Voorstel D66 om stem woningzoekenden beter te horen

VEENENDAAL Er wordt veel gesproken over woningbouw. De stem van de woningzoekende zelf is daarbij niet groter, beter of anders dan die van andere belangen. Maar wat D66 betreft wordt die stem überhaupt te weinig gehoord. De voorgestelde pilot met database van woningzoekenden en een Raad van woningzoekenden zou daar verandering in brengen.

door Arjan van den Berg

,,Woningzoekenden verdienen een stem bij plannen die over hen gaan en projecten voor wie we het daadwerkelijk ontwikkelen”, vond Robin Palma. In plaats van dat er over woningzoekenden gepraat werd en er kans was op polarisatie, wilde D66 het gesprek aangaan met alle belanghebbenden, zodat er een brede politieke afweging kon worden gemaakt.

William van der Sluijs van de SGP was ook op zoek naar een woning en was het er helemaal mee eens dat die stem gehoord werd. Maar welk middel kon daarvoor het beste worden ingezet? Zorgde een extra raad niet voor vertraging? De vraag was hoe die raad gevuld werd en bleef en ook hoe die een brede afspiegeling kon zijn van de samenleving en bijvoorbeeld niet vooral door jongeren of juist ouderen werd ingevuld. De database zou goed kunnen werken, door bijvoorbeeld bij een project in de Tuinstraat een enquête uit te schrijven voor de mensen in de database die daar zouden willen wonen.

IN BEELD

Voor de SP zou die enquête losstaan van dit voorstel. Het is dat het een initiatiefvoorstel was dat behandeld hoorde te worden in de raad, maar wat de partij betreft kon het wel een hamerstuk zijn. Ook Sharon van Manen sloot zich met ProVeenendaal net als alle andere fracties aan bij de gedachte dat die stem gehoord moest worden. De partij vond dat het steeds beter ging met de participatie. De woningbehoefte was al goed in beeld bij projectontwikkelaars en Veenvesters. 

De vraag was ook of met dit voorstel nieuwe mensen werden bereikt in plaats van de ‘usual suspects’ en er echt een representatief beeld kwam. De stem van woningzoekenden tegenover die van bewoners zetten, leidde juist tot polarisatie, vond Van Manen. Woningzoekenden werden al vertegenwoordigd in de Adviescommissie Woningbouw en Woonomgeving, de WAC. Van Manen wilde eerst maar eens kijken wat de huidige participatie opleverde en de zaken niet verder compliceren met een extra raad.

VERBINDING

Jaap Pottjewijd van Lokaal Veenendaal schrok daarvan. Hij vond dat dit voorstel een kans was, waarvan de raad nooit zou weten of het iets opleverde als er nooit aan werd begonnen. Wat hem betreft, kon dit voor verbinding zorgen. Had ProVeenendaal dan zo weinig vertrouwen in de inwoners dat ze elkaar niet zouden vinden?

Voor Van Manen was het geen kwestie van gebrek aan vertrouwen. De belangen van woningzoekenden en inwoners die al aan een plek waren gebonden zijn zo verschillend dat ze moeilijk zijn te overbruggen, vond ze. De partij stond pal voor participatie, maar dit voorstel schoot het doel voorbij. De fractie investeerde liever in wat er al was en wat werkte. 

VVD’er Leo Nooteboom was overtuigd van het belang van het horen van de stem van woningzoekenden. Hij was niet overtuigd van dit voorstel, dat hij te zwaar vond aangezet. Dit leek op een ‘praatclub met database’ en hij wilde niet voor elk belang zo’n groep oprichten. ,,Van meer praten worden geen extra woning gebouwd.” Jaap Pottjewijd vond dat ‘een karikatuur van het voorstel’. Dit was geen praatclub, maar een praktische oplossing om iets te doen. 

SYMPATHIE

Pottjewijd haalde de filosoof Levinas aan, die stelde dat mensen meer sympathie voor elkaar hadden als ze elkaar kenden. Dit voorstel hielp mensen om met elkaar in gesprek te komen en elke kant van het verhaal te horen. Was dit dan de oplossing voor alles? Nee, maar hij zag er ook zeker geen nadeel in en de gemeenteraad kon altijd bijsturen. De mensen uit de database konden participeren in bestaande trajecten. Daardoor zou dit niet voor extra vertraging zorgen.

,,Een sympathiek voorstel dat de moeite waard was om uit te proberen”, was de kwalificatie van Mark Ruitenbeek van het CDA. De fractie vond dat er een aantal bouwplannen werden gerealiseerd die vooral mensen van buiten Veenendaal aantrokken. In de Omgevingsvisie stond wel wat voor woningen er moesten worden gebouwd en voor wie, maar de praktijk liet volgend de fractie soms iets anders zien. ,,Een betere afstemming met woningzoekenden in Veenendaal in het voortraject lijkt ons geen overbodige luxe en heeft meerwaarde.” Het leek de fractie verstandig om het eerst een paar jaar te proberen en te zien of het werkte. Belangrijk was ook dat het niet ‘de zoveelste adviesgroep met bekende gezichten’ zou worden.

Het voorstel kon ook op de sympathie van Rick Moerman van de ChristenUnie rekenen, al vroeg hij zich af of die raad de beste oplossing was. Die zou het draagvlak kunnen vergroten, maar de fractie vroeg zich af of die niet vertragend zou werken. Kim Faber van GroenLinks was in eerste instantie positief over het voorstel, maar vroeg zich af of het niet belemmerend was om vooraf al vier categorieën voor de raad te definiëren. Het voorstel was gericht op jongeren/ studenten, (semi)starters, doorstromers en senioren. En hoe stond het met de privacy?

AFSPIEGELING

Robin Palma van D66 vond dat het met de vrij lange wachttijden de doorstroom bij de raad niet zo snel zou gaan. De vier genoemde groepen in het voorstel zouden voor een goede afspiegeling van de woningzoekenden zorgen. Het WAC zelf was ook positief, zei hij. Het was het niet eens met het idee van groepen die tegenover elkaar zouden komen te staan. Nu klaagden mensen bijvoorbeeld over woonflats voor woningzoekenden in de buurt. Het zou dan helpen als inwoners en woningzoekenden met elkaar in gesprek gingen in plaats van over elkaar te praten. 

Het klopte dat Veenvesters de woonbehoefte in beeld had, maar dat stond volgens hem in de kinderschoenen. Ook nam dit voorstel de kopers mee. Extra vertraging was er niet, want dit voorstel zou worden meegenomen in al lopende participatie. De database kwam in beheer van de gemeente. Met hun goedkeuring konden mensen worden uitgenodigd.

BEHULPZAAM

Wethouder Engbert Stroobosscher zei namens het college dat het heel goed was dat een fractie met een eigen voorstel kwam. Een database zou behulpzaam kunnen zijn. Als deelnemers aan de voorkant aangaven dat hun gegevens gebruikt mochten worden, konden ze worden uitgenodigd voor een specifiek participatietraject waar zij belang bij hadden. Wat de woonbehoefte van jongeren betreft: die wilden überhaupt een woning vinden. De woningbehoefte qua type woningen was wel in beeld. 

Een extra raad was niet nodig, maar de wethouder vond het wel een goed idee als jongeren deelnamen in de WAC om bijvoorbeeld over de indeling van woningen mee te praten. ,,Als een plan ontwikkeld wordt, heeft een ontwikkelaar de behoefte in beeld en weet wel wat er nodig is. Bij de start van een plan is wel de buurt op de hoogte, maar niet de potentiële koper en huurder. Het is wel handig om die aan boord te hebben en alle belangen horende tot een besluit te komen.”