Natuurrubriek Slenterpaadjes over februari: Sneeuwklokjes kondigen andere tijd aan

VEENENDAAL Februari, een maand met vaak al voorbodes van de lente. De kortste maand van het jaar, schrikkelmaand, sprokkelmaand, regenmaand en dolle maand. Dit laatste slaat op het carnaval. De maand is genoemd naar de Romeinse god Februus, de god van de onderwereld. 

door Aly van Eijk

De naam sprokkelmaand komt van het Oudnederlandse sporkelen, hetgeen springen betekent. Dat slaat weer op het feit dat het aantal dagen eens in de vier jaar verspringt. Uit onze eeuwenlange eigen cultuur zijn bij overlevering, vaak mondeling, veel spreekwoorden en gezegden die nog regelmatig worden gebruikt. ‘Is februari zacht, de lente brengt vorst bij nacht’. En: ‘Een veel te vroege lente, geeft brood zonder krenten’. Veel mensen kennen die gezegden niet meer, maar wel leuk om er eentje te onthouden.

HOOG GRONDWATERPEIL

In het bos is het flink modderig, diepe plassen en overal molshopen, dat geeft aan dat het grondwaterpeil best hoog staat. De naaldbomen kunnen na de vele droge zomers wel wat extra water gebruiken. De voorjaarsroep van veel vogels is al begonnen, overal hoor je de verschillende soorten mezen roepen. 

GEROFFEL VAN DE SPECHT

Ook het geroffel van spechten op de bomen is goed hoorbaar. Ze zijn druk om nieuwe huisvesting te bouwen voor de volgende generatie. De grote bonte specht roffelt langzamer dan de kleine bonte specht, daar kun je het verschil goed hoen. Ze hameren op de schors om er allerlei larven van insecten uit te jagen. Maar ze zijn ook grote liefhebbers van de zaden van de dennen- en sparappels. Die klemmen ze tussen een spleet in de schors, zodat er een soort aambeeld ontstaat. 

Onderaan de stammen zie je vaak uitgeplozen kegels van de spar en dennenappels liggen. En vergeet in de winter de beukennoten niet, evenals eikels. In Duitsland noemt men de specht: Zimmerman, bij ons in de oudheid: houthouwer. Als de specht bezig is op zijn voedseltochten, met het kloppen op de stam, kijkt hij aan alle kanten of er niets is ontsnapt, men dacht vroeger dat hij dan keek of hij dwars door de stam heen geprikt had! 

DIEREN ZIEN

In de winter zonder blad aan de bomen kun je alle dieren goed bekijken. Wanneer je een poosje stil blijft staan op dezelfde plaats, ontdek je iedere keer  wat anders. Een keer een woelmuisje, die ik dan op de foto wil hebben, maar dat kruipt iedere keer weer onder het volgende blad, dan kun je het vergeten. Met wat geluk soms een boommarter, ook niet te vergeten de sierlijke reeën, die op hun gemak een pad oversteken, zodat je ze heel goed kunt bekijken.

De sneeuwklokjes in mijn tuin hebben zich onder het gevallen blad vandaan geworsteld en staan met hun witte kopjes te vertellen dat er andere tijden aanbreken. Verder overal groene puntjes van bollen en een overgebleven leeuwenbekje van vorig jaar doet zijn best nog.

Kijk en geniet!

Reageren? Mail naar alyvaneijk@gmail.com 

Meer columns op De Rijnpost.nl lezen? Je vindt ze in dit dossier.