Hans Derks uit Veenendaal gaat voor vijftigste kruisje bij Nijmeegse Vierdaagse: ‘Wist niet dat ik vierdaagseloper zou worden’

VEENENDAAL Volgende week dinsdag 15 juli is het zover. Dan is Hans Derks een van de ruim 45.000 wandelaars in de 107e editie van de Nijmeegse 4Daagse, de grootste wandelprestatietocht ter wereld. Ze komen uit diverse landen naar Nijmegen om vier dagen 30, 40 of 50 kilometer te wandelen. Allemaal met hetzelfde doel; het felbegeerde koninklijk erkende 4Daagsekruis! Hans Derks (76) uit Veenendaal gaat in ‘The Walk of the World’ voor de 50e keer vol goede moed op weg gaat naar de triomf op de Via Gladiola.  

door Gertjan van Capellen

,,Van origine ben ik eigenlijk helemaal geen echte wandelaar”, klinkt het ironisch genoeg. ,,Ik ben in mijn diensttijd als semiberoepsmilitair in 1971 in Soesterberg begonnen. Daar hadden we een Vierdaagse wandelploeg die er met zo’n tien tot twaalf man 40 kilometer eropuit trok met minimaal 10 kilo bepakking exclusief eten, drinken en een wapen. Als militair liep ik de Vierdaagse drie keer”, aldus Hans. 

,,Inmiddels was ik burger en smaakte de Vierdaagse naar meer”, gaat hij verder. ,,Mijn vierde Vierdaagse heb ik dan ook te danken aan een collega die bleef aandringen de Vierdaagse te gaan lopen. Na dat 2 jaar te hebben aangehoord, ben ik weer begonnen en heb ik geen jaar meer overgeslagen.”

WANDELEN IS VOORAL EEN MENTALE KWESTIE

,,In januari begin ik met de voorbereiding”, vervolgt hij. ,,Ik voer de afstand rustig op met zo’n 6 tot 8 km met wat wandelingen hier in de buurt met Wijs met je Wijk, maar ook met wandeltochten in het land onder andere in Alkmaar. Ik heb 24 keer de 50 kilometer gelopen en nu voor de 26e keer de 40 kilometer. Wandelen lijkt fysiek zwaar, maar het is vooral een mentale kwestie. ‘Willen is kunnen’ is de lijfspreuk bij de Vierdaagse. Als ‘s morgens de toeter afgaat (in het kosthuis bij een oud collega van zijn vrouw, dat zo’n 400 meter van de start is verwijderd, red.) is het opstaan, wassen, aankleden en ontbijten. Er zijn vier startpunten waarvandaan iedereen gedoseerd op weg gaat. Tijdens de start ben ik alleen, maar dat duurt niet lang en aanspraak heb je natuurlijk zo. You’ll Never Walk Alone. Na ongeveer twee uur, zo’n 12 à 15 km, heb ik wel trek in soep. Zware dagen heb ik persoonlijk niet. De mooiste route vind ik dag 3, op de donderdag, de Groesbeekse heuvels en de leukste is de vrijdag die ons naar de Via Gladiola brengt. Wij noemen het wel de ‘Olympische Spelen van de wandelsport’.”  

TRADITIE IN HUIZE DERKS

Wat vindt zijn omgeving dat hij dit jaar voor de 50e keer meedoet? Dat vragen we aan Betsy zijn vrouw: ,,Ach weet je, onze kinderen en ik zijn ermee opgegroeid, zelfs onze vakanties werden erop aangepast, zonder problemen overigens. Het is in huize Derks traditie geworden. Bij de intocht sta ik vooraan, maar de andere dagen ben ik er niet bij. Ook onze dochters zijn er bij betrokken. De één heeft een keer meegelopen, de ander is er steevast bij op de Via Gladiola voor het perfecte plaatje.”

HEEFT ME VERRIJKT ALS MENS

En hoe zit het met blessures? ,,Dat valt allemaal wel mee, niet meer dan enkele blaren. Dat zegt natuurlijk alles over de voorbereiding. Daarin is het belangrijk van te voren ook je rust te pakken”, vertelt Derks die vijftig keer meedoen wel een mooi richtgetal vindt maar, als het hem gegund is wil hij door met de 30 km. ,,Je maakt jezelf wijs dat je erbij hoort”, antwoordt hij op onze vraag of deelname verslavend kan werken. ,,De Vierdaagse heeft mij verrijkt als mens. Iedere keer is het weer een overwinning op jezelf en ik zie het ook als een gezondheidscheck. Na elke Vierdaagse zeg ik, en dat zal na deze niet anders zijn, deze hoort bij de top 3. Ik zou dit wandelevenement dan ook voor geen goud willen missen”, aldus Hans Derks die dit jaar uit handen van Marsleider Henny Sackers het gouden 4Daagskruis persoonlijk krijgt uitgereikt.