Natuurrubriek Slenterpaadjes over mei: Natuur is nu één groot feest

VEENENDAAL Mei, de bloemenmaand, bidmaand, weidemaand met de vele spreuken en gezegden. De naam mei is afgeleid van de Romeinse godin Maia. In deze maand waar velen al de verleidelijke eenjarige bloemen kopen. De ijsheiligen moeten nog komen; genoemd naar een aantal heiligen. De naamdag van die katholieke heiligen vallen van 11 tot 15 mei. Mamertus, 11 mei; Pancratius, 12 mei; Servatius van Maastricht, 13 mei en Bonifatius op  14 mei. In die periode treedt er nog steeds nachtvorst op. En dan is er grote kans dat er toch het een en ander bevriest! 

door Aly van Eijk

Vanaf 1951 is het KNMI begonnen met de start van de appelboom bloei. Die is vergeleken met 70 jaar geleden nu drie weken eerder. Maar de perioden met nachtvorsten is bijna niet veranderd. De laatste jaren zijn er regelmatig heel wat bloesems bevroren. Een mooie spreuk die wel toepasselijk is: ‘Voor ijsheiligen bloemen buiten, veelal kun je daar naar fluiten, wacht af tot ze zijn voorbij, de bloemen zijn dan blij.’

KLEURRIJK

In de bossen is het nu bijna allemaal lichtgroen en bomen en struiken, er is al het een en ander uitgebloeid en het volgt elkaar heel snel op. In de bermen staat volop fluitenkruid, dat staat meestal op plaatsen waar er niet zoveel op gelopen wordt. De paardenbloemen felgeel en nu ook al wit met hun pluizenbollen. Pinksterbloemen, zacht lila en look zonder look, dezelfde familie die de mooie vlinder het oranje tipje aantrekt. Op Remmerstein kom ik hier en daar de boshyacint tegen licht blauw, hondsdraf lichtpaars, vaak in de buurt bij brandnetels die ook al boven de grond zijn gekomen. Het ronde blad van de hondsdraf kun je weer gebruiken mocht je tegen een brandnetel aan gelopen zijn, een beetje met het blad er overheen wrijven en weg is de brand!

ÉÉN GROOT FEEST

Veldjes met de witte akkerhoornbloemen, de eerste ooievaarsbekken, de Tartaarse kamperfoelie struiken, het is één groot feest; zeker met alle vogels die er te horen zijn. Ik kam ook een veldje met lieve vrouwe bedstro tegen, een heel oud plantje wat vroeger al veel werd gebruikt, in de linnenkasten, vanwege de geur. De gedroogde plant is al eeuwenlang een van de meest gebruikte geurkruiden. Er werden matrassen en kussens mee gevuld voor een betere nachtrust; het ruikt naar vers hooi. De Latijnse naam Gallium Odorata  zegt het al odeur! 

In het blad zit cumarine, men voegde dit toe als aroma bij voedingsmiddelen en aan alcoholische dranken. Bij te veel consumptie trad vaak hoofdpijn en duizeligheid op, dat dat werd toen aan banden gelegd. Het werd toen ook gebruikt als een soort rattenbestrijding, ratten die te veel ervan binnen kregen liepen leverbeschadigingen op. In de toenmalige huisapotheken werd de plant gebruikt tegen darmkrampen en trombose.

Kijk en geniet!

Reageren? Mail naar alyvaneijk@gmail.com 

Meer columns op De Rijnpost.nl lezen? Je vindt ze in dit dossier.