Ook dat is Janneke: Gekke wereld

VEENENDAAL Iets gevonden? Ja, deze drie jurkjes zijn het geworden. Het is zo’n gekke wereld, tegenwoordig. Zoveel ellende, ik moest er even uit om wat te kopen. Gelijk heb je hoor, zegt de kassière. Lekker doen.

Het doet me denken aan de tijd waarin ik, wanneer ik geen bekeuringen had gekregen, mezelf toestond om voor dat geld iets nieuws te kopen. Voor mij een volkomen logische gedachtegang.

Eén van mijn zonen gaat toch nog maar een opleiding volgen. Omdat we in zo’n gekke wereld leven, zegt hij erbij. Ik verschiet van kleur als ik dat hoor. Hoezo gekke wereld? vraag ik. Het is toch een gekke wereld, ma. Niet veel gekker dan vroeger toch? zeg ik.

Gekke wereld? Waarom is het een gekke wereld? Het wordt steeds grimmiger, hoor ik een ouder iemand op de markt zeggen. Hij vertelt uitgebreid een verhaal over een festival waar het uit de hand liep. De jongere naast hem zegt: dat festival van jou was zo slecht georganiseerd, geen wonder dat het uit de hand liep. Bam! denk ik. Hij gaat nog even verder: afgelopen week was ik op verschillende festivals in Utrecht. Niets aan ‘t handje. 

Ik vind het naar als in het bijzijn van jonge mensen gezegd wordt dat deze wereld compleet gek geworden is. Je geeft hen een somber wereldbeeld mee. Dat er gekke dingen gebeuren in de wereld is van alle tijden. Toen ik twaalf was lag ik nachten wakker over de atoombom. Misschien is het voor jou een manier om te zeggen dat het je teveel wordt. Zeg dat dan maar. 

De wereld is niet mooi, zingt Herman van Veen in een prachtig lied. Maar jij kan haar een beetje mooier kleuren. 

Welke boodschap geven we door aan een nieuwe generatie als we blijven zeggen dat de wereld gek geworden is? 

Er is een prachtig gedicht dat je weleens leest op een geboortekaartje:

Wij hebben jou niet,

Jij hebt ons, om je te leiden, te beschermen, te bewaren voor angst. 

Misschien is dat wel precies wat we kinderen mee mogen geven. Niet dat de wereld veilig en zorgeloos is. Niet dat er niets aan de hand is. Maar dat er mensen zijn die naast je staan. Die je helpen je weg te vinden. Die je beschermen waar dat kan. Ook dat is Veenendaal.

De woorden die we van anderen horen, worden soms ongemerkt de woorden die we tegen onszelf gaan zeggen. ‘Ik kan dit niet.’ ‘Zo ben ik nu eenmaal.’ In mijn coachingspraktijk zie ik hoe krachtig zulke overtuigingen kunnen zijn. Soms houden ze je kleiner dan nodig is. 

Wat we vandaag zeggen, kan zomaar worden wat iemand morgen gelooft dat hij kan.

Janneke van de Peut: observeren, stilzetten, denken.

Meer daarover vind je op jannekevandepeut.nl

Dit artikel wordt u aangeboden door Janneke van de Peut, tel: 06-36012343. Website: jannekevandepeut.nl Email: info@jannekevandepeut.nl