Familie Baak door roeping naar ‘t Veen

In onze wekelijkse rubriek de estafette van Veenendaal vertellen mensen uit deze plaats meer over zichzelf en over Veenendaal. Dit keer staat Arie Baak in de schijnwerpers. Hij vertelt onder meer: ,,De omgeving is zo mooi; je kan op talloze plekken mooi wandelen en fietsen. Denk aan de Rijn, de bossen en de hei. Jammer aan Veenendaal vind ik leegstand in het centrum en dat je zoveel moet betalen voor parkeren vind ik ook niet prettig.”

Naam: Arie Baak
Leeftijd: Ik ben 77 jaar.
Gezin: Wij hebben drie zoons, waarvan er twee in Veenendaal wonen. We hebben bovendien leuk contact met onze tien kleinkinderen. Ik ben ook blij met de ontwikkelingen rondom de computer; nu kunnen we via Skype enzo nog beter in contact blijven!
Woonachtig in: Veenendaal sinds 1986. Ik kom uit een vissersgeslacht en ben opgegroeid in Scheveningen, mijn vrouw komt uit Den Haag.
Werk: Ik heb 17 jaar bij Shell gewerkt in Den Haag. Daar was ik verder erg actief binnen het jeugdwerk van de kerk. Ook werd ik uitgedaagd om één avond per week bijbelstudie te doen, vanuit een opbouwplan zijn we een huiskring begonnen met mensen uit allerlei kerken. We kwamen toen in contact met een studente van de bijbelschool Stichting in de Ruimte in Soest en dat contact heeft ons leven voorgoed veranderd.
Roeping: De studente zei dat er leiding nodig was voor de kinderkampen, bijbelschool en het opvangcentrum voor jonge mensen in Soest. Ze zochten ook iemand voor vertaalwerk en aangezien ik ook een opleiding voor leraar Engels had gevolgd sprak het plaatje aan. We hebben flink gepiekerd en gebeden; zo’n stap is niet niets. Zo werden we bijvoorbeeld niet betaald, maar gingen we leven uit geloof (en giften van anderen). Het voelde echt als Gods roeping voor ons om dit te gaan doen en toen we eenmaal in Soest waren klikte het meteen en vonden wij onze plek.
Voorganger: Ik volgde een theologische opleiding en werd voorganger. Verder hebben we het pastoraat opgepakt en bijbelschoolstudenten die opgeleid werden voor zendingswerk begeleid. Hierdoor kwam ik in contact met zendingsleiders bijvoorbeeld van Overseas Missionary Fellowship, dat zich richt op Zuidoost Azië. Ik ben bestuurslid en later directeur geworden van de Nederlandse organisatie en mijn vrouw en ik zijn op zendingsreis gegaan. Toen ging het voor haar nog veel meer leven.
Verhuizing: In 1986 zijn we in Veenendaal beland. Bij de Regenboog doe ik pastoraal werk en ben ik predikant. Daarnaast helpen mijn vrouw en ik zendelingen als ze (tijdelijk) terugkomen van hun werk tijdens een debriefing week vanuit member care.
Krant: De Rijnpost en Veenendaalse Krant lezen we trouw. De Gelderlander hebben we opgezegd, maar we volgen het nieuws nog wel.
Leuk: Ik ben dinsdagmorgen vrijwilliger chauffeur voor het paramedisch instituut Kerkewijk. Ik haal en breng mensen naar de fysio; een leuke manier om contact te leggen.
Vakantie: We gaan heel graag naar Zwitserland en genieten van de bergen en de natuur; wij wandelen er graag. Dit jaar gaan we weer.
Sterke punt: We zijn people persons, betrokken.
Geleerd: Je moet uitkijken dat de prestatie niet belangrijker wordt dan de relatie.
Hekel aan: Als mensen roddelen en niet met de persoon zelf in contact treden. Ik hou van open communicatie. Ik wil graag weten waar ik aan toe ben, ook al zijn het moeilijke onderwerpen.
Het stokje gaat door naar: Sander van der Brosse. Het is een leuke, jonge man die ik ken uit de Regenboog gemeente. Sander werkt bij een detacheringsbureau.