Cees en Gee Bijkerk zeventig jaar getrouwd: ‘Helemaal geworteld in de Grebbestad’

RHENEN Geertje Bijkerk-Hofman weet het nog precies waar ze haar toekomstige man Cornelis heeft ontmoet: ,,Dat was in de strenge winter van 1944. Ik ging schaatsen, een vriendin zou komen maar die kwam niet. Toen zag ik een lange man staan. We bleven als bijna enigen op de baan. Zo zijn we aan elkaar gekomen.” Het echtpaar was op zondag 30 maart zeventig jaar getrouwd.

door Martin Brink

Geertje (,,Ik word altijd Gee genoemd”) en Cornelis (Cees genoemd), respectievelijk van 1930 en 1927, leven het leven zoals dat op de oude dag langskomt, met andere woorden: het komt zoals het komt. Bij hem laat de mobiliteit nogal te wensen over, maar dagelijks een rondje maken met de elektrische scootmobiel, dat gaat nog wel. Gee voelt zich nog prima en probeert ook zoveel mogelijk in beweging te blijven. ,,Ik kan met mijn vingers nog prima de grond raken”, zegt ze ergens tijdens het gesprek.

Ze wonen al jaren aan de rand van Rhenen. Toen ze er in 1964 kwamen wonen was dat ook al het geval. ,,Hier voor ons was het nog helemaal onbebouwd.” Een Rhenense achtergrond hebben ze niet, maar door zijn werk kwamen ze hier terecht. ,,Ik was werkzaam op de universiteit in Wageningen”, zegt Cornelis. ,,Hier waren toen kavels te koop. Een bouwvergunning kreeg je niet zo snel want daar moest je minstens twee jaar op wachten. Een prefab-woning mocht weer wel. En dat is het nog steeds.” In september 1964 werd het huis opgeleverd.

KOMEN WE ALLERLEI BEKENDEN TEGEN

Gee: ,,In Wageningen woonden we al eerder op een flat maar we wilden er geen huis kopen. Mijn man zei altijd: dan komen we allerlei bekenden van de universiteit tegen als we boodschappen gaan doen. En dat wilde hij niet.” Ze hebben het prima naar de zin in de Grebbestad en zijn er helemaal geworteld.

Terug naar het begin: de eerste ontmoeting was dus op de ijsbaan, hoewel het toen nog niet direct ‘aan’ was. Dat kwam pas later. Min of meer de volgende dag toen hij voorstelde om een schaatstocht te maken van Zuidveen naar Giethoorn. ,,Hij mocht bij mijn ouders komen en dat klikte meteen”, zegt Gee die erbij vertelt dat ze ook op dezelfde rijks-HBS zaten. ,,Maar hij zat een paar klassen hoger. Dus toen kende ik hem eigenlijk nog niet.”

Die HBS was in Steenwijk, de regio in de kop van Overijssel waar ze beiden vandaan komen. Beiden toevallig ook van een boerenbedrijf in de toenmalige gemeente Steenwijkerwold. Preciezer gezegd: Cees komt uit Zuidveen, een dorp tussen Steenwijk en Giethoorn, waar veel verveners woonden die leefden van de opbrengst van de turf. De vader van Cees was ook een baggeraar.

Gee werd geboren in Willemsoord. Een plaats in 1820 gesticht door de Maatschappij van Weldadigheid onder auspiciën van Koning Willem II. Het was bedoeld als kolonie voor arme stedelingen waar men alleen keurig Nederlands mocht spreken.

Cees Bijkerk is gezegend met een goed stel hersens: hij ging studeren aan de toen nog geheten Landbouwhogeschool van Wageningen. Om carrière te kunnen maken was het gebruikelijk om twee jaar te werken op het Ministerie van Landbouw in Den Haag, toen nog onder minister Sicco Mansholt. In deze stad ging Cees in pension.

Toen hij merkte dat de buurvrouw met kind op de bovenste verdieping een ander onderkomen kreeg, vroeg hij of hij daar kon wonen. Dat mocht en dat maakte ook de weg vrij om te gaan trouwen. Dat gebeurde in de Nederlandse Hervormde Kerk in Willemsoord na eerst het jawoord te hebben gegeven in het gemeentehuis van Steenwijkerwold. De bruiloft werd gevierd in een zaaltje in Willemsoord.

(de tekst gaat onder de foto verder)

De ‘staatsiefoto’ die genomen werd op de trouwdag, woensdag 30 maart 1955. - Familiearchief

‘KIEPENHEMEL’

Cees weet nog wel een leuke anekdote. ,,Toen mijn vader ons eens bezocht in Den Haag, riep hij: Cees woont in de kiepenhemel!” Hij doelde op zijn indrukken die hij van de kleine behuizing kreeg. Maar die was dan ook het vrije platteland gewend.

Vervolgens werkte Cees Bijkerk zeven jaar in Assen bij de Cultuurtechnische Dienst waar hij meedacht aan reorganisaties van de waterhuishouding in Nederland. Vervolgens werd het werk- en woonterrein verlegd naar Wageningen waar hij hoofdonderzoeker werd in de waterhuishouding versus landinrichting. En later adjunct-directeur van één van de instituten. Ook werd hij benoemd tot buitengewoon hoogleraar in zijn vakgebied aan de TU Delft.

Het huwelijk werd bekroond met vier kinderen. Inmiddels zijn er ook negen kleinkinderen. Een dochter woont in Hengelo, de ander in het naburige Veenendaal. ,,Die komt regelmatig langs en zo let ze een beetje op ons.”

ACTIEF IN HET RHENENSE

In Rhenen voelde men zich al snel thuis. Gee werd toen de kinderen er nog op school zaten penningmeester van de oudervereniging van de Ericaschool. Ze was ook jarenlang bestuurslid bij zorgcentrum De Tollekamp. ,,Dat heb ik 22 jaar gedaan. Toen de kinderen groter werden en van school kwamen wilde ik iets omhanden hebben. Zo werd ik vrijwilliger bij De Tollekamp.” Toen de organisatie daar ingrijpend veranderde, besloot ze om het achter zich te laten.

Cees was ook actief op het kerkelijke erf. Zo was hij lid van de bouwcommissie van de huidige Ontmoetingskerk aan de Anjerlaan. ,,Dat was in de tijd dat de gereformeerden en hervormden samengingen”, zegt Cees, die er aan toevoegt dat hij de kerk mocht openen. Zelf is hij Vrij Evangelisch opgevoed, Gee is van gereformeerde huize. Na het trouwen hebben ze de kerk in het midden gelaten en werden ze lid van de Nederlandse Hervormde Kerk, nu PKN.

Ze hebben nooit stilgezeten en er waren veel hobby’s. Zoals zeilen (,,We hadden een tweede huis aan het Veerse Meer”), fotografie (,,Zat een beetje in het verlengde van mijn werk in Wageningen”), kalligrafie, windsurfen, schaatsen en kamperen. Ook maakte Cees al vroeg deel uit van de landelijke Hobby Computer Club.

Ook bridgen werd actief beoefend, onder meer bij de Bridgeclub Rhenen waar ook een bestuursfunctie werd vervuld. Toen de club werd opgeheven sloot men zich aan bij de vereniging in Bennekom. Tegenwoordig bridget Gee alleen nog op haar e-reader. ,,Dan speel je competities met mensen die op dat moment beschikbaar zijn. Dat wordt centraal verdeeld. En geloof mij: altijd is er wel iemand die wil spelen.” Vroeger deed ze ook veel aan handwerk, borduren en naaien. Maar sinds de vingers wat minder soepel zijn leeft ze zich uit met het digitale kaartspel.

VIERING IN HUISELIJKE KRING

Het platina huwelijk werd, vooral vanwege de mobiliteit van Cees Bijkerk, in huiselijke kring gevierd. Op zondag 30 maart troffen de kinderen, kleinkinderen en verdere bekenden elkaar in de ruime woning aan de Beukenlaan. Er was catering geregeld en er was ruim de tijd om het jubilerende echtpaar toe te spreken of te zingen. Er was met zo’n rijk leven en met kinderen en kleinkinderen die overal wonen en verschillende beroepen en hobby’s uitoefenen, ook zeker veel bij te praten!