Dick en Heiny Otte vieren hun smaragden huwelijk: ‘Als Veenendaal niet bestond, dan zaten we met z’n allen op het muurtje…’

RHENEN Dick Otte (78) en Heiny Otte-Versteeg (75) waren op dinsdag 17 juni 55 jaar getrouwd. Het Rhenense paar vierde dat met familie en bekenden bij de wok in Elst. Op donderdag kwam locoburgemeester Bert Fintelman op hun woonadres aan de Valleiweg om hen namens de gemeente de hartelijke felicitaties over te brengen.

door Martin Brink

55 jaar getrouwd. ,,Dat heb ik toch maar mooi gehaald”, zegt de altijd spraakzame Dick Otte. ,,Mijn tweelingbroer Wil bereikt dat in oktober.” Dick en Heiny zijn geen onbekenden in Rhenen. Ze hebben een druk sociaal leven en waren of zijn actief binnen verenigingen of bij instellingen. Het is ook niet voor niets dat Dick in 2013 een koninklijk lintje kreeg uitgereikt.

Het paar heeft twee dochters (nu 52 en 50 jaar oud) en twee kleinkinderen, twee jongens van elf en negen jaar. Ze wonen in Tubbergen en in Ulft. ,,Niet naast de deur maar we zien ze zeker eens in de twee weken”, zegt Heiny. Haar geboortewieg stond in Veenendaal aan de Brinkersteeg. Naar school ging ze naar de Patrimoniumschool in zuid.

(de tekst gaat onder de foto verder)

Een stralend bruidspaar in de bruidsauto. - Familiearchief

MEUBELSTOFFEERDER

Dick is een echte Rhenenaar. Na de Halschool aan de Acacialaan werd meubelfabriek Koekoek in Rhenen zijn eerste werkgever. Hij werd meubelstoffeerder en ging al op zijn veertiende jaar aan de slag. Want doorleren, dat was niet voor hem weggelegd. Dick: ,,Dat kon Heiny beter. Als er op tv een quiz is, dan weet ze veel antwoorden. Dan denk ik: je hebt een goed stel hersens, je had best door kunnen leren.”

Heiny op haar beurt: ,,Nee hoor, ik wilde niet meer. Ik had twee jaar de huishoudschool gedaan in Veenendaal en toen vond ik het wel genoeg. Ik weet nog dat ik een week voordat ik vijftien werd, kon gaan werken bij de firma Setter-Set. Ze zaten daar te springen om personeel. Zo ben ik er gekomen in het magazijn, orders klaarmaken en zo. Tot aan mijn trouwen heb ik daar gewerkt.”

STRALENDE DAG

De trouwerij vond plaats op een stralende dag. Op het dan nog jonge gemeentehuis van Veenendaal werd het jawoord gegeven om later in de Vredeskerk de zegen te vragen tegenover dominee Arend Vroegindeweij. Foto’s getuigen van die heugelijke momenten. In De Leemkuil in Rhenen werd daarna een mooie serie kleurenfoto’s geschoten.

(de tekst gaat onder de foto verder)

In De Leemkuil in Rhenen werden op de huwelijksdag in 1970 fraaie kleurenfoto’s gemaakt. - Familiearchief

Dick stapte na elf jaar Koekoek over naar Hofstede in Renkum. Twintig jaar werkte hij er toen hij het dichter bij huis zocht. De firma Jansen in Rhenen werd zijn volgende werkgever. Na vijf jaren zocht hij het in Veenendaal waar hij tot aan zijn vut op 62-jarige leeftijd ging werken bij stoffeerderij Van Viegen. ,,Daar heb ik zo’n fijne tijd gehad, ik kom er nu nog, zeker eens in de veertien dagen”, zegt Dick Otte die vertelt dat het daar als één grote familie voelt die elkaar ondersteunt in lief en leed.

Dick moet het nu trouwens wat rustig aan doen. Lichamelijke problemen maken het noodzakelijk om even pas op de plaats te maken. Maar hij hoopt zo snel mogelijk het oude leven weer op te pakken. En dat is niet niks. Zoals meehelpen op Zideris waar bewoner Allard weer uitkijkt naar zijn komst. Heiny: ,,Hij kan niet praten maar we kunnen goed communiceren met elkaar. Op Zideris is Dick ook vaak Sinterklaas geweest.”

Andere vrijwilligerstaken zijn het regelen van vervoer voor ouderen van de kerk, datzelfde in vroeger tijden bij de basketbal en het bijhouden van de tuin van de kerk. Dick kan dus echt niet stilzitten. ,,En elke avond ga ik een rondje wandelen, ongeveer vier kilometers, met een aantal dames. Dat is op advies van een leefstijlcoach.”

Maar ook zonder de dames houdt hij zijn benen en kaken in beweging. Heiny: ,,Vaak genoeg dat hij zegt een rondje rond de flat te maken. Blijft hij een uur weg. Waar was je nou, vraag ik. Nou, ik heb nog even ergens zitten kletsen…”

Dick: ,,En elke dinsdag ga ik altijd koffiedrinken op de soos van de Ontmoetingskerk hier achter. Zit ik daar met de oudjes. Heel gezellig.” Heiny: ,,Oud? Je bent zelf oud!” ,,Jawel, maar ik ben nog geen negentig-plus...”

(de tekst gaat onder de foto verder)

Op de trappen van het toen drie jaar jonge gemeentehuis van Veenendaal. - Familiearchief

JAAP GLASBERGEN

Rhenen is prachtig maar hij ziet wel minpunten. Dick Otte: ,,Je zit altijd met die bult. Toen we wat jonger waren fietsten we er zo tegenop. Nu hebben we wel een elektrische fiets maar dan nog is het moeilijk.”

Toch denkt hij er niet over om Rhenen te verlaten. Heiny trouwens ook niet. Ze zijn verknocht aan hun stadje, maar afgeven op de omgeving doen ze zeker niet. Heiny: ,,Je hoort hier wel eens: in Veenendaal, daar wil ik nog niet dood gevonden worden! Dan zeg ik: jullie winkelen en jullie werken er. Als Veenendaal er niet was, dan zaten we met z’n allen op het muurtje!” En met dat muurtje wordt de ‘klaagmuur’ bedoeld aan de Herenstraat onderaan de Molenstraat, daar waar vroeger jongeren elkaar ontmoetten.

Dick: ,,Zelfs mensen die helemaal niets met Veenendaal hadden en er altijd sterk op afgaven, kwam ik er later tegen. Zoals oud-wethouder (maar ook VVV-man, MB) Jaap Glasbergen. Zie ik hem in ‘t Veen. Ik zei: je woont hier toch niet? Zegt hij: ‘Jawel en ik wil er nooit meer weg!’. Bleek dat de hucht (de bult, MB) in Rhenen hem naar Veenendaal had gedreven.”

(de tekst gaat onder de foto verder)

De kerkelijke inzegening gebeurde door dominee Arend Vroegindeweij in de Vredeskerk. - Familiearchief

ONTMOETING OP LAMPEGIETERSAVOND

Maar enige rivaliteit zal altijd blijven: ,,Als Candia tegen VRC moest en ik bij bekenden uit Rhenen ging staan, dan begonnen ze meteen dat ik een overloper was.” Dick was namelijk voor VRC die toen aan de Brinkersteeg het voetbalterrein had, pal naast de woning van zijn meisje. Die had hij overigens ook leren kennen in Veenendaal. ,,Op Lampegietersavond!”, weet Dick nog. ,,Ik kwam haar in de Hoofdstraat tegen en zei: jij gaat met mij mee. Dat deed ze ook en een paar dagen later zag ik haar ook weer op Prattenburg waar iedereen toen wandelde.”

De vonk sloeg over naar blijvende verliefdheid, al was Heiny nog heel jong. ,,Toen ik trouwde, na zes jaar verkering, was ik pas twintig,” zegt ze. Dick: ,,Ik kwam thuis en zei: ik moet trouwen! Iedereen schrikken natuurlijk maar dat kwam omdat we zo plotseling een huis kregen aangeboden. Zo kwamen we in een duplex terecht.” Ze woonden onder meer aan de Populierenlaan, de Dokter Wallerstraat, op de Domineesbergweg en aan de Lindenlaan op Vreewijk. Het was daar een gezellige volkswijk. Ze hebben er liefst 29 jaren met plezier gewoond.

Heiny: ,,Maar de huizen werden erg slecht. Dick zat in de commissie die aandrong op sloop terwijl de woningstichting ze wilde behouden. Ik verbruikte zestienhonderd kuub gas per jaar, alleen al aan verwarming. Waar we nu wonen is dat nog maar zes- tot zevenhonderd kuub.”

(de tekst gaat onder de foto verder)

Aan de Brinkersteeg stond in juni 1970 nog de noodwoning waar familie woonde. Ook daar werd even halt gehouden. - Familiearchief

SCHITTEREND UITZICHT

Hij roerde zijn mond, liet zijn stem meermalen horen en kwam zelfs voor de provinciale radio om te vertellen hoe het er vroeger was en wat de bewoners wilden. De wijk werd uiteindelijk gesaneerd en er kwamen nieuwe huizen.

Maar daar ging het echtpaar Otte niet op wachten. ,,Twaalf jaar geleden bouwden ze appartementen hier aan de Valleiweg. We kregen er een woning toegewezen.” Op driehoog is het uitzicht schitterend: direct zicht op de kruising met de Achterbergsestraatweg en vanaf deze hoogte een panoramisch zicht op Wageningen en Ede en, wanneer de bomen kaal zijn, pak je aan de linkerzijde ook nog een stukje Veenendaal mee. Zo blijft deze verstedelijkte gemeente toch dicht bij huis.

Na het geven van het jawoord op het gemeentehuis van Veenendaal had de ambtenaar een stevige handdruk voor de bruid. - Familiearchief