Burgers en organisaties laten hun stem horen rond kadernota

VEENENDAAL De raad gaat zich binnenkort zelf inhoudelijk over de kadernota 2025-2028 buigen, maar woensdag was het de beurt aan betrokken burgers en culturele en maatschappelijke organisaties om het woord te voeren in de commissie. De binnenstad, cultuur en vrijwilligers waren belangrijke thema’s die de insprekers graag in hun drie minuten durende bijdrage naar voren brachten.

door Arjan van den Berg

De eerste die het spreekgestoelte mocht bemannen, was directeur en initiatiefnemer Henrieke Segers, die het woord kreeg en nam namens Netwerk voor Jou. Het schrappen van het budget voor vrijwilligers had vooral invloed op de Hulplijn Veenendaal, een gezamenlijk initiatief van vier maatschappelijke organisaties. ,,Vanaf 2021 bouwen we met elkaar aan een centraal punt waar alle inwoners van Veenendaal zonder netwerk en zonder financiën hun hulpvraag neer kunnen leggen. Deze hulpvraag wordt door een coördinator en vrijwilligers uitgevraagd en neergelegd bij een van de vier aangesloten organisaties”, legde ze uit. 

Dat budget schrappen, zou ten koste gaan van die professionele coördinator, waardoor de organisaties weer apart van elkaar alle hulpvragen op zouden moeten pakken. Dat zou dan ook weer tijd en capaciteit kosten van professionals en dus geld. De organisatie wilde meedenken hoe het efficiënter en met minder kosten kon. ,,Maar gratis kan niet. Zonder bijdrage van de gemeente stopt de Hulplijn Veenendaal.” Heel graag nodigde ze haar organisatie uit aan de gesprekstafel om verder te praten over de toekomst van het jongerenwerk.

RIJKE BINNENSTAD

De tweede die zijn stem liet horen, was binnenstadsmanager Henny Jansen. Hij begreep dat de broekriem bij iedereen moest worden aangehaald, maar veel maatregelen in de nota raakten de binnenstad zijns inziens onevenredig hard. Hij zag gelukkig veel nieuwe initiatieven, die een binnenstad verdienden waarin geïnvesteerd werd, zoals in veel andere steden ook werd gedaan. ,,Dat hebben we ook gedaan in Veenendaal met het programma Vitale Binnenstad en we hebben echt veel met elkaar bereikt. Maar dat programma is nog niet klaar, want de stad van morgen gaat er wezenlijk anders uitzien.” Hij waardeerde vooral de verdubbelaar, die ook initiatieven die wat moeilijk van de grond kwamen stimuleerde en wilde die bijvoorbeeld niet kwijt. 

,,We snappen dat er maatregelen nodig zijn om het huishoudboekje op orde te krijgen en daar horen ook pijnlijke besluiten bij, maar we willen toch echt graag een beroep doen op de gemeenteraad om de bezuinigingen ten aanzien van de binnenstad te heroverwegen en hierover gaan we graag met jullie in gesprek.”

Rosita Bussink-Verheij vroeg namens de ChristenUnie waar de winkeliers zelf zich het meeste druk om maakten bij de bezuinigingen. Jansen: ,,Aan de ene kant zien ze dat kosten enorm zijn gestegen, niet alleen van de energie maar ook bij inkoop en personeel. De andere kant is dat ik ondernemers de kans wil geven om omzet te maken, om bezoekers te bedienen en daar heb ik bezoekers voor nodig en die krijg ik alleen als er een binnenstad is die rijk is, waar wat te beleven valt, waar de openbare ruimte goed is, waar het veilig is.”

GEEN STAANDE OVATIE

Sanne Heymann sprak in als betrokken inwoner van Veenendaal, cultureel creatief ondernemer en fervent theaterbezoeker. ,,Wat als we straks in Veenendaal geen theater meer zouden hebben? Dan wordt het stil in onze stad.” Dan zou er haars inziens veel ontbreken, waarbij ze een rijtje beeldende voorbeelden opsomde. ,,Geen ruimte voor montage van grote producties, geen plek voor try outs van grote namen, maar ook geen podium voor de amateurkunst en geen springplank voor jong talent. Geen plek om je te vermaken, te verbazen of te verwonderen. Geen theater is geen stad, geen daverend applaus en zeker geen staande ovatie waard.”

STERKE CULTUURSECTOR 

Clemens Rosmulder sprak namens de leden van Programmaraad Cultuur Veenendaal. Dat niet alles kon en zeker niet tegelijkertijd en dat de culturele sector ook moest inleveren, begreep hij en hij wilde daar dan ook graag over meedenken. De druk op de culturele sector vond hij zeer groot. Stijgende energiekosten, loonkosten en inflatie zorgen voor tekorten op exploitatiebegrotingen, activiteiten en programma’s. Wat hem zorgen baarde, was dat sommige partijen boven op de voorgestelde korting nog meer wilden bezuinigen.

Dat zou de in de Cultuurvisie geformuleerde ambities ernstig in gevaar brengen, sterker nog: de culturele basis van Veenendaal kwam in gevaar. ,,Het bezoek aan en gebruik van onze culturele faciliteiten en activiteiten neemt gestaag toe. Het tekent de bruisende, jonge stad die Veenendaal geworden is. Daar hoort een sterke en levensvatbare cultuursector bij en die heeft Veenendaal en die moet ook blijven.”

MENSELIJKE MAAT

Dick Vierbergen had daarna meerdere punten waar hij de aandacht voor vroeg namens het Wmo-forum. Zo was er te leven met de bezuiniging bij Sportservice Veenendaal, mits het niet ten koste zou gaan van de gehandicaptensport, aangezien deze groep in het algemeen niet in staat was om zelf een grotere bijdrage te leveren, terwijl ze wel de meeste beweging nodig hebben. Mensen moesten dezelfde noodzakelijke dagopvang kunnen behouden op de door hen gewenste locatie en niet zomaar door worden geschoven. 

Op vrijwilligers moest er niet worden bezuinigd, omdat het juist nodig zou zijn om alleen al te investeren om het aantal vrijwilligers op peil te houden. De teruggang van vrijwilligers zou uiteindelijk meer geld kunnen kosten, omdat de ondersteuningsbehoefte blijft, waarvoor dan professionals in moesten worden geschakeld. De menselijke maat zou volgens de kadernota eenrisico zijn. ,,Het investeren in goed passende zorg werpt vaak vruchten af, waardoor zwaardere zorg kan worden voorkomen. De vraag is of het niet toepassen van de menselijke maat niet een nog groter risico zou kunnen opleveren.”

ONBETAALBAAR GOED

De betrokken inwoonster die als laatste insprak had dat nog nooit gedaan in een raadsvergadering, maar zei nu niet stil te kunnen blijven. ,,De recente stemming over ons theater en het gemak waarmee dit project is komen te vervallen, vind ik absoluut onbegrijpelijk. Veenendaal is voor alle Veenendalers, maar binnenkort zonder cultureel hart.” En juist dat hart was voor haar vormend. Haar liefde voor het theater begon daar, zowel uitvoerend als bezoeker. ,,Mijn geloof en mijn vervoering haal ik uit cultuur en theater en ik heb straks geen plek meer om heen te gaan. Veenendaal was vooruitstrevend met dit theater. Het geluk en de kwaliteit van leven van jullie inwoners moet altijd op nummer 1 staan, want dat is een onbetaalbaar goed. Waar een wil is, is een weg. Wees creatief.”