Echtpaar Konings-van Elst 65 jaar getrouwd: ‘Ze kwam elke zondagmiddag langslopen’

VEENENDAAL ,,Hé, familie Konings, jullie ook hier?” Waarna een geanimeerd gesprek volgt. Dat maken Corry en Anton Konings-van Elst regelmatig mee sinds ze een jaar geleden in zorgcentrum ‘t Boveneind kwamen wonen.

door Martin Brink

,,We zitten hier prima, ik wil hier nooit meer weg”, zegt de 88-jarige Anton Konings die, bij het verschijnen van dit verhaal in de krant, de 89 jaren heeft aangetikt. Het paar was op 25 augustus 65 jaar getrouwd. Om hen daarmee te feliciteren kwam op 27 augustus locoburgemeester Engbert Stroobosscher langs.

Hiervoor woonden ze in een appartement van de Freule-flat aan de Kerkewijk. Maar de langste tijd woonden ze er recht tegenover, in de oude smederij. ,,Op de hoek zat fietsenmaker Flip Konings. Ook hij was familie”, zegt Anton. Diep in het geheugen gravend, soms ook met een beetje hulp, komen verschillende herinneringen weer naar boven. Met ook de daarbij horende verhalen.

(de tekst gaat onder de foto verder)

Foto: Gemeente Veenendaal

Dat ze vaak worden herkend, is eigenlijk niet vreemd. Beiden zijn geboren en getogen Veenendalers en altijd actief gebleven in het Veense. Tenminste, in de tijd dat alles lichamelijk nog helemaal prima ging. Tegenwoordig zijn er wat ongemakken, vooral het lopen gaat wat moeizamer. ,,Maar we slaan ons er wel doorheen, we maken er het beste van,” vertelt Anton. 

ZOON VAN DE KACHELSMID

Oudere Veenendalers zullen hem misschien nog wel kennen als de zoon van de kachelsmid, ofwel Toon Konings van de Kerkewijk, recht tegenover De Engelenburgh. Die had er sinds mensenheugenis een smederij. Er is een foto bekend dat hij met nieuw materiaal staat, bij de puinhopen van wat eens zijn smederij was. Dat was in 1940 toen de Nederlandse soldaten alles in brand staken om een zogenaamd vrij schootsveld te creëren. ,,Dat materiaal kreeg hij van de patroonsvereniging van smederijen. Mijn vader beheerde ook het geld van deze club. Het geldkistje groef hij tussen de puinhopen later weer op.”

(de tekst gaat onder de foto verder)

Foto: Familiearchief

Anton zou met zijn oudere broer Henk de zaak voortzetten. ,,Dat werd je gewoon medegedeeld. Vroeger was het zo: de oudste mocht doorleren, bij de anderen werd gezegd: je komt bij mij in de zaak.” En zo is het gegaan. Na de lagere school (de Patrimoniumschool) ging Anton naar het technische onderwijs in Ede. Daarna kwam hij in de zaak.
Corry Konings-van Elst komt van de Zandstraat, is er geboren en getogen. ,,We wonen tegenover de firma Hiensch”, zegt ze.

Haar broer Wim schreef ooit een boekje over de bewoners van de Zandstraat in de jaren vijftig. Die is ook bekend geworden van zijn veelgelezen levensverhalen over honderdjarige Veenendalers. Haar vader werkte op de personeelsafdeling van de Hollandia Wol- en Kousenfabriek. Later werd hij kraanmachinist bij bouwmaatschappij Van Elst, inderdaad familie van hem. Corry ging naar de Beatrixschool en vervolgens naar de huishoudschool. Die zat toen nog in het oude postkantoor aan de Kerkewijk, naast De Korenbeurs. Ze ging later werken bij Setter Set aan de Prins Bernhardlaan maar ook in het toen nieuwe pand aan de Industrielaan.

NAAR DE BERG

Hoe zijn ze bij elkaar gekomen? Zandstraat en Kerkewijk liggen immers niet direct naast elkaar. Anton Konings verklaart: ,,Zij kwam elke zondagmiddag langslopen.” Corry: ,,Ik ging met een paar vriendinnen lopend naar de berg en dan kwamen we langs zijn huis waar altijd een paar jongens buiten zaten. Zo zijn we aan elkaar komen.”

En dat Anton na al die jaren de humor nog niet is vergeten, bewijst hij wel met de opmerking: ,,Ja, ze kan heel mooi zingen.” Hoe bedoelt u dat, vraagt de verbaasde verslaggever. ,,Nou, u weet wel, Corry Konings, de zangeres!”

Ze trouwden in Veenendaal: voor de kerk en voor de wet waar ambtenaar Hille hen in de echt verbond. Dominee Arend Vroegindewij bevestigde het huwelijk in de Oude Kerk. ,,Het was een stralende dag”, weet Corry nog.

Een levensgrote foto in hun slaapkamer herinnert aan deze dag. Ze staan daarop naast een koets van Van de Weerd uit Ede waar twee fraaie paarden zijn voorgespannen. De fotograaf was van Artifoto uit de Hoofdstraat. Anton Konings: ,,Die foto hing op de beurs Vewibeto. Ik wist er niets van. Ik werd daarover getipt en ging direct kijken. Met de fotograaf kwam ik overeen dat ik hem na afloop mee mocht nemen.”

De receptie werd gehouden in La Montagne. Het huwelijk werd bekroond met zoon Corné en dochter Marianne. Er zijn twee kleinkinderen en vier achterkleinkinderen.

INSTALLATEURS

Na hun trouwen gingen ze wonen boven de zaak aan de Kerkewijk. ,,We merkten al snel dat in een smederij geen toekomst meer zat. We waren toen in Veenendaal met zeven smederijen. Iedereen moest iets erbij doen of iets anders gaan zoeken.”

Ze specialiseerden zich in de verkoop van kachels en toen dat ook afliep lieten de broers Anton en Henk zich bijscholen en werden gastechnische installateurs. Vervolgens ging het over naar centrale verwarming. Zo hebben ze het tot het einde volgehouden. Corry deed ook de winkel en verkocht daarnaast huishoudelijke artikelen en gereedschap. Het pand bestaat nog steeds en lange tijd sierde boven de ingang naar de achtergelegen werkplaats een bord met daarop ‘De Oude Smederij’.

(de tekst gaat onder de foto verder)

Foto: Familiearchief

Anton deed daarnaast veel werk op het kerkelijke erf. Hij kreeg daarvoor zelfs nog een koninklijk lintje. ,,Ik heb dat twee maanden stil moeten houden”, zegt Corry. De oorkonde siert de slaapkamer. Bij de hervormde kerk was hij ouderling, diaken, bezoekbroeder en hij zat ook in de kerkenraad.

Heel levendig kan hij zich nog herinneren dat De Engelenburgh in 1964 werd geopend. ,,Ik zie het nog zo voor me: ik kwam onder meer met Job van Kooten en dominee Vroegindeweij aan. Die moest later op een olifant klimmen om het huis te openen.”

Het jubileumfeest werd op zaterdag 13 september gevierd in zorgboerderij De Eekhoeve aan de Dijkstraat. Waarom deze locatie? ,,Omdat ik daar drie jaar lang tweemaal per week kwam. Het was er altijd heel gezellig en ik ontmoette daar veel mensen”, zegt Anton. Maar helaas is dat nu niet meer zo. Doordat bepaalde regelingen niet meer op hem van toepassing waren, moest hij wekelijks een flinke bijdrage betalen.

Corry: ,,Maar we vermaken ons wel, hoor. Hier in ‘t Boveneind wordt ook ontzettend veel georganiseerd. We proberen zoveel mogelijk daaraan mee te doen.” Kaartspelletjes, bingo, schilderen koersbal: het zijn maar enkele van de vele activiteiten die er plaatsvinden. ,,En de verzorging is ook zo lief”, prijst Anton iedereen.