Column Jurgen Hillaert: De Grote Veense Piepshow

VEENENDAAL Ik houd van het tuinleven. Niet speciaal het onderhoud van de tuin. Maar vooral het buiten eten, borrelen of gewoonweg lekker lui lezen in de hangmat. Gelukkig deelt in ons buurtje bijna niemand die hobby. Het is meestal heerlijk rustig. Wat ikzelf niet hoor, maar mijn kinderen wel, is een hoog ultrasoon geluid. 

Ik heb al eens geïnformeerd bij de telecom-providers die zendmasten op een nabijgelegen flat hebben staan. Zij hebben het onderzocht, maar konden geen oorzaak vinden. Volgens anderen zou het een ‘Mosquito’ kunnen zijn: een kastje dat een hoge pieptoon uitzendt om hangjongeren te verjagen. Jongeren en kinderen zijn er namelijk extra gevoelig voor. Onze APV vermeldt dat onze burgemeester deze apparaten op openbare plaatsen mag aanbrengen bij gebleken ernstige overlast van jongeren. Voor zover mij bekend is daar geen sprake van in mijn buurtje. 

Vroeger waren er ook nog wel eens particulieren die een dergelijk apparraatje in hun tuin ophingen. De bedoeling ervan was om honden, vogels en katten te weren. Niet alleen kinderen, ook dieren lijden namelijk onder het ultrasone geluid. Sinds vorig jaar is het zelfs strafbaar om het welzijn van dieren moedwillig aan te tasten. Dit wordt als dierenmishandeling gezien. Het lijkt me dan ook onwaarschijnlijk dat daar de oorzaak ligt. 

Wat dan wél? Geen idee. De enige remedie lijkt tegengeluid. Maar iedereen heeft zo z’n eigen muzieksmaak, dus dat is lastig. En de hele dag in de tuin zingen om de piep te overstemmen — dat gaat wat ver. Bovendien hebben we al een zangfietspad op gehoorafstand. Al moet ik toegeven: sinds de opening in 2019 heb ik daar weinig gezang meer gehoord. Nu vond ik destijds ook al het openingslied ‘Als ik tweemaal met m’n fietsbel bel, nou dan weet je het wel, nou dan weet je het wel. Als ik tweemaal met m’n fietsbel bel. Dan betekent dat: kom snel!’ al behoorlijk vooruitstrevend voor Veenendaal.

Maar goed, terug naar de piep. Als die blijft, stel ik voor dat we het zangfietspad omdopen tot piepfietspad. Tot die tijd blijf ik gewoon in m’n hangmat liggen, luisterend naar het mysterie van de piep. En als u mij deze zomer zachtjes hoort neuriën in de tuin, weet dan: ik zing tegen beter piepen in.

door Jurgen Hillaert
veensteken@streekverkenner.nl 

Meer columns op De Rijnpost.nl lezen? Je vindt ze in dit dossier.