Cees Versteeg was chauffeur bij de ‘Rode Weduwe’: ‘Een groot stuur in zijn handen, daar hield hij van’

VEENENDAAL ,,De rode bussen zijn van De Haas en de groene van de NBM.” Dat kregen we vroeger als kind te horen wanneer we op de bus stonden te wachten. Het was op 3 september 1897 toen Albertus Willem de Haas een logement met stalhouderij begon in Veenendaal. Paard en wagen waren namelijk nodig om hotelgasten vanaf station De Klomp te halen en te brengen. De man stierf jong. Op zijn sterfdag, 29 juni 1903, was hij 48 jaar. Zijn vrouw zette het bedrijf voort onder de naam ‘Weduwe de Haas’.

door Anne Slok

Het werd een begrip in Veenendaal en omstreken. De kleur van de bussen was rood, de onderneming kreeg daarom al snel de naam ‘De rode weduwe’. Het bedrijf speelde een grote rol in het leven van Cees Versteeg. Zoon Hans haalt herinneringen op aan zijn vader die in 2004 overleed.

(de tekst gaat onder de foto verder)

Het echtpaar Versteeg voor de bus van CN. Cees Versteeg was toen veertig jaar in dienst. - Collectie Hans Versteeg

Cees Versteeg, geboren 24 januari 1929, ging na de ambachtsschool werken bij taxibedrijf Leewis aan de Nieuweweg. Hij werd, net als alle jongens van achttien destijds, opgeroepen om dienst te nemen in het leger. Na het vervullen van de dienstplicht was er voor hem geen plaats meer bij zijn oude werkgever. Dat was in die tijd niet uitzonderlijk. Maar handig als hij was, begon hij als monteur en pompbediende bij garage De Haas. Het was een tijd van hard werken. Een extraatje met de kerst in de vorm van een leuke fooi of kerstpakket zat er niet in. Een geslachte kip, dat kregen de medewerkers mee.

OVERAL INZETBAAR

Cees bleek multi-inzetbaar, zoals we dat tegenwoordig zouden noemen. Zo heeft hij ook taxi gereden en voor grote bedrijven in Veenendaal personeelsleden dagelijks gehaald en weer thuisgebracht in de Betuwe. Zijn grote wens was echter om achter het stuur te kruipen van die grote touringcars. Die wens ging in vervulling nadat hij de benodigde papieren had gehaald en toen kon het grote avontuur beginnen.

(de tekst gaat onder de foto verder)

Een CAP-bus bij De Klomp. In 1968 stopte deze onderneming en ging deze bus over naar De Haas. - Coll. Oud Veenendaal

Maar eerst een poosje op de lijndienst Veenendaal-Utrecht en vice versa meedraaien. Net als zijn collega’s Dick Jansen, Wim van Nellestijn en Wout Hardeman trouwens. Daarna op de touringcar! Nee, dat was toen nog niet zo’n reis als tegenwoordig. Een bus met slechts 120Pk, geen airco maar wel met vijftig passagiers naar Spanje of Italië om daar een rondreis te maken. Voorwaar geen pretje. ,,Dan was je al snel 21 dagen van huis. Als hij dan na een dag rijden bij een hotel aankwam”, weet zoon Hans, ,,dan was het koffers uitladen, de bus van binnen schoonmaken, vaak ook de bus (met de hand) wassen en de mechanische gedeeltes doorsmeren. Het was hard werken, maar verdiende een stuk beter dan als chauffeur op de lijndienst.”

Hans weet nog veel meer te vertellen over zijn vader. Bijvoorbeeld dat hij niet vlak bij een hotel in Italië mocht parkeren, maar dat twee tientjes wonderen verrichtten bij de politie (!). Of die keer dat zijn vader ziek werd onderweg, maar dat stomtoevallig één van de passagiers dokter Kets uit Veenendaal was en hem er weer snel bovenop hielp.

(de tekst gaat onder de foto verder)

Sleutelen aan de bus, ergens in ‘verweggistan’. - Collectie Hans Versteeg

NBM

,,In 1970/1971 werd de busdienst overgenomen door de NBM, de N.V. Nederlandsche Buurtspoorweg-Maatschappij in Zeist. In 1973 nam Centraal Nederland op haar beurt de lijndienst over. Vanaf de CN-tijd vond pa het wel prima en ging weer lijndiensten draaien. Dat deed hij tot aan zijn VUT. Hij was toen 63.” Een leuk weetje: heeft u zich wel eens afgevraagd waarom er zo’n grote parkeerplaats ligt tegenover de Salvatorkerk aan de Adriaen van Ostadelaan? Daar was dus het buswisselstation van de ‘Rode Weduwe’!

Hans: ,,Bij zijn afscheid kreeg mijn vader een fiets aangeboden. Volgens mij heeft hij er nooit op gereden... Ook hield hij niet van rijden in een personenauto. Nee, een groot stuur in zijn handen, daar hield hij van.”

,,Ik kan me nu voorstellen”, zo gaat Hans verder, ,,dat mijn vader geen hobby’s had. Altijd maar werken, veel van huis, dan komt dat er niet van. Altijd proberen wat extra te verdienen om te zorgen voor moeder en zeven kinderen. Daardoor was hij dan wel het hele toeristenseizoen van huis. Kwam hij dan thuis na een paar weken dan zat de koffer vol wasgoed. Gelukkig maakte hij wel foto’s onderweg. Ook beschikte hij over een behoorlijke algemene kennis. Hij kon overal over meepraten. Echt ziek was hij eigenlijk nooit. Toen hij net 75 was voelde hij zich moe. Na een paar onderzoeken bleek dat hij acute leukemie te hebben. Anderhalve week nadat hij de uitslag had gekregen overleed hij. Mijn moeder is 87 geworden.”

Een touringcar van De Haas in een ver en zo te zien zonnig maar stoffig oord. - Collectie Hans Versteeg