Echtpaar Gert en Riek Verhoef viert briljanten huwelijk: ‘Mijn vrouw hield alles draaiende’

VEENENDAAL Gert Verhoef was op 24 mei 65 jaar getrouwd met zijn Riek Verhoef-Zandbergen. Burgemeester Gert-Jan Kats kwam langs om hen met deze mijlpaal te feliciteren. In gesprek met twee Veenendalers die in de herfst van hun leven altijd monter en positief vooruit kijken en graag vertellen over de meest uiteenlopende zaken.

door Martin Brink

,,Mijn moeder heeft altijd gezegd: ik zorg ervoor dat mijn jongens niet naar de fabriek gaan.” Gert Verhoef (89) kan er nu nog emotioneel van worden als hij daar aan terugdenkt. Hij ziet dan weer zijn zwoegende moeder, tot diep in de nacht met naaiwerk bezig om haar twee zonen een onbezorgde toekomst te gunnen. In zijn jeugd ging het overgrote deel van Veenendaal naar de fabriek en ze wist uit eigen ervaring dat het daar alleen maar zwoegen in het zweet hunner aanschijn was. Dat betekende: hard werken waar dan relatief weinig inkomsten tegenover stonden. Alleen door haar vastberadenheid kon ze zorgen voor een goede eerste stap op de maatschappelijke ladder voor haar twee jongens. Gert Verhoef is haar daar eeuwig dankbaar voor.

(tekst gaat onder de foto verder)

Gert en Riek Verhoef kregen bezoek van burgemeester Gert-Jan Kats vanwege hun 65-jarig huwelijksfeest. - Gemeente Veenendaal

Uiteraard hoeft niet alles in de krant en dat kan ook helemaal niet. Een positief en gezellig (levens)verhaal, daar komt de krant graag voor langs. Gert Verhoef is in Veenendaal zeker niet doorsnee. Vanaf 1982 was hij directeur van de Rabobank in Veenendaal met als hoofdkantoor een pand aan de Tuinstraat. Dat is bijna niet voor te stellen maar ongeveer op deze plek is nu grand café Karakter aan het Thoomesplein gevestigd.

Niets herinnert meer aan de Rabobank. Alles is weg, of het moet de automatische slagboom naar het parkeerterrein zijn. Die staat nu bij de ingang van een camping in Overberg. Gert Verhoef was ooit voorzitter van het bibliotheekbestuur, hanteerde ook de voorzittershamer van de vereniging Oud Veenendaal, werd penningmeester van de stichting In De Rechte Straat en zat ook 24 jaar in de kerkenraad van de Christelijke Gereformeerde Pniëlkerk. De verbondenheid met God is in hun dagelijkse leven nog altijd voelbaar.

RIK VALKENBURG

Gert Verhoef werd in 1936 geboren in het toenmalige Gelderse deel van Veenendaal, aan het Verlaat om precies te zijn. Het gezin telde uiteindelijk drie kinderen: twee jongens en één meisje. Vader Jan was een hardwerkende sigarenmaker. ,,Hij ging al op zijn twaalfde de fabriek in. Eerst bij de Ritmeester, toen bij de Cavansa en toen die failliet ging keerde hij weer terug naar de Ritmeester”, weet Gert Verhoef nog. Zijn vader is legendarisch geworden en dat komt vooral door Rik Valkenburg, de latere schrijver die hij op de Cavansa leerde kennen.

(tekst gaat onder de foto verder)

De nu verzamelwaardige boeken, deel 1 en 2 van Rik Valkenburg. De herinneringen van Jan Verhoef maken hier een belangrijk onderdeel van uit.  - Martin Brink        

Jan Verhoef was namelijk een man met vele anekdotes en mooie verhalen, vooral uit ‘t ouwe Veen. Valkenburg stond aan het begin van zijn schrijverscarrière en besloot de verhalen van hem op band op te nemen. Het resulteerde in heerlijk dorpse herinneringen uit de eerste helft van de twintigste eeuw die zijn terug te vinden in de nu verzamelwaardige boeken ‘Uit de oude doos deel 1’ (1969) en ‘Uit de oude doos deel 2’(1987). ,,Mijn vader dichtte ook en droeg op de fabriek wel eens wat voor. Dan zeiden zijn collega’s: ‘Jan, welk boek heb je van de week gelezen? Vertel er eens wat over?’ Dan begon hij te vertellen en nadien haalden ze geld op, want ja, de tijd dat hij niet werkte kon hij ook niets verdienen. En soms werd hij op partijen gevraagd om als een soort van conferencier op te treden.”

Vader Jan werkte van zijn 12e tot aan zijn 67ste jaar in de fabriek. Zoon Gert weet nog goed hoe in die tijd over sigarenmakers gedacht werd. Hij noemt het versje dat vaak werd gezongen: ,,Meisjes, neem nooit van je leven, een sigarenmaker aan je zij, want zij hebben lef voor zeven, maar geen centen voor de vrijerij…” Hoe het ook zij: vader Jan bleef enkele jaren langer wat in de fabriek om toch maar wat extra’s te hebben. Ook niet onvermeld mag blijven dat grootvader Hendrik Verhoef medeoprichter was van de Pniëlkerk (toen de Gereformeerde Gemeentekerk) aan de Hoofdstraat, de kerk van de legendarische dominee Reinier Kok. Zo staat hij ook in een herdenkingsboekje. Moeder Geertje werd op haar twaalfde al hulp van een dienstbode. Oorspronkelijk kwam ze uit Ederveen.

(tekst gaat onder de foto verder)

Een voorbeeld van de herinneringen van Jan Verhoef in één van de boeken ‘uit de oude doos’. - Martin Brink        

BAKKER DIJKSTRA

De jonge Gert had een goed stel hersens. Dat werd al opgemerkt op de lagere school, de in de volksmond zogenoemde Kokse School aan de Hoogstraat. ,,Mijn broer ging naar de ULO. Ik had het geluk dat in 1948 de HBS van de heer Bax onderaan de Markt startte. Daar ging ik naar toe. Mijn vader verdiende iets van 55 gulden per week, terwijl de schoolboeken soms wel 135 gulden kostten. Door het naaiwerk van mijn moeder kwam er extra geld binnen.”

Ook werkte hij eens zes weken voor bakker Dijkstra uit de Hoofdstraat. Hij was toen vijftien jaar. ,,Stond ik in een tentje op de Markt ijs te verkopen. Komt de politie langs: hoe oud ben je en heb je een arbeidskaart? Niet dus. Ik naar het gemeentehuis, moest ik weer een verklaring van het hoofd van de lagere school hebben. Die kreeg ik direct van schoolhoofd Den Hengst. Toen was het goed.” Een gelukkige omstandigheid was dat bij de overgang van de derde naar de vierde klas en bij een cijfergemiddelde van zeven, het rijk de boeken vergoedde. Je moest het geld alleen wel voorschieten… Verder studeren zat er niet in. ,,Ik was graag naar de Economische Hogeschool in Rotterdam gegaan.” In plaats daarvan werd het een baan op de exportafdeling van de Leidse Wol in Veenendaal. Daarna volgde militaire dienst. ,,Na mijn diensttijd keerde ik er niet terug en kwam terecht op een accountantskantoor van het verificatiebureau voor de Vereniging van Nederlandse Gemeenten. ,,Ik weet nog dat daar eens werd gezegd: waarom ga je niet voor accountant studeren? Omdat ik wist dat dat een studie van ongeveer negen jaar was, heb ik dat afgewezen. Ik heb het later toch gedaan…” Hij studeerde af als registeraccountant, een zware opleiding die wel toegang gaf tot hogere en meer verantwoordelijke functies.

KERSEN

Het is in die tijd dat hij stevig verkering kreeg met Riek Zandbergen. En dat is weer geen Veense naam. ,,Ik kom uit Doesburg”, vertelt de 87-jarige Riek Verhoef. ,,Mijn vader was bakker. Mijn moeder is een Van Ginkel en haar familie had in Veenendaal een bloemisterij. Daar werd aangeraden om deze kant op te komen omdat hier meer werk voor hem zou zijn. Uiteindelijk nam hij in Ede een bakkerij aan de Grotestraat over.”

Het was bij Van Ginkel dat Gert zijn aanstaande ontmoette. Hij vertelt: ,,Ik was bevriend met Erris van Ginkel en we kwamen met een stel vrienden bij hem thuis.” Daar was Riek ook. Zij weet nog: ,,Het was op 9 juli. Ik was eerst met een stel vriendinnen kersen wezen eten in de Betuwe. Daarna keerden we bij één van hen aan. Daar ontmoette ik Gert. Het is dus eigenlijk via de kersen dat ik hem leerde kennen.”

Het werd een verkering van vier jaar. Eerst sparen om te kunnen trouwen. Dat was het devies. De trouwerij was in Ede. Eerst op het gemeentehuis aldaar, daarna in de Christelijke Gereformeerde kerk, waar ze opnieuw dominee Kok ontmoetten. In 1961 kochten ze hun eerste huis, in Zeist. Dat kon via het Bouwfonds Nederlandse Gemeenten. Ze namen het over van iemand die was ingeloot maar waarvan de bruid afzag van een echtverbintenis. Na zeven jaar kwam een nieuwe woning, ditmaal in Nijkerk. ,,Ook daar kwamen we dominee Kok weer tegen. Later vertrok hij naar Ameide.”

(tekst gaat onder de foto verder)

Het stralende bruidspaar op de trouwdag op woensdag 24 mei 1961. - Familiearchief

Gert Verhoef solliciteerde later bij de AMRO/ABN-bank en de Rabobank. Het werd het laatste waar hij een ambulante controlerende functie kreeg. In 1982 keerde hij naar Veenendaal terug om directeur te worden van de Veenendaalse hoofdvestiging en haar nevenkantoren. In 2003 betrokken ze hun huidige appartement, op de plek waar vroeger een garage stond. ,,Wij waren de eerste bewoners en wonen hier nog altijd met veel plezier. Hier ga ik nooit meer weg”, zegt Gert Verhoef. Na zijn pensionering is hij nog op een ander vlak actief geweest. Als reisleider van de organisatie Amicitia bezocht hij vele landen op de wereld, waaronder Indonesië. Riek heeft vanaf 1982 steeds ouderen, vaak eenzame mensen bezocht. Als er iemand overleed dan volgde er al snel een nieuwe eenzame vrouw op die zij tot aan het overlijden dan weer bezocht. Dit voorjaar was de laatste oudere die ze regelmatig bezocht. Hun oude dag verloopt nu rustig. Ze willen nog beiden actief blijven maar - inherent aan het ouder worden - soms geeft het lichaam niet altijd mee. Maar een rondje lopen richting Tamminga aan de Kerkewijk, om daar iets te gebruiken, en dan via een andere weg weer terug, dat zit er nog wel in. Gert is ook lid van de mannenclub van de kerk. Thuis mag hij ook graag legpuzzels maken. ,,Hij is ook helemaal van de spelletjes”, weet Riek. ,,Binnenkort gaan we naar onze dochter gezellig eten. Daarna komen de spelletjes op tafel.” Het briljanten huwelijksfeest werd met familie, bekenden en bewoners van hun appartement gevierd met een buffet bij Campman in Renkum. Daar waren de drie dochters en hun zoon (uiteraard met aanhang) ook aanwezig evenals de acht kleinkinderen en, voor zover mogelijk, de negen achterkleinkinderen. 

DANKBAAR

We schreven het al eerder: Gert Verhoef heeft alles aan zijn moeder te danken. Zij was het die hem de kans gaf om verder te leren, om zo de fabriekssleur te ontvluchten. Dat wil hij tot slot nog graag benadrukken. ,,Daar ben ik haar zo dankbaar voor! Toen we in 1982 weer in Veenendaal kwamen wonen en naar de kerk gingen, werd tegen mij gezegd: je moeder zou trots zijn geweest op wat je allemaal hebt bereikt. Dat was voor mij een teken dat de gemeente ervan af wist hoe zij zich daarvoor heeft ingezet. Gelukkig heeft ze nog meegemaakt dat ik mijn studie tot registeraccountant succesvol afrondde.”

En wat hij ook kwijt wil, en zeker niet op de laatste plaats: ,,Mijn vrouw was er altijd voor het gezin. Zij maakte het mogelijk dat ik ’s avonds kon studeren. Zij hield alles draaiende.” Het is tijd om op te stappen. ,,Kom op”, zegt Riek Verhoef tegen haar man, ,,dan kunnen wij nog even lunchen in De Engelenburgh. Dan kunnen we er nog mooi aanschuiven. Dat doen we wel vaker.” Zo houden ze contact met generatiegenoten en staan ze nog midden in het leven!