Zonder publiek

VEENENDAAL Het was jaren na de Tweede Wereldoorlog toen in New York een pianist zou optreden van wie bekend was dat hij een twijfelachtig nazi-verleden had. Op de bewuste avond betrad hij in ro(c)kkostuum en geconcentreerd de concertzaal. Hem was verteld dat de zaal helemaal was uitverkocht en hij verheugde zich op een prachtige uitvoering en een strelend applaus aan het slot, maar tot zijn verbijstering zag hij dat de zaal helemaal leeg was. 

Van de duizenden stoelen was er niet één bezet. En hij kon er niet onderuit om het hele concert gewoon uit te spelen, want zijn gage was verzekerd en alle plaatsen waren gewoon betaald. Het werd een taaie uitvoering, want een goed concert is een wisselwerking met het publiek en geen solo-actie. Na afloop van het concert hoorde hij dat een groep welgestelde Joodse New Yorkers tot hun grote ergernis had gehoord dat hij zou optreden. Zij wisten dat zij het optreden niet konden voorkomen en kozen ervoor alle kaartjes op te kopen zodat de zaal was uitverkocht maar leeg zou blijven. Dat mag je zoete wraak noemen en wellicht ook dure.

SPANNEND Gelukkig zat dit niet achter de lege Petrakerk tijdens de Lessons and Carols van zondag 19 december. Het Veenendaals Kamerkoor zong een reeks klassieke en minder traditionele advents- en kerstliederen. Voor zover ik weet, hebben wij geen vijanden die zouden kunnen kiezen voor bovenstaande oplossing. En toch was het ‘No small wonder’ dat deze middagdienst doorgang vond, want het was tot op het laatste moment spannend. 

Dat verrekte virus is bepaald niet de vriend van zangers. Met behulp van QR-codes, zelftests, anderhalve meter afstand, mondkapjes bij bewegen, een zigzagopstelling en geen publiek, konden twintig zangers eindelijk hun programma live uitvoeren. Afgewisseld met diverse lezingen uit de Schrift. Weliswaar zijn er verschillende filmpjes in omloop waaruit blijkt dat geoefende zangers helemaal geen aerosolen uitstoten. Want een A4-blaadje voor een zanger die flink uitpakt, beweegt niet en een kaarsvlammetje blijkt niet te flakkeren als een geoefende zanger er tegenaan zingt. 

WENNEN En geoefend heeft het koor. Zelfs met de hulp van een zangpedagoog, die erin hamerde dat je het beste kon zingen zoals een heks, om je keel te ontzien. Het bleek even wennen, zingen voor een lege kerk, gelukkig in de wetenschap dat er een behoorlijk online-publiek met ons verbonden was.

Desgevraagd zei onze dirigent dat ,,er veel mooie dingen in zaten”. Dat zegt hij wel vaker en dan moeten we toch de helft overdoen. Maar misschien moeten we daar voor nu genoegen mee nemen. Want voor hetzelfde geld (al gaat dit dan weer niet echt op) was de dienst helemaal niet doorgegaan. Je kunt volhouden dat kerkdiensten ‘essentieel’ zijn, bepalend voor je ‘zijn’. Maar daarmee overtuig je een groot deel van de lawaaischoppers onder ons niet.

Ons volgende concert draait om werken van Schütz en Sweelinck. Met publiek, tot dan!

door Willem de Vos, rector CLV