Ruitje ingetikt

VEENENDAAL Een aantal jaar geleden - toen ik nog in de gemeenteraad zat - kreeg ik een dreigbrief. De aanleiding: na een ernstige mishandeling werd door half Veenendaal direct naar een bepaalde bevolkingsgroep gewezen. Ik sprak openlijk uit dat dat wel erg voorbarige conclusies waren en dat we eerst de politie maar eens haar werk moesten laten doen. 

GeenStijl gooide er nog een schepje bovenop met tientallen cynische en beledigende reacties van reaguurders, die anno 2022 nog steeds op haar website staan. Toen na maanden onderzoek camerabeelden opdoken, bleek de dader een blonde ‘Arische’ jongen te zijn. Ondanks deze video’s, helaas nooit opgepakt voor zover mij bekend.

Enkele jaren later vlogen er rotte eieren tegen de ruit van mijn huis. Of er een verband was met mijn stellingname tegen knalvuurwerk eerder die week kan ik niet aantonen. Gelukkig was het daarna weer jaren rustig. Tot afgelopen week. Een ruit van mijn huis bleek ingetrapt of ingegooid. Een overbuurman had een groep schoffies zien wegrennen, maar kon geen verdere beschrijving geven. En een rondgang met een andere buurman leverde evenmin verdachte subjecten op. Ik hoop maar dat het een ‘gewone’ kwajongensstreek was en ga er van uit dat het niets te maken heeft met mijn pro-LHBTI-uitspraken van afgelopen maand.

Toch besloot ik wél melding te doen bij de politie. Maar de reactie stelde enigszins teleur: ,,Vervelend om te lezen dat dit is gebeurd, in eerste instantie is dit verzekeringswerk omdat er geen opzet in het spel was. ..... Het was wel zo netjes geweest van de jongeren om even gegevens uit te wisselen.” Met dat laatste ben ik het uiteraard eens, maar ‘dat er geen opzet in het spel was’ vind ik wel een erg voorbarige conclusie. Je belandt niet per ongeluk op het pad naar iemands voordeur, waarna de deurruit per abuis aan diggelen gaat. 

En ‘t terugkijken van camerabeelden - waar de omgeving van mijn huis vol mee hangt - is klaarblijkelijk toch een minder effectief opsporingsinstrument dan vaak wordt betoogd. Ook de camera-auto die twintig keer per dag langsrijdt om overtreders op te sporen, was er natuurlijk net niet op het moment dat je ‘m nodig hebt. 

Misstanden aan de kaak stellen blijft dus gewoon mensenwerk. Een belangrijke taak van politie, pers en politiek. Én dat werk verdient nimmer intimidatie, bedreiging of andere beschadiging van de persoonlijke levenssfeer.

door Jurgen Hillaert
veensteken@streekverkenner.nl