Column Jurgen Hillaert: Zwervers in de stad

VEENENDAAL Je hebt ze in alle soorten en maten. Het achtergelaten winkelwagentje op straat. De weesfiets die al wekenlang vastzit aan een lantaarnpaal. Inmiddels vaak ontdaan van stuur of wielen. Beide heb ik regelmatig in mijn straat. Net als zwerfvuil. En dan vooral dat vliesdunne folie wat rondom sigarettenpakjes zit. Of vooral zat, want mijn tuin ligt er voor en na de kerkdiensten vol mee. 

Maar natuurlijk zijn er ook de levende zwervers. De nachtbrakers die na sluitingstijd van hun kroeg op zoek zijn naar die niet te missen afterparty. Die groep bestaat bovengemiddeld vaak uit lokale politici is mij opgevallen. Vaak van niet-confessionele origine. Dat ik zelf ook wel eens tot die groep boemelaars behoor, houd ik voor mezelf.

Maar ook overdag tref je ronddwalende medeburgers aan. De daklozenkrantverkoper bij de ingang van de supermarkt. De man op het bankje in het park. Vaak met een fles drank in de hand. Of nog vaker aan de mond om een moment te ontkomen aan de ellende van het dagelijks bestaan. Of die dolende dame, die achter haar rollator letterlijk en figuurlijk de weg kwijt lijkt. En dan heb je natuurlijk nog de enige echte officiële Zwervers van Veenendaal, ofwel de lokale scoutinggroep van ons dorp.

De mens is een nomade. We houden ervan ons te verplaatsen. Het zit in ons DNA. Onze voorouders trokken van veenplas naar turfwinning, van Grift naar veenafgraving. Beweging zit ons in het bloed. Dat hoef je vooral die mensen die ‘s ochtends Veenendaal met de auto proberen te verlaten niet te vertellen. Files op Rondweg-Oost en Rondweg-West zijn met de werkzaamheden op de Grote Beer inmiddels meer regel dan uitzondering. 

Soms loopt het leven nog meer vast. Je raakt je huis kwijt. Of je baan. Wordt dakloos en gaat zwerven. Daarbij valt het kwijtraken van je fiets in het niets. Veense zwervers zijn aangewezen op de daklozenopvang in Ede. Om te kunnen slapen in de nachtopvang in Ede heb je een toestemmingsbrief nodig van de gemeente, waarvoor je je ‘s ochtends dient te melden op het Werkplein van de gemeente Ede. Ik vind ‘t een wat ambtelijke en weinig empathische werkwijze, maar er zullen wel mensen over nagedacht hebben die er meer verstand van hebben dan ik. Gelukkig komt de lente en gemeenteraadsverkiezing eraan. Tijd om op te ruimen wat is blijven liggen - op straat én in ons systeem.

door Jurgen Hillaert
veensteken@streekverkenner.nl