Twee-eenheid van een klein stadje (slot): De woedende boer droop af...

RHENEN Deze week het vierde en laatste deel over Rhenen en Cunera, met in deze aflevering de nadruk op de feesten van 1987 toen het Cuneraspel voor het laatst werd opgevoerd. Ook herinneringen van een aantal betrokkenen.

door Martin Brink

Op en top Rhenenaar Pieter de Vries, toen journalist bij dagblad De Vallei, weet zich nu nog te herinneren dat hij Koning Radboud/Jacques Wouda uit de klauwen van een woedende boer moest redden. Pieter over zijn kordate actie: ,,Wouda had het paard voor de voorstelling gewassen, wat de boer hem had verboden. Dus was hij naar het podium toe gekomen en riep Jacques voor het front van B&W, genodigden en publiek toe dat hij de paarden niet had mogen wassen. Vervolgens wilde hij hem pakken maar… Jacques was een echte hardloper en ontsnapte zo. Hij vluchtte vlak voor mijn voeten langs, de boer erachteraan. Ik liet Jacques door, maar blokkeerde de boer. Toen de woedende man onverrichter zake terugkwam, zag hij mij en kwam op mij af. Ik stapte toen op hem af, met een opgeheven wijsvinger: ‘Waag het niet!’. De man droop tot mijn verbazing af. Het was een zeldzame opening van het eerste bedrijf…” Overigens schreef De Vries de maandag erop een kritische beschouwing over het verder goedbedoelde spel.

GOED INITIATIEF

Een andere speler was Henk Jansen, één van de hoofdmannen. Hij vertelt dat uit dit eenmalige spel nog een onverwacht initiatief voortgekomen is. ,,Een aantal spelers, waaronder mijn persoontje, zijn na het spelen in de Veerwei doorgegaan als toneelclub, de ‘Hof van Rhenen’. De club telde elf spelers en speelsters. Zowel in ons thuishonk restaurant ‘Hof van Rhenen’ in het Koningin Elisabethplantsoen, speelden we ook buiten de gemeente Rhenen, zoals in Arnhem en Velp. Naast kluchten en drama’s deden we ook aan cabaret. Ook speelden we destijds in het Eigen Gebouw aan de Eikenlaan, in de voormalige bioscoopzaal. In De Westpoort werd er met toneelclub repetities gehouden. In Connie hadden we een professionele regisseur. Na vijf jaar zijn we gestopt. Het vergde vanwege drukke banen teveel tijd van sommigen. Ik kijk met veel plezier op de repetities van de Cunera-legende terug. We hoefden geen woord te zeggen, alles moesten we in mimiek uitbeelden. En daarin ging ik me eens te buiten, waardoor een aantal spelers uit hun rol viel. Mia Koning moest me soms wel eens tot de orde roepen, maar we hebben wel veel schik gehad.”

(De tekst gaat verder onder de foto.)

Uit het Cuneraspel kwam deze nieuwe toneelclub voort, hier op de trappen van het Oude Raadhuis. - Archief Henk Jansen

Er wordt dit jaar veel werk gemaakt van de Cuneraherdenking. Zo wordt ook de historische Cunera-pelgrimsroute nieuw leven ingeblazen. Een werkgroep heeft de route als fietstocht en wandeltocht toegankelijk gemaakt voor Rhenenaren, toeristen en liefhebbers van pelgrimstochten. Op grond van historische data is die pelgrimstocht samengesteld. Die volgt zoveel mogelijk de oorspronkelijke route.

ROTONDES

Op vier plekken zijn kleine monumentjes en een informatiepaneel geplaatst. Daarnaast is gewerkt aan levensgrote voorstellingen uit de Cunera-legende die op de rotondes onderaan de Nieuwe Veenendaalseweg en die op het Paardenveld zijn geplaatst. Ook wordt nog gewerkt aan een digitaal spel over de Cunera- legende en een animatiefilm. In het najaar is in het Stadsmuseum een expositie te zien over ‘Rhenen als pelgrimsstad’. Cunera is alom aanwezig dus!

Meer info: cuneratheater.nl.

Zo zag het er uit in juni 1987. Dit jaar wordt het in ieder geval een stuk grootser. - Mike Nijhof/Coll. Martin Brink