Columnist Jurgen Hillaert genoot van Veenendaal-Veenendaal: ‘Mogen we trots op zijn’

VEENENDAAL Ik ben opgegroeid met wielrennen. De wielerkoers Veenendaal-Veenendaal hoort bij mijn opvoeding. Weliswaar géén monument zoals de Ronde van Vlaanderen, Parijs-Roubaix of Milaan-San Remo. En ook één treetje lager dan de Amstel Gold Race. Maar absoluut een profwielerklassieker die meetelt op de UCI-wielerkalender. En dus voor mij als wielerliefhebber. 

Door een foutje van onze vorige burgemeester Ties Elzenga ging de koers korte tijd door het leven als Dutch Food Valley Classic. En ook heette hij nog even de Arnhem-Veenendaal Classic, maar gelukkig hebben we sinds 2017 weer alles op een rijtje en is de naam Veenendaal-Veenendaal in ere hersteld. En zo hoor je ook om te gaan met je immaterieel erfgoed.

RAADSLEDEN IN LYCRA

De afgelopen twee jaren wist sprinter Dylan Groenewegen de wedstrijd op zijn naam te schrijven. Met vijf zeges is hij recordwinnaar. Dit jaar was er naast de mannenkoers ook weer een vrouwenkoers. Én een Nederlands Kampioenschap voor raadsleden. Nu zit ik niet per se te wachten om onze mannelijke raadsleden in een lycra shirt en korte broek met zeemleren kruis voorbij te zien rijden, maar als zij de Grebbeberg zonder af te stappen weten te beklimmen, verdient dat toch enige credits.

Lees onze publicaties over Veenendaal-Veenendaal terug in dit dossier op RegiosportVeenendaal.nl.

SIDE-EVENTS

Dit jaar waren er ook nog een aantal leuke ‘side-events’, zoals dat tegenwoordig heet. Zo was er donderdag Housuh in de Pausuh. Tja, beheersing van de Nederlandse taal is niet de kernkwaliteit van gabbers. Ook op vrijdagavond konden taalpuristen leeglopen op de Vouteparty. Nee, geef mij dan maar de Pumptrack op het Kees Stipplein of de stormbaan bij de Bombardon. 

Als Veenendaal mogen we trots zijn een internationale sportwedstrijd als Veenendaal-Veenendaal binnen onze gemeentegrenzen te hebben. Een koers die live uitgezonden werd op Nederlandse en Vlaamse tv.

Lees ook

Een terugblik op de Veenendaal-Veenendaal: De koers die Veenendaal en omgeving verbindt

 

KRIEBELS

Als man van middelbare leeftijd krijg ik soms weer de kriebels om net als vroeger op mijn wielrenfiets te kruipen. Maar nadat ik ooit één dag voor mijn vakantie met mijn groep wielervrienden op een tegemoetkomend wielerpeloton botste en daarna met een hersenschudding afgevoerd kon worden naar het ziekenhuis, denk ik dat het goed is dat ik mijn koersfiets definitief aan de wilgen heb gehangen. 

Ik rijd nu alleen nog maar rond met een gammele stadsfiets. Mét houten wijnkrat voorop. Het échte wielrijden laat ik over aan de winnaars van dit jaar: Markus (v) en Gudmestad (m). Of x?

door Jurgen Hillaert
veensteken@streekverkenner.nl

Meer columns op De Rijnpost.nl lezen? Je vindt ze in dit dossier.