Stephanie Brueker volgt Natalie Kriek op bij Stadsmuseum Veenendaal: ‘Fijn dat mensen uit ‘t hele land komen’

VEENENDAAL Tijdens een drukbezochte vrijwilligersbijeenkomst werd vorige week afscheid genomen van Natalie Kriek, conservator van het Stadsmuseum Veenendaal. Na vijftien jaren verruilt ze op 1 januari haar functie voor die van directeur/conservator in het Stadsmuseum Rhenen. Een mooie uitdaging wacht haar die ze graag wil aangaan. Tijdens de bijeenkomst blikte ze uitgebreid terug op al die jaren in Veenendaal waarbij ze het museum van bijna vanaf de grond moest opbouwen. Museumvoorzitter Theo van Hardeveld kon ook de nieuwe conservator bekend maken. Dat wordt Stephanie Brueker-van Zetten, een bekend gezicht van het museum.

door Martin Brink

,,Want daarvoor hoefden we niet ver te zoeken”, zo maakte Van Hardeveld de nieuwe conservator wereldkundig. ,,Zij is namelijk al meer dan drie jaar bij ons”, wijzend op feit dat Stephanie als publieksmedewerker in het kantoor tegenover Natalie zit en al drieënhalf jaar werkzaam is in het museum.

GROTE OPLUCHTING

Haar benoeming was tot grote opluchting van veel vrijwilligers. Ze kan met iedereen door één deur en is volgens velen dé aangewezen persoon om het museum verder uit te bouwen. Veel vrijwilligers hadden daar ook op gehoopt en bij haar aangedrongen om te solliciteren. Stephanie had zich immers bewezen en had nota bene dezelfde opleiding gevolgd als Natalie destijds aan de Reinwardt Academie in Amsterdam, zelfs ook de richting Cultureel Erfgoed. Ze is blij met haar benoeming. ,,Het was altijd een wens van mij om conservator te worden”, vertelt Stephanie na de bijeenkomst.

Waarom dan ooit gesolliciteerd als medewerker Publiekszaken? ,,Functies als conservator komen niet zo heel vaak langs en dus solliciteerde ik hierop om toch maar in de culturele sector aan de slag te kunnen.” Inmiddels is haar functie veranderd naar marketing- en communicatiemedewerker. Een leuke toevalligheid is dat beiden ook projectmatig werkzaam zijn geweest op Slot Zeist.

Natalie en Stephanie waren de enige betaalde krachten van het museum dat, met een vrijwillig bestuur, rond de tachtig medewerkers telt die zich in verschillende werkgroepen hebben geformeerd. Met elk ook een eigen verantwoording. Stephanie (28) zegt het erg naar haar zin te hebben in het museum en kan het goed vinden met Natalie (55). ,,Ondanks het grote leeftijdsverschil zijn we echt vriendinnen geworden. Dat had ik nooit kunnen denken.”

NATIONAAL OP DE KAART

Ze gaat dezelfde weg volgen als Natalie, namelijk het museum nationaal op de kaart zetten. De bezoekersaantallen laten een sterk opwaartse spiraal zien. ,,En dan ontdekken mensen hoe leuk ons museum is. Dat horen we heel vaak. Mensen die speciaal voor een expositie vanuit het hele land komen en zo kennismaken met Veenendaal. Vaak komen ze ook terug of vertellen het door dat we zo’n leuk museum zijn. We houden sinds enige tijd ook bij waar de mensen vandaan komen door naar hun postcode te vragen.”

Wat dat betreft heeft ze nog genoeg mooie plannen voor publiekstrekkende exposities maar daar kan ze nu nog weinig over zeggen. ,,De naamsbekendheid willen we in ieder geval blijven doorzetten.”

Die koersverandering is pas goed op gang gekomen na de coronaperiode. Het museum moest meer landelijk bezoek trekken, zo was de mening. En dus kwamen er publiekstrekkers als presentaties van de realistische schilder Henk Helmantel, de illustrator-met-een-knipoog Marius van Dokkum, het 100.000 bomen-project, de expositie met werken van Cobraschilders en de huidige expositie met kunstschilder Ton Schulten.

MILITAIRE WILLEMS ORDE

Wat wel zeker is, is dat Stephanie de zogenaamde L-wand in het museum meer specifiek wil inrichten. ,,Dat is de hoek met onder meer de watersnood. Daarin is nog ruimte om de oorlog en de Grebbelinie meer te benadrukken”, zegt ze.

De komende conservator kreeg diezelfde middag daarvoor al een belangrijke tip: het uniformjasje van Willem Dekker dat al enkele jaren verstopt (maar wel goed geconserveerd) in het depot ligt. Dekker (overleden in 1968) is de enige Veenendaler die de Militaire Willems Orde (MWO) ontving, de hoogste militaire dapperheidsonderscheiding. Hij maakte zich als vaandrig in mei 1940 verdienstelijk tijdens de strijd om Dordrecht. Van 1948 tot 1968 was hij korpschef van politie in Veenendaal. Met het verhaal en foto’s erbij kan dit een mooi item zijn. Stephanie beaamde dat en gaat zich er in verdiepen.

NU NOG ONWERKELIJK

Natalie Kriek keek met genoegen terug op haar geweldige tijd bij het museum. ,,Het is nu nog onwerkelijk, het moet nog indalen”, vertelde ze achteraf. Ze kijkt uit naar de nieuwe uitdaging in Rhenen, de stad met een grote historie die teruggaat naar het ontstaan van de Heuvelrug en haar heftige middeleeuwse geschiedenis. ,,Ik houd van kunst en daar trokken alle bekende meesters naar toe”, vertelde ze eerder. Dat zijn uitdagingen om mooie exposities te maken.

Tijdens de bijeenkomst meldde ze verder dat ze bij haar aantreden in 2019 een museum aantrof dat beter ingericht moest worden, naar modernere maatstaven in ieder geval. Bovendien stond de verhuizing naar de Cultuurfabriek in de steigers. ,,Ik herinner mij nog dat ik een jaar later hier midden tussen de dozen stond. Het was gewoon een georganiseerde chaos tussen 17.000 collectiestukken!”

Nu, vele succesvolle exposities verder, stelt ze tevreden vast: ,,Het is fijn dat mensen uit het hele land komen en ervaren dat Veenendaal zeker niet saai is en hier alles leuk is gepresenteerd.”

ADRIAAN P. DE KLEUVER

Saillant detail is dat Natalie ooit de plek innam van Rhenenaar Bert Huiskes, de eerste betaalde conservator van het toen nog geheten Museum Het Kleine Veenloo op de Markt. Hij combineerde de functie met het museum Het Rondeel in Rhenen, nu het Stadsmuseum aldaar. Hij besloot om zich uiteindelijk te beperken tot het Rhenense museum, de plek waar Natalie dus naar toe gaat. De nu gepensioneerde Bert Huiskes, van huis uit archeoloog, bleef wel actief. Zo bekeek hij nauwlettend de werkzaamheden bij het natuurherstel in het Binnenveld bij Veenendaal. Staatsbosbeheer bracht het oude landschap weer terug naar de basis.

Ook adviseerde hij onlangs over de stenencollectie van de legendarische Veenendaalse amateurarcheoloog Adriaan P. de Kleuver. Die had de gemeente ondergebracht in het Stadsmuseum maar daarvoor was geen plek was in de vaste collectie. Kortgeleden zijn op zijn advies, de stenen overgebracht naar een gespecialiseerd museum elders in Nederland.

SIGARENMAKEN

Inmiddels kent Natalie het verhaal van Veenendaal uit haar hoofd en benoemt ze ook de uniciteit van het museum. ,,We zijn de enige plek in Nederland waar het ambacht van sigarenmaken gedemonstreerd wordt”, verwijzend naar de sigarengeschiedenis van de plaats.

Ze roemde en benoemde ook de inzet van de vrijwilligers en de werkgroepen. ,,Alleen kun je het niet, je moet het samen doen!” Een beleid dat ze op haar nieuwe standplaats gaat doorzetten.