Column Jurgen Hillaert: Even van slag door de wintertijd

VEENENDAAL De temperaturen van afgelopen week lijken meer op het begin van de vroege lente dan op de start van de winter. Toch is de wintertijd alweer een paar weken geleden ingegaan. Ik ken mensen die weken van slag zijn door dat uurtje langer slapen. Of misschien beter gezegd: ik ken mensen die zich behoorlijk aanstellen door te zeggen dat ze weken van slag zijn door het verzetten van de klok met welgeteld één uur. Maar goed, ieder zijn tik. Nu we tweeëneenhalve week verder zijn, mag je toch aannemen dat iedereen weer in zijn juiste bioritme zit. En volgens AI - dat tegenwoordig overal verstand van lijkt te hebben - past de wintertijd beter bij het natuurlijke daglichtritme van de mens. Nou ja, zijn bron is kruidendokter A. Vogel, dus ik durf mijn hand er niet helemaal voor in het vuur te steken.

Toch vind ik de donkere maanden eigenlijk best een gezellig jaargetijde. Pepernoten en chocoladeletters in de winkels, de gebakken oliebollenlucht vanuit de Betuwse Gebakkraam in de Cultuurfabriek (waar een neuskapje voor de bibliotheekmedewerkers overigens geen overbodige luxe lijkt) en sfeervolle stadsverlichting in het centrum. Duurzame, energiezuinige ledlampjes, zo verzekerde de binnenstadsmanager mij trots.

Ook de horeca draait op volle toeren. De meeste restaurants zijn al weken van tevoren volgeboekt voor kerst, weet ik inmiddels uit eigen ervaring. Gelukkig mag je tegenwoordig een ‘kerstdiner’ ook gerust buiten de kerstdagen plannen. Voor kinderrijke gezinnen met aanhang, plus opa’s en oma’s, is het namelijk schier onmogelijk om iedereen precies op eerste én tweede kerstdag aan één tafel te krijgen. In mijn familiekring heeft dat er zelfs toe geleid dat één kerstdiner al eind november plaatsvindt. Ik durf het amper te zeggen, laat staan op te schrijven, dus dat doe ik ook maar niet.

Ondertussen merk ik dat ik me langzaam overgeef aan de charme van het seizoen. De stad baadt in licht, de geur van oliebollen hangt in de lucht en de agenda vult zich met eindejaarsborrels. Laat die winter dus maar komen. Zolang de klok niet nóg een keer verzet hoeft te worden, vind ik alles best - zeker met een oliebol in de hand en een glaasje glühwein in de buurt.

door Jurgen Hillaert
veensteken@streekverkenner.nl