Marianne en Harry Daamen vieren smaragden huwelijk: ‘Door onze kinderen zijn we naar Rhenen gekomen!’

RHENEN Harry en Marianne Daamen, respectievelijk 78 en 76 jaar oud, wonen met veel plezier in Rhenen. Op donderdag 19 juni waren ze 55 jaar getrouwd. Locoburgemeester Gert van Laar kwam die donderdag op bezoek en feliciteerde hen met deze huwelijksmijlpaal.

door Martin Brink

,,We zijn onze dochters achterna gegaan. Ze zeiden: kom deze kant op, het is hier zo mooi. En later daarover nagedacht, dat was ook zo. Mooi in het midden van het land en dicht bij onze dochters en kleinkinderen.” Ze hebben geen Rhenense achtergrond maar voelen zich helemaal in de gemeenschap opgenomen. Ze zijn er zelf ook actief in. In hun fraaie verbouwde jarendertig middenklassewoning aan de Platanenlaan zijn ze één van de oudste bewoners. ,,Maar we voelen ons heel jong! Het is maar net hoe je in het leven staat”, zegt Marianne Daamen.

Ze kwam met haar Harry drie jaar geleden aan de Platanenlaan te wonen. ,,Wat denk je: in de eerste week kreeg ik een mooie bos bloemen van de bewoners op de adressen van 1 tot en met 18. Hoe welkom voel je je dan?” Ze doen mee met alle activiteiten zoals de buurtbarbecue. ,,En we doen als groep ook mee met de Stadsquiz Rhenen”, licht Marianne Daamen toe.

(de tekst gaat onder de foto verder)

Marianne en Harry Daamen in hun grote tuin aan de Utrechtsestraatweg in Rhenen. - Familiearchief

GROTE TUIN

Tot 2021 woonden ze jaren aan de Utrechtsestraatweg in een groot huis met een nog veel grotere tuin. ,,Die was zo’n achthonderd vierkante meter”, geeft Harry aan. Voor Marianne was het een eldorado: ,,Ik ben een echte tuinliefhebber en heb daar allerlei hoekjes gemaakt.” Maar gaandeweg gingen ze er toch over nadenken. Harry: ,,Het was er prachtig wonen. We keken op de Veerweg en de Rijnweek. Ik dacht: ik ben nu nog gezond. Hoe gaat dat straks? Het hoogteverschil was wel 7,5 meter. Ook het bijhouden van de tuin vergde veel.” En dus gingen ze wat kleiner wonen; met dank aan een kleinkind. Die vond de woning aan de Platanenlaan op huizensite Funda. Binnen een week was alles geregeld.

BAND MET KLEINKINDEREN

Het paar heeft twee dochters en vijf kleinkinderen: drie meisjes en twee jongens. Eén is zeventien jaar, de anderen zijn twintigers. Doordat Harry en Marianne dicht bij hun kinderen gingen wonen hebben ze hun kleinkinderen intensief begeleid naar het volwassen worden. Harry noemt vooral de uitstapjes met één kleinkind fantastisch. ,,Dan leer je elkaar goed kennen. Dat kan ik echt iedereen aanbevelen.” Marianne: ,,Met en na de geboorte van al mijn kleinkinderen heb ik geholpen. Dan krijg je wel een band.”

(de tekst gaat onder de foto verder)

Een aandoenlijke foto van een jong stel, genomen tijdens de verkeringstijd. - Familiearchief

Marianne Daamen-van Huet is geboren en getogen in het Betuwse Bemmel. Harry Dammen komt uit Leuth in de Ooijpolder. Hoe kwamen ze tot elkaar? Harry: ,,Een vriend van mij had verkering met haar zuster.” En zo ging Harry een keer mee. Hij had ze als het ware voor het uitkiezen want Marianne had genoeg zussen. Het werd zogezegd een knipperlichtrelatie want van directe verliefdheid was zeker geen sprake. ,,We zijn twee keer gescheiden”, zegt Harry wat gekscherend. Het was dus tweemaal ‘uit’. Marianne: ,,Ik was pas zestien en ik vond dat je niet op de eerste de beste verliefd kon worden.”

Ik was pas zestien en ik vond dat je niet op de eerste de beste verliefd kon worden

EERST EXAMEN, DAARNA TROUWEN

Harry volgde de HBS en ging na zijn studie Levensmiddelentechnologie werken bij de welbekende voedingsmiddelenproducent Heinz. Marianne volgde de verpleegstersopleiding in het Radboudziekenhuis in Nijmegen. ,,Ik weet nog dat ik ‘s morgens examen deed en ‘s middags ging trouwen.” Dat trouwen deden ze ook omdat er een woning was.

Marianne Daamen: ,,Ik was 21 jaar en sommigen dachten dat het een ‘moetje’ was. Maar samenwonen deed je in die tijd niet. Mijn zus zei nog: zou je het eerst niet proberen, maar dat wilde ik niet.”

(de tekst gaat onder de foto verder)

Het verliefde paar op de huwelijksdag. - Familiearchief

Die woning was een bedrijfswoning op het terrein van Heinz. Harry: ,,We konden het huren voor 52 gulden per maand. Het was er heerlijk. We hebben er twee jaar gewoond en flink kunnen sparen.”

Bij Heinz was hij opleidingsfunctionaris. Hij zou zijn werkzame leven in die richting blijven werken. Na Heinz werd dat het leerlingstelsel op een middelbare school en later begeleidde hij teamleden in het bedrijfsleven. Voor zeker zeventig bedrijven heeft hij opleidingen verzorgd. ,,Op mijn 59ste begon ik een adviesbureau voor training en coaching hierin. Dat heb ik tot mijn 73ste volgehouden.”

Ze woonden vijf jaar in Leusden en dertig jaar in Millingen aan de Rijn, steeds ruim behuisd zodat er genoeg plek was voor de vele hobby’s. In de tijd in Leusden werd Marianne particulier verpleegkundige. ,,Zeg maar zzp’er. Bij een huisarts hielp ik bij bevallingen. Ik heb er 150 gedaan.”

Ook in Rhenen zocht het paar de ruimte. Voor Marianne was de tuin geweldig en Harry mag de mooiste creaties tevoorschijn toveren achter zijn draaibank (,,Alleen voor de hobby, hoor”). Ze deden veel vrijwilligerswerk in de plaatsen waar ze woonden.

(de tekst gaat onder de foto verder)

Houtdraaien kon Harry Daamen als de beste. Hij heeft de schuur ingericht als een professionele werkplaats. - Familiearchief

Ik weet nog dat ik ‘s morgens examen deed en ‘s middags ging trouwen

Marianne zat in besturen en ging in Millingen aan de Rijn werken als oproepkracht in de kinderopvang. Het einde van dat verhaal was dat ze van ‘op de groep staan’, later regiodirecteur werd van een keten van kinderdagverblijven, die zich uiteindelijk aansloot bij de vereniging Humanitas. ,,Kinderen hebben mij altijd na aan het hart gelegen.” Ook ontwikkelde ze een passie voor het ontwerpen en maken van kinderkleding. Ze had zelfs een winkel aan huis.

EXCELSIOR VOLLEYBAL

Ook in Rhenen zat het echtpaar niet stil. In de tijd dat hun dochters volleybalden bij Excelsior, hebben ze de vereniging omhoog geholpen. Beiden zijn er erelid. Marianne Daamen: ,,Misschien heb ik wel iets meegekregen van mijn vader. Die groeide op in Bemmel op een boerderij maar kon wegens een handicap niet alles. Hij mocht doorleren, zette door en werd later procuratiehouder. Ondertussen vond hij dat jongeren zo kort na de oorlog iets te doen moesten hebben en richtte hij daarom met anderen voetbalclub SCB op. Hij werd 97 jaar.”

(de tekst gaat onder de foto verder)

Tijdens een wandeling, hier in de Elster Buitenwaarden. - Familiearchief

Ondertussen maakte het paar ook de nodige reizen, over de hele wereld. Zoals Canada, de Seychellen, Frankrijk (,,We zijn net van een rondreis terug”) en Baskenland in Spanje. Ook nu kan Marianne Dammen niet stilzitten. Tweemaal per week wandelt ze minstens tien kilometers. ,,Op maandag met twee vriendinnen en zaterdag tijdens de ochtendgroep via Welzijn Rivierstroom. En wekelijks ga ik ook nog naar de beweegstudio op Remmerden.” Harry doet datzelfde driemaal per week in het fitnesscentrum van ‘t Gastland.

Hij maakt zich verder nuttig via de vrijwillige vervoersservice Automobiel van de ANBO/PCOB. ,,We zijn in Rhenen met zo’n negen chauffeurs. We rijden de mensen, het zijn doorgaans ouderen, naar de gewenste plekken. Bijvoorbeeld naar het ziekenhuis in Ede. Daar doen ze normaal een flinke tijd over, ik rijd met hen er in een half uur naar toe.” Harry Daamen noemt het dankbaar werk. Hij maakte ooit lange ritten naar Amsterdam, Zwolle of Goes. Dat was voor de aanvrager altijd met een bepaalde reden, en die kunnen zeer divers zijn.

Het smaragden huwelijksfeest wordt in familiekring gevierd met een etentje in het restaurant op Buitenplaats Amerongen. Harry: ,,Toen we vijftig jaar getrouwd waren was het coronatijd en mocht je maar met een beperkt aantal mensen samenkomen. Dus nodigden we toen een klein groepje mensen uit die voor drie kwartier mochten komen. Het was heel gezellig want je hebt echt een één-op-ééngesprek.”

Bloemschikken is één van de hobby’s van Marianne Daamen. - Familiearchief