Ds. Peter Breure uit Rhenen gaat maandelijks voor bij kerkasiel: ‘Kaars van de hoop doorgeven’

RHENEN De ene voorganger geeft de kaars van de hoop door aan de volgende in Kampen, waar het Oezbeekse gezin Babayants al meer dan een jaar kerkasiel vindt. Het lijkt bijna wel een estafetteloop, maar dan een om te voorkomen dat het uitgeprocedeerde gezin wordt uitgewezen uit Nederland. Ds. Peter Breure, predikant van de Ontmoetingskerk in Rhenen, levert maandelijks een bijdrage aan de ‘kerkdienstmarathon’.

door Marco Diepeveen

Kerst is het feest van hoop en van licht. Maar ziet de familie Babayants nog licht aan het einde van de tunnel? Al vanaf 21 november vorig jaar schuilen de twee ouders met hun vier kinderen in kerkgebouw Open Hof in Kampen. Hun vrijheid op een COA-locatie ingeruild voor veiligheid, en daarmee feitelijk opgesloten.

BLAMAGE VOOR DE OVERHEID

,,Wat is het eindpunt? De vluchtelingen in de kerk leven in knellende onzekerheid. Gelukkig is de christelijke hoop doorslaggevend. Twee van de kinderen zijn hier geboren en dus helemaal geworteld in Nederland”, zegt dominee Breure. ,,Inhoudelijk ken ik het dossier van het Oezbeekse gezin niet. Daarover heb ik dus ook geen mening. Maar ik zie wel dat deze juridische en bureaucratische uitwas een blamage is voor de overheid en de samenleving. Asielzaken moeten veel sneller en eenvoudiger worden afgehandeld. In het geval van het gezin Babayants had die al veel eerder afgelopen moeten zijn. Geef tijdig duidelijkheid: blijven of terugkeren.”

De VN heeft de limiet voor kans op een verblijfsvergunning op vijf jaar gesteld. Dat was ook de eis van het in 2019 afgeschafte kinderpardon. Maar al twaalf jaar leeft het Oezbeekse gezin in Nederland. Vanuit humanitair oogpunt is het onwaardig en schadelijk om vluchtelingen zolang in onzekerheid te laten wachten, terwijl ze bedreigd worden met uitzetting. Terwijl ze ook nog eens helemaal in ons land zijn geworteld.” Onlangs kreeg het gezin Babayants een negatieve beslissing op een herhaalde asielaanvraag. ,,Ik hoop dat de nieuwe regering een menselijk gezicht laat zien aan gewortelde vluchtelingenkinderen.”

VIERHONDERD VOORGANGERS

Met een kerkdienst die 24 uur per dag doorgaat, beschermt de PKN-gemeente de Oezbeekse vluchtelingen tegen uitzetting. Zo gauw ze hun schuilplaats verlaten, lopen ze risico om te worden opgepakt. Tijdens een godsdienstoefening mag de politie namelijk een gebedshuis niet binnenvallen. Vandaar de ‘kerkdienstmarathon’. Bijna vierhonderd voorgangers uit het hele land gaan bij toerbeurt voor. 

,,Sommigen zeggen dat kerkasiel een oneigenlijk gebruik van een kerkgebouw is. Voor mij is het een signaal naar de overheid. Ik vind het mooi dat een veelheid aan kerkelijke denominaties hun steentje bijdraagt. Ik heb de kaars weleens overgenomen van een Oezbeekse priester en hem doorgegeven aan een evangelische collega. Op en top oecumenisch!”

BIDDEN VOOR VREDE EN VEILIGHEID

Al bijna vanaf het begin is een delegatie van de Ontmoetingskerk maandelijks present. ,,Meestal gaan we met twintig kerkleden op wisselende momenten. Je tekent in op het rooster voor een blok van twee uur. Soms lezen we een gedicht voor of we doen iets creatiefs. In de diensten ligt de nadruk op bemoediging, ontmoeting en verbinding. Ik bid altijd voor vrede en veiligheid.” 

Het gezin laat zich weinig zien. ,,Ze hebben een eigen leefruimte voor hun privacy. De kinderen krijgen online onderwijs. Ik heb nauwelijks contact met hen. Het leven moet zwaar zijn, als je in principe ‘gevangen’ zit. De sfeer in de kerk is zowel beklemmend als onwezenlijk. Maar tegelijk ook gemoedelijk en verheugend, als je ziet hoeveel vrijwilligers zich liefdevol in Kampen inspannen. Het is niet deprimerend.”

Op zondag 21 december van 20.00 tot 22.00 uur gaat de Ontmoetingskerk weer op bezoek. De Rhenense delegatie neemt dan kerstwensen mee voor het Oezbeekse gezin.