Veenendalers Gerard en Peter liepen de Vierdaagse uit: ,,De sfeer is met geen pen te beschrijven”

VEENENDAAL De ene is eigenaar van het adviesbureau voor bouwprocessen ‘Stichts Beheer van 1952’ en medeorganisator van de Veense Haringparty van de Bedrijvenkring Ondernemend Veenendaal, de ander is oud-horecaondernemer en voormalig binnenstadsmanager van Veenendaal. We hebben het over Gerard Heuvelman en Peter Baten. Beiden zijn gelauwerde Vierdaagselopers en uiteraard waren ze ook dit jaar van de partij in Nijmegen. ,,Toe maar, nog één keertje dan,” zeiden ze stoer tegen elkaar in januari toen de inschrijving voor de 108e Vierdaagse weer voorbijkwam. Het lukte, ze kregen een inschrijfkaart toegewezen. Daarmee kon het Grote Genieten, lees een Gedegen Voorbereiding, beginnen! Peter en Gerard waren twee van de tientallen Veenendalers die aan de monsterwandeltocht begonnen én hem uitliepen. Hier is hun verhaal.

Door Martin Brink

Peter Baten: ,,Na onze intensieve voorjaarsvoorbereiding vonden we onszelf volledig klaar voor het grote werk.” En die training bestond slechts uit één wandeling van Veenendaal naar Nijmegen. ,,Plus heel veel vertrouwen,” voegt Peter er aan toe.

EREHAAG

Hij vertelt verder. Over de eerste dag: ,,Dinsdag ging om 03.15 uur de wekker. Opstaan met het gevoel dat je er net in lag en je je afvroeg: ‘Waar begin ik aan?’ Snel douchen, een hap eten en daar stond Gerard al voor de deur. Om 04.30 uur sloten we in Nijmegen aan in de rij met honderden andere wandelaars. Daarna werden we volgens de nieuwe startprocedure als een kudde makke schapen door een serie hekken geperst. De organisatie noemde het ‘efficiënt’. De wandelaars gebruikten vooral woorden die niet geschikt zijn voor publicatie. Na nog een ‘erehaag’ van enthousiaste, en overduidelijk niet meer nuchtere, studenten te hebben overleefd, konden we eindelijk op pad.

Het weer werkte die dag uitstekend mee. Een wolkje hier, een zonnetje daar en de voeten deden wonder boven wonder precies waarvoor ze bedoeld zijn. In elk dorp werden we enthousiast aangemoedigd. In één woord: fantastisch!”

MINDER ENTHOUSIAST

Over de muziek waren ze na vier dagen duidelijk minder enthousiast. Peter: ,,Als je ‘Cheerio’, ‘Engelbewaarder’, ‘Baila Baila’, ‘Ik heb de zon zien zakken in de zee’ en nog een paar klassiekers elk ongeveer honderd keer hebt gehoord, begin je spontaan de stilte te waarderen als muziek.”

,,Zo wandelden we van het ene dorp naar het andere, telkens begroet door een dj die ervan overtuigd was dat zijn geluidsinstallatie ook op de maan nog hoorbaar moest zijn. Je vraagt je serieus af of de inwoners na vier dagen nog kunnen horen of alleen nog communiceren via gebarentaal.”

WELLNESS

Woensdag was de dag van de grijze wolken, miezerregen en een venijnig windje. Peter: ,,Kortom: het soort weer waarbij je jezelf afvraagt of bankhangen niet een veel mooiere hobby is. Gelukkig maakten de duizenden enthousiaste mensen in Nijmegen alles weer goed. Donderdag stonden de Zeven Heuvelen op het programma. Ze heten er zeven te zijn, maar onderweg krijg je sterk het gevoel dat iemand zich een paar keer heeft misgeteld. In Groesbeek stonden weer duizenden mensen langs de kant. Geweldig natuurlijk, al voelt het soms alsof je als tandpasta door een veel te smalle tube wordt uitgeknepen. En ondertussen probeert iedere dj de vorige te overstemmen. De stilte tussen twee dorpen voelt dan bijna als een wellness-arrangement.”

VERMOEID

Dan komt de laatste dag: nog even de 42 kilometer binnenhalen. Peter Baten: ,,Dat woordje ‘even’ krijgt tijdens de Vierdaagse een compleet andere betekenis. Op de Via Gladiola is het voor de toeschouwers één groot feest. Voor de wandelaars ligt dat iets genuanceerder. Na drie dagen en ruim 160 kilometer in de benen willen wij eigenlijk nog maar één ding: zo snel mogelijk over de finish. Helaas denken fanfares dat de weg van hen is en besluiten ook complete families midden op het parcours hun eigen reünie te houden. Begrijpelijk, maar met vermoeide voeten is je gevoel voor diplomatie ergens rond kilometer 150 achtergebleven…”

POSITIEF

Toch willen Peter en Gerard hun wandelstrijd positief afsluiten: ,,Ondanks het vroege opstaan, de zere voeten, de herrie, de drukte en de spierpijn die je zelfs voelt op plekken waarvan je niet wist dat je er spieren had, blijft de Vierdaagse een fantastisch evenement. De sfeer, de mensen en de beleving zijn met geen pen te beschrijven. Iedereen zou het eigenlijk minstens één keer in zijn leven moeten meemaken!”

En volgend jaar? Zijn ze dan weer zo ‘stoer’? Peter Baten: ,,Wij laten ons écht niet meer verleiden als in januari de inschrijving voor de 109e Vierdaagse opengaat. Tenminste, dat zeggen we nu…” Maar zei hij dat vorig jaar ook niet?

VEEL MEER

Zoals gesteld: beiden waren twee Veenendalers die aan de tocht deelnamen. Het zijn er veel en veel meer. Naar schatting, gezien de grootte van de gemeente, zeker 75. In ieder geval de familie Bos, waarvan enkele leden onlangs nog uitgebreid in de krant stonden. Jan Bos van deze groep liep de Vierdaagse zelfs voor de 33e keer. ,,Nog zeven jaar te gaan tot de veertig!” meldt hij monter. Andere deelnemers waren onder anderen creatief ondernemer, stadsdichter en presentator Sanne Heijmann. Verder Gerrit van de Weerd, bekend van de Stichting Buitenzorg, en voormalig wijkziekenverzorgende Adi Wetten, die op haar zeventigste voor de 45e keer over de eindstreep kwam.

ONTMOETEN

Met zo’n groot aantal van zeker 75 deelnemers is een officiële ontvangst in Veenendaal op de avond van de intocht zeker gerechtvaardigd. Dat gebeurt bijvoorbeeld al sinds de jaren tachtig, en op initiatief van de plaatselijke krant, door buurgemeente Wageningen. Het is er altijd een groot succes met als vaste ingrediënten: een klinkende toespraak van de burgemeester die uiteraard trots is op zulke doorzettende inwoners, ervaringen en tips uitwisselen én elkaar leren kennen. In de huidige tijd wordt dat laatste breed gepropageerd. Zo ontmoet je medewandelaars uit de eigen omgeving! En natuurlijk is er dan ook tijd voor een mooie groepsfoto. Voor Veenendaal, immers een middelgrote gemeente met bijna 71.000 inwoners, is zo’n initiatief meer dan welkom. Misschien wordt het door wie dan ook opgepakt!