Columnist Jurgen Hillaert schrijft over de herfst, mét wat hulp van Loesje: ‘Blaadjes aftellen tot de lente’

VEENENDAAL De nachten vallen, de dagen schieten uit de grond en vullen zich met oranje gloed. De herfst is een mooie tijd om te vallen. Alle bomen zwaaien naar je. Het blaadje dat als eerste valt, opent de herfst. En ‘t is de tijd om witte stippen op rode paddenstoelen te schilderen. Zo maar wat spreuken van Loesje. Wie mij al wat langer kent, weet dat ik een groot fan ben van het Arnhemse meisje Loesje. De guerrilla-actiegroep die met positief-kritische teksten het straatbeeld verlevendigt met ludieke posters. 

Voor veel mensen zijn de jaarlijks terugkerende donkere dagen minder luchtig. Zij isoleren niet alleen hun huis, maar ook zichzelf. Daarom juist de periode om een extra mantel om de zorg te doen. Want niet iedereen slaagt er zelf in van een winterdip een sausje te maken. Maar met 17 miljoen mensen samen zouden we het toch wat warmer moeten kunnen krijgen? En met z’n allen wat vrolijke nootjes in de winterblues aanbrengen.

Afgelopen weekend is de wintertijd ingegaan. Alweer voor de 42e keer. Ik moet nog steeds nadenken of het nu eerder licht wordt of juist niet. En of je - nadat de wekkerradio is afgegaan - nog een keertje extra kunt snoozen of beter van niet. En moest je daarvoor nou de klok vooruit of achteruit zetten? Ik kies voor het meest logische: wintertijd is winterslaap.  

De pompoenen staan ook alweer in huis. Gebracht door een lieve buurvrouw. Net als de oliebollen. In de vriezer hebben we nog sneeuwballen van vorig jaar liggen. En Sinterklaas arriveert ook alweer bijna in Veenendaal. De grote vraag: neemt ie ook een side-kick mee? De naam van z’n schip heeft-ie omgedoopt van Pakjesboot in Koopjesjacht. Het kabinet mag mee. In de zak. Zij hadden afgelopen jaren vooral surprises en weinig cadeaus.

Eén ding weet ik zeker. Als Loesje mee zou doen aan de verkiezingen, dan hadden ze mijn stem. Voor een revoLoesjenaire toekomst met brede horizon in plaats van gouden bergen. Een stem met het bovenbuikgevoel. En zonder spruitjeslucht. 22 November, verkiezingsdag. De enige dag dat ik me vrijwillig in een hokje laat plaatsen. Loesje op 1. Ik hoop dat ze nog lang blijven plakken.

door Jurgen Hillaert
veensteken@streekverkenner.nl