Jaantje en Kees Overkamp uit Achterberg vierden smaragden bruiloft: ‘Leden van het koningshuis stopten ons altijd wat toe’

ACHTERBERG ,,Geld maakt niet gelukkig maar het is gelukkig dat ze geld maken.” Het is een uitdrukking van de 80-jarige Kees Overkamp uit Achterberg. Waarmee hij wil zeggen dat geld zeker niet gelukkig maakt maar het toch wel gemakkelijk is om wat van het leven te maken. En dat heeft hij gedaan, samen met zijn vrouw Jaantje Overkamp-Osnabrugge (76).

door Martin Brink

Op dinsdag 21 mei waren ze 55 jaar getrouwd. De dag erna kregen ze bezoek van locoburgemeester Dick Poortinga die hen namens de gemeente Rhenen de welgemeende gelukwensen kwam overbrengen. De zaterdag erop werd het huwelijksfeest gevierd met de hele familie en goede kennissen in restaurant De Oude Duikenburg in Echteld.

BLIJHEID EN DANKBAARHEID

Kees en Jaantje (,,Ik ben de vierde generatie met die naam!”) hebben vier kinderen (één zoon en drie dochters), twaalf kleinkinderen en zeventien achterkleinkinderen. Een rijk aantal. Zeker wanneer wordt teruggekeken op een zeer bewogen leven, waarbij ze afkomstig zijn uit verschillende milieus. Uiteraard kan lang niet alles in de krant, maar een paar highlights zijn zeker het vermelden waard. Blijheid en dankbaarheid voor alles wat hen gegeven is, voeren de boventoon.

Bijvoorbeeld: hoe hebben ze elkaar leren kennen? Dat weet Jaantje Overkamp nog precies. Ze woonde toen in Houten. ,,Mijn zus had een vriendin in Waarder. Daar zong ze graag. Ook de jongeman die bij deze boer werkte deed graag mee. Zo zijn we aan elkaar gekomen.” Die ‘knecht’ was dus Kees Overkamp. ,,Ik zing al vanaf mijn tiende. Op mijn 48ste ging ik op zangkoor Jeduthun in Amersfoort. Ik zing nog altijd bij dit mannenkoor. Toen we in Houten woonden kon ik meerijden, later vanaf Woudenberg en nu vanuit Achterberg.”

KAAL HOOFD VAN FOTOGRAAF

Ze trouwden in het oude gemeentehuis in Houten. Het was een mooie zonnige dag met veel bloesems. Kees Overkamp: ,,We gingen eerst naar de fotograaf in Utrecht. We kozen alleen voor een mooi studioportret. Ik kon daar mijn lachen bijna niet inhouden. Dit was nog een fotograaf die een doek over zijn camera trok. Hij was kaal en ik zag alleen een stuk schedel er bovenuit steken. Dat was zo’n koddig gezicht…”

(de tekst gaat onder de foto verder)

Zo ging het bruidspaar 55 jaar geleden op de foto bij de fotograaf in Utrecht. ,,Die man had geen haar meer op zijn hoofd en achter zijn studiocamera stak zijn kale schedel er bovenuit.” - Familiearchief

Vervolgens ging het naar het gemeentehuis en daarna naar de Nederlandse Hervormde kerk. In restaurant De Engel in Houten werd de receptie gehouden. Deze kerk in Houten speelde een belangrijke rol in hun leven. Hij was er niet alleen koster maar beiden beheerden ook het naastgelegen kerkelijk gebouwtje De Bron. Als beheerdersechtpaar zorgden ze voor het reilen en zeilen van dit gebouw waar veel, ook kerkelijke, activiteiten plaatsvonden.

FIJNE TIJD BIJ GEMEENTE BUNNIK

Manlief Kees heeft tal van beroepen gekend. Hij werkte bij boeren maar de meest fijne tijd had hij toch wel bij de gemeente Bunnik, liefst 37 jaar lang. ,,Daar ben ik tot mijn pensioen gebleven. Ik kon er eerder uitstappen maar als je het naar je zin hebt, dan doe je dat toch niet?”

Hij kan er met smaak over vertellen: ,,Ik zat bij de afdeling Civiele Techniek. Als je dat zegt denkt iedereen: nou, nou, die zal wel een hoge functie hebben gehad. Die was vast een directeur of zo. Maar ik werkte gewoon in de plantsoenendienst, hoor, of op het afvalbrengstation.”

De meest bijzondere ervaringen maakte hij mee als doodgraver. ,,Ik werkte op de begraafplaats en deed begrafenissen en herbegraven. Bij begrafenissen stond ik er altijd in mijn donkere pak met pet. Het delven van de graven gebeurde nog met de hand. Zwaar werk dus.” Kees kon gelukkig veel van zich afzetten want vooral bij herbegrafenissen maakte hij voor een ander traumatische dingen mee. Herbegraven kan pas na tien jaar maar als iemand is begraven in plastic materiaal, dan vergaat het lichaam niet of nauwelijks. Dat gebeurde dus heel soms. ,,Je went er wel aan, maar toch…”

KONINKLIJKE JAGERS

Uit zijn tijd in dienst van boeren, dateert weer een andere onvergetelijke gebeurtenis: ,,Ik werkte bij een boer op De Raaphorst. Dat hoorde bij landgoed De Horsten bij Wassenaar. Alle gronden daar omheen waren van het Koninklijk Huis. Elk jaar waren daar ook jachtpartijen. De boer zette dan de fazanten uit en joeg ze op. Ik assisteerde als jongen van veertien jaar daarbij. Ja, ik heb ze daar allemaal langs zien komen en gesproken: prins Bernhard, prins Philip, hofmaarschalk Robbert van Zinnicq Bergmann, noem maar op. Moesten we wel in de houding staan. Aardige mensen allemaal. Ze stopten je altijd wat toe. Ik weet nog dat ik zomaar 7,50 gulden in mijn hand kreeg plus twee sigaren. Die zal ik wel aan de boer hebben gegeven. En we kregen erwtensoep met een borrel. Er was ruim genoeg voor iedereen.”

(de tekst gaat onder de foto verder)

Jaantje en Kees Overkamp uit Achterberg waren 55 jaar getrouwd en kregen op woensdag 22 mei bezoek van locoburgemeester Dick Poortinga. - Jan van den Brink

Het echtpaar woonde heel lang in Houten. Jaantje Overkamp: ,,Maar Houten ging van 3500 inwoners naar 55.000 nu. En daar zaten Schalkwijk en Tull en ’t Waal ook nog bij. We zagen het veranderen. We wilden uiteindelijk toch weer graag in een dorp wonen.” Vervolgens werden het dertien fijne jaren in Woudenberg. Met dank aan één van de koorleden die via via nog een ruime woning wist.”

DOMINEE VAN DE HAAR

Sinds drieënhalf jaar woont men nu aan de Molenweg in Achterberg. ,,Onze dochter die in Kesteren woont vroeg aan ons of we wat dichterbij konden wonen. Dat hebben we gedaan.” Ze wonen er prima en hebben er ook een fijne kerk gevonden: de Hersteld Hervormde Gemeente. Kees Overkamp: ,,Wat zo leuk is: ik ben in Houten 31 jaar koster geweest bij de hervormde Pleinkerk. Daar werd in 1972 dominee Van de Haar uit Achterberg beroepen. Hij heeft er tien jaar gestaan. Ik heb hem al die tijd meegemaakt. Kom ik hier in Achterberg te wonen, spraken de mensen nog vol lof over hem. Sommigen waren zelfs door hem getrouwd!”

Jaantje heeft haar leven lang het huishouden gedaan en de kinderen opgevoed. Kees zorgde voor het inkomen, moeder zorgde dat thuis alles op orde was. Zo ging dat in die tijd. Bovendien hielp ze in Houten een oudere vrouw. ,,Die is uiteindelijk 102 jaar geworden, maar toen ze honderd werd woonde ze nog thuis en kreeg ze bezoek van de burgemeester. Hij vraagt steeds hetzelfde, vertelde ze me later… En eens op de Dag van de Verpleging kwam minister Els Borst ook langs.”

FIETSTOCHTEN MAKEN

In Achterberg sport Jaantje Overkamp nog elke week in het Dorpshuis. En samen met haar man is ze ook vrijwilligster bij zorgboerderij De Kleine Weide in Renswoude. Op haar 41ste haalde ze haar rijbewijs. Omdat Kees Overkamp vanwege zijn slechte zicht niet kan autorijden, was dat een uitkomst. De wereld werd met de auto een stuk groter. Jaantje Overkamp: ,,We konden op vakantie gaan naar Oostenrijk en Zwitserland. Maar dat doe ik nu niet meer. Het is me te ver.”

Het zijn nu relatief korte ritten, naar bijvoorbeeld haar dochter in de Betuwe. Wat beiden nog wel graag doen zijn fietstochten maken in de omgeving. Pas zijn ze nog met acht anderen op fietsvakantie geweest. Het zijn de kleine dingen waarvan het smaragden huwelijkspaar nu volop kan genieten en dankbaar is voor alles wat het leven biedt!