Ingezonden brief: Wielerkoers Veenendaal-Veenendaal

VEENENDAAL In het frontartikel van De Rijnpost over de twee wielerkoersen afgelopen zaterdag, kan ik niets over de vrouwenkoers zeggen, want die heb ik niet gevolgd. Wel kan ik iets over de mannenkoers schrijven, die ik van begin tot eind via internet heb meegemaakt.

Dat koersdirecteur Bart Voskamp daarover de loftrompet steekt, kan ik enigszins begrijpen. Dat een koers spannend moet zijn kan ik beamen. Ik heb zelf ook veel gekoerst en later lange toertochten gereden, ook met en bij de Valleirenners, lang geleden. Nu ik bijna 80 ben, doe ik het wat rustiger aan en neem ik op een afstand via internet de koersen tot mij.

En wat zag ik zaterdag? Dat de koers beslist niet spannend was! Ja, er was een -bijna geslaagde- uitlooppoging van vier dappere coureurs; waarvoor mijn denkbeeldige koerspetje af hoor, absoluut. Die krijgen van mij de prijs voor de strijdlustigste renners.

Voor de rest deed het peloton zijn ding, tegen het -en dat moet ik beslist zeggen- prachtige decor van de Vallei en de Kraats. Parcours- en ‘decorbouwers’ en cameraploeg of -ploegen: alle lof. Eveneens lof voor de commentatoren die heel smeuïg dat wat er in de koers gebeurde, versloegen en soms net zo smeuïg hun Veense afkomst eer aandeden door hun koersverleden aan ons te presenteren en daarbij ons datgene wat er buiten gebeurde, een paar keer even vergaten te verslaan (lol).

Tegen de tijd dat de finish naderde waren er wat uitvallen; die kon je verwachten, niks bijzonders. En spannend werd het alleen nog heel even op de streep, en dan nog alleen tussen de nummers een en twee. Spektakel was het dus ook nog niet eens.

Dat het hiermee misschien wel de beste uitvoering van de laatste jaren zou zijn geweest, is volgens mij dan ook ‘wishfull thinking’.

Waarvan ik van mijn stoel viel, en hard ook, was dat er in de column geen letter, laat staan een woord, werd gewijd aan de aanwezigheid van Joop Zoetemelk. Nota bene de peetvader van het fenomeen Veenendaal-Veenendaal. Die al vierentwintig jaar na het behalen van de eerste plaats in de eerste uitvoering van de wedstrijd, helemaal uit Midden-Frankrijk komt tuffen. Niet zozeer om zichzelf te presenteren, maar om de koers te promoten en de sfeer ervan weer te proeven.

Beschamend vind ik het dat ik moet zien dat een generatiegenoot, die zoveel voor het wielrennen in Nederland heeft betekend, op zo’n manier ‘uit de koers is gehaald’. Waarvan akte.

Martin van Roosendaal, Veenendaal