat de jeugd bezighoudt. Ik leer daardoor nog steeds en ik hoop dat Justin ook van mij leert.”
Die is op zijn beurt vol bewondering over zijn mederaadslid: ,,Ben kende ik al veel eerder, van de kringloop. Zo kwam hij eens bij mij om wat op te halen. Nou, die bank tilde hij zo op en had ‘m snel in de laadbak van de vrachtwagen gezet. Ik wist niet wat ik zag!”

Hij wil nog wel kwijt: ,,Ik hoor wel eens zeggen: pas op, de grijze golf komt er aan. Wat nou grijze golf? Het is maar net hoe oud je je voelt.”

De hartenwens van Ben Hartholt is dat Rhenen zelfstandig kan blijven in de toekomst. ,,En dat er ook gewoon plek is voor iedereen. Maar ook dat de drie kernen hun eigenheid behouden. Verder dat vooral de mkb-bedrijven mogen groeien en bloeien.” Ook is zijn wens een doortastend bestuur. Dat laat nu volgens hem soms te wensen over. Blij is hij wel dat na het vrij plotseling opstappen van een wethouder ,,gelukkig onze CDA-wethouder Fintelman het financieel huishoudboekje van de gemeente snel en keurig op de rit heeft gekregen.”

DOCU OVER OPA

Ben bereidt zich met veel elan voor op de verkiezingen, Justin op zijn verdere toekomst buiten de politiek. In de komende tijd is dat in ieder geval de lancering van zijn vierdelige documentaire over zijn twee jaar geleden overleden opa Arend Cornelis Hermsen. Die werd geboren in Kesteren maar bracht het grootste deel van zijn leven in Rhenen door.

Eerst was hij werkzaam op de kalksteenfabriek maar door een ongeval aldaar werd hij genoodzaakt om ander werk te verrichten. Zo haalde hij onder meer contributie voor de schaatsclub en visvereniging op. Zodoende werd hij een bekende Rhenenaar.

,,Ik kende opa maar wie was hij nu echt?”, zegt Justin. ,,Ik was er nieuwsgierig naar. Toen hij eenmaal begon te praten kon hij niet ophouden. We hebben hele diepe gesprekken gehad op verschillende locaties in Rhenen.”

De documentaire, waaraan hij drie jaar heeft gewerkt, wordt officieel gepresenteerd en is op termijn ook op openbare beeldmedia te zien.