Geen voedsel in de uiterwaarden in Elst: ‘De dieren kermen van de honger’

Door Henk Jansen

Elst/Amerongen - En andermaal tasten de buurtbewoners van de Oude Weg en de Molenweg, straten die liggen in de Amerongse Bovenpolder, op de grens tussen Elst en Amerongen, weer in de buidel voor voer voor de hongerende dieren in de uiterwaarden. In dit geval gaat het om half-wilde paarden en runderen. Fikse balen met hooi werden dinsdagmiddag uitgestrooid. De dieren aten er vervolgens gretig van.

Ook een pas geboren kalfje hapte veel lekker en droog hooi naar binnen. ‘’Dit kalfje is nog maar net geboren en bij ons leeft de angst of het dier wel de komende tijd zonder eten door kan komen?
Of zijn moeder wel genoeg melk heeft? Het is niet alleen te zien dat de dieren honger lijden, maar ze lieten dat ook in geluid horen.
Tal van buurtbewoners hebben vorige week een aantal nachten niet kunnen slapen door het hongerige gekerm van de dieren.
Van de half-wilde paarden en de runderen. Het zijn de grazers in deze uiterwaarden’’, vertelt Maaike Jorritsma, die aan de overzijde woont.

Beleid

De Elsterse Maike vervolgt: ‘’Het Utrechts Landschap, eigenaar van deze dieren, weigert ze bij te voeren. Vooral nu het zo koud is en er nauwelijks iets te grazen valt voor de dieren, hebben ze honger. Dat is niet alleen te horen, maar ook te zien.
Het is niet normaal dat een rund aan een boombast knaagt. We hebben het Utrechts Landschap, waaronder de Amerongse Bovenpolder ressorteert, begin februari gevraagd de dieren bij te voeren.
Die weigert categorisch. Met als argument dat het niet het beleid is van het Landschap. Hier hebben we totaal geen begrip voor. Dit beleid stuit ons echt tegen de borst.
De dieren verblijven in een omheinde omgeving. Haal dan het hekwerk weg, zodat de dieren elders op zoek kunnen naar voedsel. Je hebt de plicht dieren te verzorgen als je dieren houdt.
Het blijkt dat het Utrechts Landschap elk jaar dieren afvoert om geslacht te worden.
We hebben met onze actie wederom geprobeerd een signaal af te geven aan het Landschap. Hopelijk voeren ze de dieren bij in deze winterperiode.
Nogmaals, ze hebben dieren, dan hebben ze ook een zorgplicht.’’

Soms moet boswachter Hugo Spitzen ingrijpen omdat de kudde te groot wordt. In de winter is er niet genoeg voedsel voor alle dieren. In de wilde natuur sterft dan een deel van de kudde af. Maar zover wil de boswachter het niet laten komen.
Spitzen: “Wij willen natuurlijk geen ellende met honger en stervende dieren,’’