Natuurrubriek Slenterpaadjes over juli: Te gast in de IVN-tuin bij De Duiventoren

VEENENDAAL Vorige maand was ik te gast op de tuin van het IVN, een moestuin, bloementuin, alles onbespoten en een lust om alles daar te bekijken. Er staat ook een kast voor de torenvalken. Die vlogen af en aan, ze trokken zich niet veel van de mensen aan. Het is prachtig om van zo dichtbij dat mee te maken. 

door Aly van Eijk

De torenvalk zie je vaak hoog in de lucht ‘stilstaan’, om zogezegd te bidden. Dan staan ze stil met de kop in de wind en met hun vleugelslag blijven ze op dezelfde plek. Ze pakken hun prooi met een stootduik. Ze zijn gespecialiseerd op kleine zoogdieren zoals muizen. Kuikens van de weidevogels versmaden ze ook niet. Als er geen muizen zijn jagen ze op grote insecten, kevers, sprinkhanen en dergelijke. De IVN-tuin wordt sinds 2019 gepacht van het landgoed Remmerstein. De tuin staat bij rijksmonument de duiventoren uit 1725. Iedereen die van Veenendaal naar Rhenen rijdt zal de toren aan de rechterzijde van de weg ongetwijfeld kennen.

DE DUIVENTOREN

Op een muur voor één van de huizen staat al jaren met grote witte letters: De Duiventoren. De toren staat op een rond eilandje, omgeven door een smalle gracht en miniatuur kasteeltoren. Het torentje markeert de plaats waar ooit het oude huis Remmerstein heeft gestaan. Het schijnt dat de toren is opgebouwd uit de stenen van het oude huis Remmerstein. Dat werd rond 1850 gesloopt. Het dak heeft een puntdak met acht facetten en op de top staat een goudkleurige duif in silhouet. Er zitten veel afgeronde vlieggaten in en zitten alleen in de zuidelijke helft. Zo mooi als de toren er nu uitziet, heeft hij er niet altijd zo bijgestaan. In de Tweede Wereldoorlog werd het dak onder andere zwaar beschadigd. Het was op weg om een ruïne te worden. Maar hij werd net op tijd gered.

MINDER DAGVLINDERS

De eerste blauwe bosbessen zijn er rijp, ruim een maand later vergeleken bij vorig jaar. Maar met een koud en nat voorjaar was veel een stuk later. De bramen bloeien volop, bestoven door de vele bijen, wanneer je een poosje stilstaat bij de bloesem zie je veel hommels en bijen. De dagvlinders moeten nog op gang komen. Er zijn er minder. Dat komt door de voorgaande jaren met de hoge temperaturen. De vlinders die hun eitjes op de waardplanten afzetten, legden het loodje door de droogte. De rupsen hadden geen voedsel meer en stierven. 

De vogels in het bos zijn wat stiller geworden, die hebben nesten grootgebracht en gingen in de rui. Dan blijven ze een beetje onzichtbaar voor eventuele vijanden. De tjiftjaf echter gaat onvermoeibaar door tot de eerste nachtvorsten hen terugsturen naar het diepe zuiden. Wie je wel nog hoort is de tuinfluiter. Als je hem hoort lijkt het een beetje op de merel maar dan iets haastiger. Hij is net zo groot als een koolmees.

Kijk en geniet.

Reageren? Mail naar alyvaneijk@gmail.com