In juli bloeit alles uitbundig

VEENENDAAL Juli, we zitten alweer over de helft van het jaar. De oogstmaand, dondermaand, vanwege de onweren die ook vroeger flink te keer gingen. Vennemaand en medemaand. Al deze benamingen komen in de oudheid vrijwel op hetzelfde neer. Ze duiden beiden op hooien, de Saksen noemde ze medemaand en Karel de Grote vond venne - of fenne wat weide betekent. 

door Aly van Eijk

Juli zelf is vernoemd naar de Romeinse keizer Julius Gaius Caesar. We hebben hier en daar een buitje en veel zon gehad, goed voor de natuur. De oude weerspreuken voor 15 juli zijn: ‘Komt met Sint Henricus regen, veertig dagen regen. Met Sint Henricus droog, zeven weken droog’. Op 20 juli beginnen de hondsdagen. De meesten kennen die term nog wel, ze duren van 20 juli tot 20 augustus. Dat is de periode waarin het sterrenbeeld de Grote Hond, met daarin de Hondsster Sirius, tegelijk opkomt met de zon.

BANG In de volksweerkunde zou het weer vanaf de eerste dag van de hondsdagen model staan voor de volgende vier weken. De oude Egyptenaren waren er zelfs een beetje bang voor. De Nijl bereikt tijdens de hondsdagen zijn laagste peil en de Egyptenaren dachten dat de ster Sirius niet terug zou keren om de broodnodige overstromingen aan te kondigen.

In onze omgeving was er een ander bijgeloof: honden werden soms gemuilkorfd omdat ze anders hondsdol zouden worden.  Alles bloeit uitbundig, na de klaprozen is er veel overweldigend geel en wit. Veel verbascum met de hoge gele toortsen. Er zijn er verschillende soorten van.

REUZENBERENKLAUW Zoals de Koningskaars, stalkaars en gele toorts. Het lijkt ook allemaal een beetje op elkaar. Afgewisseld met witte kamillen en wit duizendblad. En met het roze van de wilgenroosjes die ook al net als de toortsen heen en weer wiegen in de wind. 

Maar wat overal bovenuit torent is wel de niet gewenste exoot de reuzenberenklauw. Eerlijk, het is een schitterend gezicht als er zo’n stel van die grote witte bollen bijeen staan. Veel van deze planten staan in Veenendaal langs de Oostelijke Rondweg.

Langs de Rijn staat nu het gele mosterdzaad, daarbovenuit steken stekelige bollen. Het lijkt wat op een distel. Het is de grote kaardenbol. Vroeger werd die gebruikt om de wol te kammen, te kaarden. Insecten kunnen niet langs de steel omhoog kruipen want ze stuiten op een gracht die om de stengel zit.

VLEESETER Er zit regenwater en afscheiding van de plant zelf in. Insecten kunnen er niet meer uit en verdrinken, ze worden opgelost. Het is dus een vorm van een vleesetende plant! Klieren in de plantenhuid nemen deze vloeistof op.

Vroeger gebruikte men dit vocht om er oogziekten mee te genezen. Tegenwoordig worden uit de wortel en het blad smeersels samengesteld om pijn bij reuma en jicht te verlichten.

Er zijn ook nog steeds bosbessen, lekker zoet van de zon, de bramen komen eraan!

Kijk en geniet.

Reageren? Mail naar alyvaneijk@gmail.com