Columnist Jurgen Hillaert: Kleine en héle grote irritaties

Eén van de voordelen van vakantievieren is dat je lekker lange zwoele zomeravonden hebt, waarna je ‘s ochtends heerlijk kunt uitslapen. Althans, dat is de theorie. De praktijk kan ook zijn dat één van je overburen - die inmiddels op vakantie is - vergeten is de wekker die iedere ochtend om 4uur (!) afgaat, uit te zetten. Dit wonder der techniek is klaarblijkelijk zo ingesteld dat ie een uur lang zeer luid blijft piepen, voordat ie er de brui aan geeft. En gaf ie er dan ook maar echt de brui aan. Helaas, de volgende morgen begint ie weer vol energie dit ochtendritueel te herhalen. Nu moet ik bekennen dat ik HSP (Hoog Sensitief Persoon) ben en externe prikkels altijd wat harder bij mij binnenkomen. Maar als zelfs al mijn gevolgde cursussen Zen-meditatie, Yin Yoga en contemplatief leven niet meer werken, dan durf ik toch echt wel te stellen dat een dagelijks terugkerende minutenlang mekkerende wekker ‘s ochtends vroeg dus echt wel een serieuze vorm van overprikkeling is. En bovenal knap irritant.

Nog zo’n irritatie is de sigarettenrook van passanten die ‘s ochtends vroeg of ‘s avonds laat via mijn open slaapkamerraam naar binnen dwarrelt. Om een strofe van VOF de Kunst maar eens aan te halen: ‘Waarom nu, waarom ik, waarom?’ Ook mensen die op onmogelijk vroege of late tijdstippen met de auto voor je deur stoppen met de radio op 10 en natuurlijk de ramen opengedraaid.... Ik kan ze wel #$@&%. En als je dacht dat alleen maar asocialen zich misdragen, dan heb je het mis. Ook onze medewerkers van de ACV worden ‘s ochtends vroeg op pad gestuurd met luidruchtige grasmaaiers, bladblazers of wat voor lawaaimakende apparatuur zij nog meer in hun oorlogsarsenaal hebben.  

En nu ik toch lekker halfoverspannen aan het mopperen ben. Mijn fietsband is ook al lek en mijn internetverbinding hapert de laatste week continu. Zelfs nu ik dit stukje aan het intypen ben. Kortom, het wordt hoog tijd dat ik even mijn rust ga pakken en op vakantie ga. Ik zie u over twee weken weer terug. En als ik het Rijnpost-zomerschema goed ken, zou het zo maar kunnen dat ik erna gewoon nog een keer twee weken rust pak. Om vervolgens - beloofd - weer opgeladen, optimistisch en vol enthousiasme stukjes voor de nazomer te gaan schrijven.  

Jurgen Hillaert
veensteken@streekverkenner.nl