Column burgemeester Kats over dat hij voor de 55e keer Sinterklaas en zijn pieten welkom gaat heten

VEENENDAAL Zaterdag ga ik, denk ik, voor ongeveer de 55e keer Sinterklaas welkom heten. ‘Maar hoe zit dat, je bent twintig jaar burgemeester?’ Dat zit zo: in mijn eerste gemeente kwam de goedheiligman op drie plekken aan wal. Op een geïmproviseerde stoomboot meerde hij af in twee dorpen en een stadje. In mijn tweede gemeente kwam Sinterklaas in vier dorpen binnen en wel met een kajuitbootje op de ringvaart. En hier in Veenendaal arriveert hij steevast te paard, een schimmel uiteraard.

Het is altijd een feestelijke gebeurtenis met de nodige kinderspanning. Maar als ik eerlijk ben, had ik soms ook een beetje buikpijn. Zoveel verschillende klazen maken het even onzeker als uitdagend. Waar het ene dorp het ‘standaard’ draaiboek uit de kast haalde en de binnenkomst voorspelbaar verliep, maakte het andere dorp er een ware sinterklaasshow van. Hoogwerkers van plaatselijke aannemers tilden mij tot grote hoogten om vandaar het verzamelde dorp toe te spreken. Dansende pieten die mij en de kinderburgemeester probeerden te verleiden om mee te dansen. Bij de kinderburgemeester lukte dat vaak wel maar mij kregen ze niet echt in beweging. Of die keer in een koets waarbij het paard op hol dreigde te slaan en slechts door een sprong van een potige omstander tot bedaren te brengen was.

Lees ook

Column burgemeester Kats over het eren en waarderen van onze veteranen

 

Dan breekt het moment aan dat de burgemeester en kinderburgemeester een paar woorden tot Sinterklaas mogen spreken. De kinderburgemeester wordt gelukkig nooit een strobreed in de weg gelegd. Maar de echte burgemeester werd nogal eens aan de tand gevoeld over gevoelige politieke kwesties. De onafhankelijkheid van de burgemeester werd dan danig op de proef gesteld. Sommige sinterklazen namen de gelegenheid te baat om mij flink te laten zweten. Maar er waren ook klazen die het zelf spannend vonden, getuige de ‘kegel’ van alcohol die duidelijk te ruiken was bij één van de klazen.

Als de kinderburgemeester nog een beetje twijfelde over het bestaan van Sinterklaas, dan was dat na de intocht toch echt voorbij. Als je een kijkje achter de schermen krijgt en getuige bent van het ‘optuigen’ van Sinterklaas en zijn pieten, dan is de onschuld definitief over.

Soms kreeg ik ook een cadeautje voor mezelf of voor de gemeente. Zo ook die keer dat de gemeente (weer eens) moest bezuinigen en ik een grote zak chocolademunten kreeg. Helaas vond de penningmeester van de gemeente dat die niet meetelden voor de begroting.

door Gert-Jan Kats, burgemeester Veenendaal

Meer columns op De Rijnpost.nl lezen? Je vindt ze in dit dossier.