Henk en Lenie uit Achterberg 55 jaar getrouwd: De liefde vond hij aan wal

ACHTERBERG ,,Op een van de dik bevroren plassen aan de Dijk in Opheusden zag ik die ‘ijsmuts’ voor het eerst’’, zegt Henk van Vliet (78) gekscherend, dat met een brede glimlach wordt beantwoord door zijn vrouw Lenie (75). De geboren Amsterdamse schippersjongen vond in het Betuwse Lienden zijn grote liefde aan wal.

door Henk Jansen

Onlangs bezocht de Rhenense loco-burgemeester Gert van Laar het paar om hen namens de gemeente te feliciteren met hun 55-jarige huwelijk. Tal van boeketten sieren het huis van Henk en Lenie aan het Ruiterpad in Achterberg, waar ze alweer 36 jaar wonen. Het echtpaar voelt zich rijkelijk bedeeld met drie kinderen en vier kleinkinderen. Een familiefoto hangt dan ook prominent in de kamer. 

SCHIPPERSJONGEN

Hij vertelt: ,,Mijn zus bezocht de Schippersschool. Ik werd als jochie bij mijn oom en tante in Rhenen ondergebracht. Daar bezocht ik de School met de Bijbel aan de Achterbergsestraatweg. Ik was elf jaar toen ik op de zand- en grintvrachtschip van mijn vader, de ‘Dodewaardse Hagenaar’, begon te werken. Daar bracht ik een groot deel van mijn werkzame leven door.’’ 

Lenie grijpt het moment aan om met de volgende woorden haar man toch even een plaagstootje te geven. ,,Een schippersjongen was hij. Maar hij kon niet zwemmen. Tenminste, als hij geen grond onder zijn voeten voelde dan ging hij niet het water in.’’

STEENFABRIEK

Henk hoorde de ware woorden van zijn vrouw met een brede glimlach aan. Hij vertelt verder. ,,Eenmaal aan vaste wal kwam ik te werken bij de Rhenense steenfabriek De Vogelenzang waar ik 26 jaar gewerkt heb. Vervolgens vond ik werk bij zandzuigbedrijven in Driel en Wijk bij Duurstede en was bij K3-Zandzuigers bijna tien jaar werkzaam. Voor dit werk was ik veel te vinden in het Duitse Emmerich.’’ 

Lenie werkte twintig jaar lang bij Recticel in Buren. Later werd ze interieurverzorgster. ,,Ik heb altijd met plezier dit werk gedaan. Nadat we eerst een tijdje in Rhenen hebben gewoond aan de Korenbloemstraat verhuisden we naar een van de huisjes op de remise, de plek waar de NBM-bussen in en uit reden en onderhouden werden. Ze staan er al llang niet meer. We verhuisden later naar Achterberg.”

AFKEURING IN ACHTERBERG

Over die eerste tijd in Achterberg vertelt Henk van Vliet: ,,In de buurt waar we kwamen te wonen werden we niet echt door sommige mensen met open armen ontvangen. Dat is nog maar zacht uitgedrukt. De kleding die we droegen zorgde voor afkeuring. Het dragen van lange broeken was uit den boze. Onze schoolgaande kinderen werden ook geplaagd. En nog steeds zijn er Achterbergers die ons niet wensen te groeten. Die hun hoofd omdraaien als we ze tegenkomen. Jammer is dat toch.’’

Waar het jubilerend echtpaar in hun woonplaats elke week wel, en dat al 35 jaar lang met open armen wordt ontvangen en met respect wordt behandeld is op sportpark De Meent, de thuisbasis van voetbalclub VVA Achterberg.

VVA GROOTSTE HOBBY

Lenie vervolgt: ,,De voetbalclub is onze grootste hobby. Daar steken we veel tijd in. Dat door iedereen binnen de vereniging hooglijk wordt gewaardeerd. In de ontvangst- en bestuurskamer voorzien we zowel de eigen leden als de bezoekers van een natje en een droogje. Daarnaast was ik bijvoorbeeld de kleding van de selectiespelers. Henk heeft vanwege wat gezondheidsproblemen een stapje terug moeten doen, maar steekt waar hij kan nog de handen uit de mouwen voor de club die hem zeer dierbaar is. Waarvan hij jarenlang ook leider was van een seniorenteam’’, aldus Lenie.

De huwelijksmijlpaal van Henk en Lenie werd dan ook door het bestuur van VVA Achterberg niet vergeten. Henk kijkt, bijna likkebaardend uit naar de dag dat hij samen met zijn Lenie en hun gezin en aanhang naar het wok-restaurant op de Grebbeberg aan tafel gaat, want de pater familias laat zich graag culinair verrassen op Chinese specialiteiten.