Column Jurgen Hillaert: Waar is de fietsgleuf gebleven?

VEENENDAAL Het parkeren in Veenendaal blijft de gemoederen bezig houden. Niet alleen het betaald parkeren met de auto, maar ook het stallen van de fiets. Afgelopen week ontving ik een mailtje van een krasse ouwe knar. Deze Veense dame van 80+ zal me vast wel vergeven dat ik haar zo noem. Zij gaat ondanks haar hoge leeftijd nog regelmatig met haar stalen ros naar de stad. Maar ondervindt steeds meer problemen haar tweewieler nabij de winkels te parkeren.

Zij schreef mij dat het fietsen haar nog prima lukt, maar het sjouwen met boodschappen haar moeizamer afgaat. Ze zou daarom graag haar rijwiel bij de winkel kunnen plaatsen. Het aantal parkeernietjes in het centrum is evenwel beperkt. En deze plekken zijn meestal overvol, waardoor je je fiets er amper met goed fatsoen tegenaan kunt parkeren. Als trouw centrumfietser kan ik die constatering beamen. Zo is boodschappen doen per fiets in de Scheepjeshof of Corridor er het afgelopen jaar niet makkelijker op geworden. 

Mevrouw gaf ook aan dat de fietsenstallingen - los van de situering - haar al menig blauwe plek hebben opgeleverd. Dat laatste kan ik dan weer niet bevestigen, want zelf probeer ik deze plekken zoveel mogelijk te mijden. Wel vraagt de stalling bij het station aan heren om hun fietsen op de bovenste plekken te parkeren, maar na twee kluchtig verlopen pogingen daartoe, heb ik mij daar niet meer aan gewaagd.

Mevrouw constateerde verder dat steeds meer winkels in de kleinere wijkcentra verdwijnen en het zelfstandig winkelen voor ouderen zonder eigen vervoer daarmee niet makkelijker wordt. Ook openbare bankjes in het centrum zijn grotendeels verdwenen, zodat even uitrusten of een praatje maken ontmoedigd wordt. Zij opperde dat kerken of bankaire instellingen wel een aantal banken zouden mogen gaan sponsoren. De ‘Kerkbank’ of ‘Regiobank’ onthuld door een trots glimlachende wethouder die daarmee op de foto gaat. Zij zag het al helemaal voor zich.

Toch kan ik de vaststellingen van mevrouw alleen maar onderschrijven. Als je wilt dat ouderen zoveel mogelijk zelf blijven doen, moet je hier als stad op inspelen. Anders wordt het leven nòg beperkter en dat zou niet zo hoeven en mogen zijn, om met de eigen woorden van mevrouw te spreken. Vroeger hadden we overal tegels met fietsparkeergleuven herinner ik mij. Maar deze lijken op mysterieuze wijze overal verdwenen. Ik mis ze.

door Jurgen Hillaert
veensteken@streekverkenner.nl 

Meer columns op De Rijnpost.nl lezen? Je vindt ze in dit dossier.