Ingezonden brief: Een gemis van empathie en het negeren van klachten

VEENENDAAL Met verbijstering heb ik het ingezonden stuk van R. van Soest uit Veenendaal gelezen. We moeten niet zeuren als iemand een 240 meter hoge windmolen in de achtertuin plaatst. We klagen toch ook niet omdat er auto’s rond rijden? Deze persoon ziet waarschijnlijk niet dat overal geluidswerende maatregelen zijn genomen, om het verkeersgeluid van bewoners weg te houden. En dat is niet voor niets.

Deze persoon is ook vergeten dat een aantal jaar geleden het aantal doden en gewonden in het verkeer, een veelvoud was van wat het nu is. Want we hebben er wat aan gedaan!

Misschien weet deze persoon ook niet dat we al drie werkende kerncentrales hebben in Nederland. Daar is nooit zoiets gebeurd als in Tsjernobyl of Fukushima.

,,Over 50 jaar zullen onze kleinkinderen blij zijn dat de windturbines niet meer nodig zijn.” Ik zou zeggen, laten we een voorschot nemen op die vreugde en die dingen nu tot het absolute minimum beperken. Nederland is te klein en te dicht bevolkt om op deze manier energie op te wekken. We moeten dit soort projecten in de nabijheid van woonlocaties laten varen en andere oplossingen verzinnen.

En dat het gevaarlijke en ongezonde delven van kolen voorbij is? Geachte Van Soest: In Nederland ja, maar er worden wereldwijd meer kolen gedolven dan ooit tevoren.

En wist u dit toen u uw stukje schreef? Voor windturbines zijn er grote hoeveelheden koper nodig. Niet alleen om ze te maken, maar ook om ze aan te sluiten op het elektriciteitsnet. Voor een belangrijk deel wordt dit koper gedolven in China. Heeft u zich wel eens afgevraagd hoe groot de impact van koperwinning is op de gezondheid van de mensen en de gevolgen voor het milieu aldaar? Zou u eens moeten doen, dan piept u wel anders. Wij in het westen zijn rijk, daardoor kunnen wij onze problemen verplaatsen naar een ander deel van de wereld. Dat er ver weg mensen sterven aan onze luxe, zien wij niet zo. Maar het zijn er vele tientallen, zo niet honderden per jaar. Om nog maar niet te spreken over de onomkeerbare milieuschade door het gebruik van kwik en chemie bij het winnen van de koper.

Ik kan maar één reden verzinnen waarom iemand een stuk met deze argumenten laat plaatsen in een krant, of er überhaupt zo over denkt. De heer of mevrouw Van Soest is waarschijnlijk, persoonlijk of via zijn werk, financieel betrokken bij deze windmolens. En dan vind ik het een verachtelijke manier om de publieke opinie op deze manier te manipuleren. Om alle overlast af te doen met “daar moeten we maar aan wennen” geeft blijk van gemis van empathie en het volledig negeren van de klachten van mensen die serieuze problemen ondervinden door windmolens.

Ben Burger, Veenendaal