A Haunting in Venice en Sweet Dreams in Filmhuis Veenendaal

VEENENDAAL Filmhuis Veenendaal vertoont dit weekend voor leden en niet-leden twee films in Spectrum. Op zaterdag 18 november de Britse whodunnit A Haunting in Venice en op zondag 19 november om 14.30 uur de Nederlandse film Sweet Dreams. Twee totaal verschillende films over de spanningen en intriges in een kleine groep mensen.

A HAUNTING IN VENICE

Producent Kenneth Branagh keert voor de derde keer terug in de rol van Hercule Poirot. Anders dan in Christies boek Hallowe’en Party is Poirot beschouwender. James Prichard, co-producent van de filmen achterkleinkind van Christie zegt: ,,Branagh heeft veel meer diepte gegeven aan Poirots achtergrond en aan wat hem maakte tot wat hij is geworden.” Het verhaal speelt net na de Tweede Wereldoorlog. Poirot worstelt in een donker en spookachtig Venetië met zijn (on)geloof in het bovennatuurlijke. Gekweld door het massale sterven in de oorlog maakt het hem niet uit of geesten echt zijn of niet. Hij hoort ze ‘s nachts en hij ziet ze overdag. Deze Poirot is somberder en minder flamboyant dan de eerdere vertolkingen van Branagh. Dat is zelfs te zien aan zijn kenmerkende snor, die in deze film minder uitbundig is.

Poirot is met pensioen en heeft gekozen voor afzondering in Venetië. Hij gaat met tegenzin mee naar een Halloween Night Séance in een palazzo dat ooit een weeshuis was waar kinderen stierven onder vreselijke omstandigheden. Dit zet een bovennatuurlijke toon voor de moord die snel volgt. 

De plot is klassiek Christie: Een kleine groep mensen bij elkaar in een ruimte. Iedereen kan de moord gepleegd hebben. De film is in beeld gebracht met weinig licht en gedempte tonen en met aandacht voor detail. De palazzo en omgeving zijn zelfs op schaal nagebouwd voor deze film om het gebouw volledig tot zijn recht te laten komen. Prichard: ,,Ik denk dat het de beste prestatie van Ken is als Poirot en regisseur.”

SWEET DREAMS

‘Sweet dreams’ wordt in het Engels gezegd als iemand gaat slapen. De titel is ironisch. Zo’n liefelijk ‘welterusten’ gaat niet op voor de Nederlandse kolonisten in het Indië van rond 1900, de nadagen van het koloniale tijdperk. Deze openingsfilm van het Nederlands Film Festival en de Nederlandse inzending voor de Oscars is een satirisch drama, waarin dromen en werkelijkheid soms surrealistisch door elkaar lopen

De hautaine Nederlandse kolonisten in Sweet Dreams staan onverschillig tegenover de Indische arbeiders die voor hun weelde zorgen. Het leven van de Nederlanders oogt idyllisch, maar is het niet. Regisseur Ena Sendijarević zorgt er voor dat dit verhaal meer is dan een gemakkelijke film over foute kolonisten. Het gaat om de onbereikbaarheid van mensen gevangen in een ander wereldbeeld. Dat wordt duidelijk als directeur Jan plotseling overlijdt na seks met de Indonesische huishoudster Siti. 

Agathe, de weduwe van Jan, laat geen traan om haar man. Als blijkt dat niet zij en haar zoon Cornelis de erfenis krijgen, maar dat Siti een sleutelrol heeft gekregen in Jans testament, wordt de kokervisie van de betrokkenen duidelijk. Enerzijds klampt de tragische en koppige Agathe zich vast aan een verdwijnende wereld; ze kan niet anders. Anderzijds kan haar zoon niet leven in de achterhaalde wereld van plantages en wil hij de zaak verkopen. Daarnaast heeft de schrandere Siti een plan dat voorkomt uit weer een ander wereldbeeld. 

Sweet Dreams onderzoekt zware thema’s van de koloniale geschiedenis, maar met een lichtheid die het thema toegankelijk maakt voor een groot publiek. De combinatie van absurde humor, geloofwaardige karakters en de tragiek van botsende werelden maakt deze film zeer de moeite waard. Met onder andere Hans Dagelet, Peter Faber en Renée Soutendijk. De Bosnisch-Nederlandse Ena Sendijarević bewijst met haar tweede film haar talent als filmmaker.