Nico van Manen oudste tafeltennisser van Nederland: ‘Mensen spelen nog graag tegen mij’

VEENENDAAL Deze maand wordt Nico van Manen 94, het bewijs dat tafeltennis op hoge leeftijd zeker mogelijk is. Dat doet hij bij één van de grootste tafeltennisverenigingen van Nederland de SKF in Veenendaal. Voor Nico is het reden om actief en fit te blijven door het beoefenen van deze fascinerende sport al is het competitieve er wel af. Bovendien is hij ook nog eens de oudste tafeltennisser van Nederland. 

door Gertjan van Capellen

Thuis in de Thorbecke State zit de gastheer er gesoigneerd bij. Wanneer werd bij hem het tafeltennis zaadje gepland? Nico: ,,Dat zal ik je precies vertellen. Twee broers van mij waren betrokken bij de Indonesische Onafhankelijkheidsoorlog waarbij ruim 4000 Nederlandse militairen zijn gesneuveld. Mijn twee broers Peter en Wessel hebben het gelukkig overleefd. In hun spaarzame vrije tijd was er ruimte om te sporten, in hun geval tafeltennis. Eenmaal terug in Nederland, september 1949, werd Wessel lid van de door Piet van Manen en Wim van de Pol, beide werkzaam bij de toenmalige Rotterdamse Bank, opgerichte tafeltennisclub Climax samen met nog twee andere ex-mariniers Marinus van Elst en Kees Blankespoor. Ik ging al gauw met Wessel mee en in de loop van de tijd gingen we in het tweede team competitie spelen samen met Piet van Manen, Bertha Knevel de schoonzus van Wim. Na een paar jaar hielden mijn broer en Kees ermee op en kwam ik in het eerste terecht samen met Wim en Marinus en schopten het toen tot de overgangsklasse.” 

Hoe lang ze dat hebben volgehouden weet hij niet precies. ,,Ik kreeg verkering met mijn huidige vrouw Marijke. We waren vier jaar getrouwd en ik werkte op de loonadministratie van de Ritmeester. Helaas was werk en sport niet te combineren en ben ik met het spelen van competitiewedstrijden en door verhuizing naar Eck en Wiel helemaal gestopt maar bleef wel lid”, aldus Nico die Climax en SKF in 1969 zag fuseren.

VUT

Op zijn 63e is hij weer gaan spelen doordat hij gebruik kon maken van de VUT-regeling. Oud-collega tennissers begonnen aan hem te trekken en vanuit Eck en Wiel ging hij weer naar de SKF, nu inmiddels 31 jaar geleden. En dat doet hij met veel plezier bij de senioren van de SKF! Tafeltennis is een sport die tot op hoge leeftijd beoefend kan worden. Wat is zijn geheim? ,,Geheim…….o daar vraag je me wat. Gezond leven zou ik zeggen, maar hoe doe je dat? Voor mij houdt dat in bewegen en dan heb ik het over fietsen, wandelen, weinig of geen alcohol, gezond eten en niet roken wat ik overigens wel heb gedaan. Ik werkte bij een sigarenfabriek dus vul maar in. Op mijn 21e rookte ik mijn eerste sigaar de dunne senoritas, de sigaar voor beginners en later de dikkere bolknak totdat ik last van mijn keel kreeg en de amandelen eruit moesten. Dat was het moment om te stoppen wat me overigens geen moeite koste. Meer moeite heb ik met mijn doofheid waardoor communiceren lastig is. Na een hersteloperatie is het alleen maar slechter geworden. Daarom hoeven voor mij de pauzes tijdens het tafeltennis, wat ik op de dinsdagmiddag doe, niet zo lang te duren. Ik krijg er namelijk niet zoveel van mee”, legt hij uit wat ook geld voor de jaarvergaderingen van de club.

FANATIEK

Hoe fanatiek was hij eigenlijk met tafeltennis? Nico: ,,In de beginperiode werd ik kampioen van de Gelderse Vallei, een jaarlijks toernooi dat door Climax werd georganiseerd in het toenmalige Eltheto in de Fluiterstraat. Was het toen nog competitief nu is het vooral recreatief. Het liefst speel ik het enkelspel, in het dubbel kan ik me niet uitleven. Er zijn erbij met wie ik onafgebroken speel met een hoog tempo al zeg ik het zelf.” 

ZORGEN

We onderbreken hem door te vragen wat tafeltennis zo leuk maakt. Lachend…,,Een uurtje lekker fanatiek bezig zijn”, vindt hij terwijl zijn vrouw Marijke een ander balletje opgooit. ,,Voor zijn leeftijd is hij nog veel te fanatiek. Dat baart me wel eens zorgen. Die gaat door tot zijn honderdste als die voor die tijd niet omvalt”. Nico weer: ,,Toen ik 90 werd vond het bestuur het nodig me te huldigen. Het was de eerste keer dat Marijke mee ging naar de SKF en een bos bloemen in ontvangst mocht nemen”, besluit Nico ons gesprek. Het springen achter de tafel blijft voor hem een mooie manier om fit te blijven bij een club waar sfeer en niveau hand in hand gaan.