Meerderheid raad voor langdurige vluchtelingenopvanglocatie Wageningselaan

VEENENDAAL De plannen voor de langdurige vluchtelingenopvang aan de Wageningselaan gaan definitief door. Nadat het voorstel eerder van de agenda was gehaald en opnieuw in de commissie was besproken, blijkt na de stemming een meerderheid voor te zijn. Ook het amendement van ProVeenendaal en de SP om het na de verbouwing terugkeren van de 48 flexwoningen naar de woningvoorraad duidelijk vast te leggen kon rekenen op brede steun.

door Arjan van den Berg

Jan Kruger wilde namens ProVeenendaal benadrukken dat de Veenendaalse aanpak, de zogenoemde VISA, geborgd moest blijven. Hij vroeg het college hoe gegarandeerd kon worden dat de flexwoningen meer dan 20 jaar meegingen. In een motie riep de partij met de VVD op om hierna geen nieuwe opvanglocaties te realiseren of anderen daarvoor toestemming te geven, zonder dat daar een besluit van de gemeenteraad over was genomen. 

NIET SPANNENDE MAKEN DAN HET IS

De fractie zei daarmee niet tegen zo’n tweede locatie te zijn, maar wilde daar liever even mee wachten. Wat ProVeenendaal betreft, hoefde het college niet actief op zoek te gaan. Zo kreeg iedereen de kans om te wennen aan de nieuwe situatie, wat mogelijk ook een groter draagvlak zou geven voor de andere opvang. ,,Als je iets verandert, is het altijd handig om te wennen en we hebben nu de gelegenheid om dat te doen. Laten we het niet spannender maken dan het is”, zei Kruger. 

Daarnaast stelde de partij samen met SP voor om duidelijk vast te leggen dat de flexwoningen na de verbouwing beschikbaar kwamen voor de woningvoorraad van Veenvesters of een andere woningbouwcoöperatie voor verhuur, zodat ze niet konden worden gebruikt als opvanglocatie. Maximaal 34 procent wordt dan bestemd voor statushouders.

VERANTWOORDELIJKHEID NEMEN

Onmacht en onvermogen konden voor incidenten zorgen en de gemeente moest kunnen ingrijpen als het fout ging, vond de VVD. ,,Met dit voorstel ligt de regie voor 22 jaar volledig in de handen van het COA”, zei Peter van Yren. De partij wilde haar verantwoordelijkheid nemen om vluchtelingen op te nemen als dat inderdaad op een verantwoorde manier gebeurde. Wat de fractie betreft, was dat nu niet het geval en was het jammer dat de samenleving niet betrokken was geweest bij de totstandkoming van de afspraken. De partij stelde samen met de SP voor om een handrem in te bouwen om in gegronde gevallen de overeenkomst te kunnen ontbinden, waarbij het COA zou worden gecompenseerd. 

Er overheerst een gevoel van trots hoe wij omgaan met de opvang van vluchtelingen. Wij zien voldoende basis voor de integratie van deze mensen in onze mooie gemeenschap

Trots op hoe mensen hier in Veenendaal een plek kregen waar ze zich thuis konden voelen en zoveel mogelijk mee konden doen. Trots ook op de betrokken vrijwilligers, dat was de SP. De partij vond wel dat er veel fietsen voor het gebouw van de opvang stonden. De partij diende met ProVeenendaal een motie in om de rijwielen in de kelder te stallen om daarmee de ‘verrommeling van de omgeving van het cultuurhistorische pand’ te voorkomen. Het stond weliswaar niet in de motie, maar kon er wellicht gekeken worden of er ook voor Veense instellingen letterlijk de ruimte was om iets te doen? 

GEMEENSCHAP OM MENSEN HEEN

Ook Lokaal Veenendaal was niet tegen het opvangen van asielzoekers, maar nu werd ‘de mooie entree van een nieuwe woonwijk en een iconisch gebouw onttrokken door flexwoningen’, vond de partij. De fractie vond daarnaast dat er zuinig moest worden omgegaan met publiek geld en dat de hoge kosten om het pand bewoonbaar te maken niet verantwoord waren.

,,Elke vluchteling is er een teveel.” Met die woorden had Harold Schonewille zijn bijdrage voor het CDA steeds geopend als dit voorstel ter sprake kwam en tijdens de raadsvergadering was het niet anders. De partij was soms ‘best kritisch op het COA’, maar zag ook ‘hoe de gemeenschap om mensen heen stond, banen werden aangeboden en mensen zich vrijwillig inzetten’. Voor de partij was het van groot belang dat die inzet overeind bleef en mensen zoveel mogelijk echt een plek kregen.

D66 sloot zich daar grotendeels bij aan. ,,Er overheerst een gevoel van trots hoe wij omgaan met de opvang van vluchtelingen. Wij zien voldoende basis voor de integratie van deze mensen in onze mooie gemeenschap”, zei Youssef Boutachekourt. Ook al was de locatie in handen van het COA, integratie, zoals het leren van de taal of het vinden van een werkplek, bleef een gemeentelijke verantwoording.

Voor de ChristenUnie was het een aangelegen punt. Samen recht doen, daar stond de partij immers voor. Barmhartigheid en rechtvaardigheid waren dan weer de kernwaarden die voor de SGP leidend waren. Met deze opvang voldeed de gemeente daaraan en daarmee ook grotendeels aan de Spreidingswet. De fractie was blij met hoe het tot dusver op de opvang was verlopen. De juridische aanscherping van de bestuursovereenkomst en de toezegging van dossiervorming gaven de fractie vertrouwen.

‘MENSWAARDIG’

Kim Faber van GroenLinksPvdA hield de raad voor dat het hier niet alleen om aantallen en stenen ging, maar om mensen. ,,Dit is wel hoe je het doet: menswaardig, goed georganiseerd, samen met inwoners. Opvang is geen gunst, het is een mensenrecht. Niemand kiest ervoor om vluchteling te zijn, maar wij kunnen wel kiezen hoe we hen behandelen.” 

Dit voorstel was een stap in de goede richting, maar daarmee voldeed de gemeente nog niet aan de Spreidingswet. Dus was een tweede locatie ook nodig, waarvoor de zoektocht wat de fractie betreft niet op een laag pitje hoefde te worden gezet.

VERTROUWEN OP COLLEGE

Niet alleen was de werkwijze VISA Veenendaal goed geborgd, het was ook een van de voorwaarden, gaf burgemeester Kats aan. Hij vroeg de raad om erop te vertrouwen dat het college net zo zorgvuldig om zou gaan met de zoektocht van een tweede locatie als bij de Wageningselaan, maar als de raad de vinger aan de pols wilde houden, kon dat natuurlijk. Omdat de kelder niet professioneel ontsloten was, kon hij de SP niet hard toezeggen dat de fietsen daarheen zouden verhuizen. Hij zou het wel met het COA bespreken. Hij zei toe de raad op de hoogte te houden van ontwikkelingen, zowel positief als negatief.

Wethouder Stroobosscher gaf aan dat de flexwoningen volgens de kwaliteitstoets waren geborgd, vergelijkbaar met een reguliere woning. Wat hem betreft, was de bestemming nu ook al goed geregeld. Na de verbouwing kwamen ze terug in de woningvoorraad van de gemeente. Die kon dan bepalen wie erin kwam, waarbij maximaal 34 procent voor statushouders was gereserveerd. Maar als het de raad comfort gaf om het extra vast te leggen, kon het college er ook in meegaan.

De SP trok de motie over de fietsen in de kelder in, de andere voorstellen bleven in stelling voor stemming. De ingebouwde handrem werd door de meerderheid verworpen, net als het voorstel over de tweede locatie. De garantie van de naar de woningvoorraad terugkerende flexwoningen werd wel gewaardeerd door de meeste fracties, net als het nu geamendeerde hoofdvoorstel zelf.