Columnist Jurgen Hillaert is klaar met de flora en fauna in Veenendaal: ‘Om gestoord van te worden’

VEENENDAAL Ik ben helemaal klaar met de flora en fauna in Veenendaal. Niet dat ik geen natuurliefhebber ben. Dat ben ik zeker. Maar de natuur brengt ook een aantal ongemakken mee, waar ik wat minder blij van word. Zo staat mijn auto vaak geparkeerd aan de Weverij - de parkeerplaatsen in mijn eigen straat zijn vaak ingenomen door centrumbezoekers - en die parkeerplekken worden omzoomd door de prachtige oude bomen van ‘De Oude Begraafplaats’. 

Tot zo ver geen vuiltje aan de lucht zou je denken. Dus wel. En niet één vuiltje, maar tientallen ‘vuiltjes uit de lucht’. Eén bepaalde vogelsoort, ik heb nog niet precies weten te achterhalen welke, heeft zijn domicilie gevonden boven de parkeervakken aan de Weverij. Moet mogen, zou je denken. Een vogel moet ook wel eens uitrusten van het vliegen en een boom lijkt daar een passende plek voor. Prima. Maar dan je vogelbehoeften ook graag achterlaten ín de boom en niet eronder. Want nu is mijn auto iedere dag gedecoreerd met vogeluitwerpselen in alle mogelijke kleuren. Met een sterke oververtegenwoordiging van bruin, geel en groen. 

En als je het nou makkelijk van de autolak zou kunnen afwrijven, dan was er weinig aan de hand. Maar deze vogelstront bijt zich vast in de metallic. Zelfs een autowasstraatabonnement volstaat niet om deze smurrie van je auto verwijderd te krijgen. Adem in, adem uit zeggen mijn gezinsleden dan. Okay, de Veense fauna krijgt - het is tenslotte dierendag -  voorlopig het voordeel van de twijfel om niet afgeschoten te worden. 

Maar de flora... Daar mag echt tegen opgetreden worden. Het zal het begin van de herfst zijn, maar telkens net als ik mijn tuin opgeruimd heb - en ik geef al toe, dat gebeurt niet heel vaak - is er weer een nachtelijke windvlaag die de bladeren van volgens mij alle bomen rondom de Oude Kerk uitgerekend in mijn tuin en voordeurpad deponeert. Van die knapperige bruine blaadjes die als je ze probeert op te rapen in tientallen stukjes uiteenvallen. Héél fijn ook als je ze mee naar binnen loopt. Om gestoord van te worden.

,,Als je echt van de natuur houdt, dan vind je schoonheid overal”, zei Vincent van Gogh. Of ik houd niet echt van natuur. Of ik ben geen Vincent van Gogh. Ik houd het maar op het tweede.

door Jurgen Hillaert
veensteken@streekverkenner.nl