Column burgemeester Gert-Jan Kats over verwachten

VEENENDAAL ‘Vol verwachting klopt mijn hart’. Je hoort het in deze decembermaand om je heen, gezongen door kinderen die niet kunnen wachten tot het zover is. Dat zinnetje blijft altijd even hangen. Misschien omdat het precies benoemt wat we in deze donkere weken zo goed kennen: de spanning van iets dat nog moet komen. Niet zomaar wachten, maar écht verwachten.

Wachten is passief. Je zit stil, kijkt op de klok, zucht nog eens en hoopt dat de tijd wat sneller gaat. Maar verwachten is iets heel anders. Verwachten zet je rechtop. Het opent je blik. Het maakt dat je betrokken raakt bij wat je te wachten staat. Het activeert, omdat je weet dat het ertoe doet wat je nu al doet, zelfs voordat het zover is.

We zitten als land al lange tijd in afwachting van een regering die regeert. En als ik eerlijk ben, voelt dat eerder als wachten dan als verwachten. Alsof we met elkaar naar een lege stoel kijken en hopen dat er snel iemand komt zitten. Dat kan moedeloos maken. Maar in Veenendaal zie ik gelukkig iets anders gebeuren: mensen die niet afwachten, maar verwachten. Ondernemers die blijven investeren, vrijwilligers die nieuwe initiatieven opzetten, buren die zich om elkaar bekommeren, alsof zij zeggen: ,,Wat wij doen, kan niet wachten tot Den Haag weer verder kan.”

Dit is ook de tijd van advent, de periode waarin miljoenen mensen wereldwijd stilstaan bij de verwachting van het kerstkind. Dat is een verwachting die niet voortkomt uit onzekerheid, maar uit hoop. Deze hoop is geen zwakke emotie. Het is de zekerheid en kracht die ons vooruit duwt, juist wanneer omstandigheden ingewikkeld zijn. Hoop fluistert dat het zin heeft om in beweging te komen, omdat het goede kan doorbreken. Vaak op manieren die we niet hadden voorzien.

En zo naderen we het nieuwe jaar. Ook dat brengt verwachtingen met zich mee. Sommige zijn concreet: plannen, projecten, voornemens. Andere zijn meer fluisteringen: dat het rustiger wordt, dat we elkaar beter vinden, dat het licht sterker blijkt dan de schaduw.

Laten we daarom kiezen voor verwachten in plaats van afwachten. Niet achteroverleunen, maar in beweging komen. Niet berusten, maar hoop koesteren. Want hoopvolle verwachting is misschien wel het mooiste wat december ons kan brengen en het krachtigste wat we met elkaar Veenendaal binnen kunnen dragen, het nieuwe jaar in.

Waar kijk jij verwachtingsvol naar uit?

door Gert-Jan Kats, burgemeester Veenendaal

Meer columns op De Rijnpost.nl lezen? Je vindt ze in dit dossier.