‘Het kan zijn dat meisjes slimmer zijn, maar dit is discriminatie’

VEENENDAAL Er komt geen verbod op het gebruik van mobiele telefoons op de schoonpleinen van basis- en middelbare scholen en de boete voor het vasthouden van een mobiele telefoon op de fiets of fatbike blijft 170 euro. Althans, dat was het geval geweest als de kinderraad Scoren in de wijk het laatste woord zou hebben gehad bij het slotdebat van het seizoen. Met respect voor elkaar en de voorzitter en soms stevige standpunten. ,,Het kan zijn dat meisjes slimmer zijn, maar dit is leeftijdsdiscriminatie.”

door Arjan van den Berg

De publieke tribune zat woensdag vol belangstellend publiek. Vaders, moeders, opa’s en oma’s waren benieuwd naar het politieke schouwspel in de raadszaal. In de afgelopen maanden hadden de basisschoolkinderen van verschillende scholen al in kleinere groepen gedebatteerd. Ze mochten zelf weten met wie ze in een fractie wilden en mochten een eigen naam bedenken. Zo kon het zijn dat er nu opeens fractieleden van de PVV in de raad zaten, al stond dat nu voor ‘Partij Voor de Voetbal’. Berna Hazeleger speelde daarbij meestal de rol van de voorzitter. Voor dit slotdebat waren de beste debaters uitgenodigd. Voor de gelegenheid was burgemeester Kats nu de voorzitter.

‘DANK U, VOORZITTER’

Bij het zogenoemde agendapunt 4 waren er vier beslispunten. Naast het verbod op het gebruik van mobiele telefoons op schoolpleinen, werd voorgesteld om de boete voor het vasthouden van een mobiele telefoon op fiets en fatbike te verhogen van 170 naar 200 euro en bij aanhouding te verwijzen naar bureau HALT. Ook zouden jongens vanaf hun twaalfde een mobieltje mogen hebben, maar meisjes vanaf hun tiende. 

Het idee was dat meisjes vroeger verstandiger zouden zijn. Om de discussie te prikkelen, vroeg de voorzitter of dat ook zo was. Meteen vlogen de handen de lucht in. Er waren geen interruptiemicrofoons te bekennen. Wel moesten de jonge raadsleden even hun beurt afwachten tot ze het woord kregen. Na het bekende ‘dank u wel, voorzitter’, waaraan er soms beleefd ‘meneer’ werd toegevoegd, brandde de discussie los. ‘Ik wil graag reageren op…’, wat meestal door ‘ik ben het er niets mee eens’ werd gevolgd.

Een raadslid vond dat het gebruik van mobiele telefoons vaak afleidde. Een ander wilde weten of het verbod ook gold op schoolpleinen na schooltijd. Voorzitter Kats zou zeggen van wel. ‘Dan ben ik het er niet mee eens.’ Een tegenvoorstel was om het verbod niet voor middelbare scholen te laten gelden. Wat als je moeder in het ziekenhuis lag en je probeerde te bereiken terwijl je niet op je telefoon mocht, vroeg iemand. Dan was even je telefoon aan en uit doen om te kijken of er nieuws was ook een optie. Telefoons konden ook gebruikt worden om online te pesten, maar een tegenstander vond dat dat offline ook kon. 

‘LIEVER NAAR HALT’

‘Het schoolplein is een plek om met elkaar te spelen en nieuwe vriendschappen te maken’, concludeerde een van de raadsleden, waaraan een ander toevoegde: ‘Als alle vrienden ook niet op hun telefoon zitten, krijg je ook geen berichtjes en hoef je niet te reageren.’ Over de straf voor het gebruik van mobieltjes op de fiets was meer discussie. ‘Niet meteen naar HALT, dat gaat te ver. Eerst een waarschuwing is beter’, werd gesteld. Het idee was dat iemand het dan niet meer zou doen. Een ander was het wel met die verwijzing eens. ‘Anders denken kinderen: ‘ja, m’n ouders betalen de boete wel.’  Maar wat als de ouders geen geld hadden, was een tegenvraag. Dan was een jaar lang taakstraf bij HALT wel geoorloofd, was het oordeel.

‘Dan kun je wel een telefoon en een fiets kopen, maar niet die boete betalen?’, merkte een van de raadsleden spitsvondig op. Veel kinderen vonden een boete jammer van het geld. ‘Waarom een boete betalen als je ook kunt stoppen met op je mobiel kijken op je fiets.’ Waar een van de raadsleden dacht dat een waarschuwing wel genoeg zou zijn, dacht een ander dat een verhoging van de boete met 30 euro niet veel uit zou maken. Voorstel was om er dan 250 of 300 van te maken. ‘Ik ga nog liever naar HALT dan dat ik 300 betaal’, vond een raadslid. ‘200 euro is veel geld, maar een ongeluk kan veel meer kosten’, was een tegenreactie.

Iemand vond dat ouders het beste konden bepalen was goed was voor hun kind. ‘HALT is bedoeld om jongeren te laten leren van hun fouten. Het gaat niet alleen om straf, maar ook om opvoeden’, waarop een ander zei ‘Ik ken mensen die ergere dingen hebben gedaan en die gaan niet naar HALT.’ 

‘TROTSE MAN’

Een van de raadsleden vond dat het geven van een boete ervan afhing waarvoor de telefoon werd gebruikt. De navigatie gebruiken was prima, maar als iemand naar YouTube keek, was een boete wel goed. Vragen waren er soms ook. Was HALT bijvoorbeeld gratis? Over het leeftijdsverschil tussen jongens en meisjes als het ging om telefoonbezit waren de meningen ook verdeeld.

Tegenargumenten waren dat iedereen gelijk was en dat kinderen zelf mochten bepalen wanneer ze een telefoon kregen als ze er op een goede manier mee om konden gaan. Een argument voor de stelling was dat meisjes eerder een telefoon mochten omdat ze kwetsbaar waren. Maar meisjes konden ook juist kwetsbaarder worden door die telefoon, stelde een ander. En wie zegt dat jongens zich niet kwetsbaar voelden op straat? ‘Als een meisje op kickboksen zit en een jongen een pak slaag geeft, dan vind ik wel dat meisjes zelfverzekerder zijn, gaf het vrouwelijke raadslid toe.

De voorzitter liet iedereen die iets wilde zeggen aan het woord, maar een bijdrage was niet verplicht. ‘Je mag ook gewoon luisteren, dat is ook goed.’ Iedereen kreeg een medaille en de complimenten van Jaap Pilon, een van de bedenkers van Scoren met de Wijk, waarvan de kinderraad een onderdeel is. ,,Hier zit een heel trotse man. Iedereen heeft zo zijn talent. Het belangrijkste is dat je meedoet en dat hebben jullie allemaal gedaan.” Ook Kim Faber, die namens GroenLinks-PvdA in de gemeenteraad zit en het debat vol belangstelling had gevolgd, was enthousiast. ,,Dit is een stuk minder saai met die handjes omhoog. Misschien moeten wij dat ook gaan doen.”