Karel Demoet: ''Ik zat op de Ichthus Havo, was een jaar of 16. Samen met Ton van Rotterdam schreef ik korte verhalen. Die lazen we van elkaar.'' (Foto: PR)
Karel Demoet: ''Ik zat op de Ichthus Havo, was een jaar of 16. Samen met Ton van Rotterdam schreef ik korte verhalen. Die lazen we van elkaar.'' (Foto: PR)

Ook Veenendaal in thriller ‘Tranen van Job’

10 maart 2020 om 23:15 Algemeen

Door Martin Brink

Veenendaal - Karel Demoet is al even weg uit Veenendaal, keert nog wel regelmatig terug voor familiebezoek, maar verloochent zijn geboorteplaats zeker niet. Veenendaal vormt daarom een rol in zijn eerste boek ‘Tranen van Job’ dat onlangs verscheen. De thriller heeft een tweetal hoofdlijnen waarin er één zich in Veenendaal afspeelt, onder meer bij een juwelier aan de Hoofdstraat en aan het Zuiderkruis in Dragonder-zuid.

Karel woonde vele jaren in Veenendaal totdat hij naar Utrecht trok. Hij wijdde zich daar helemaal aan de muziek. Tegenwoordig is dat ook zijn hoofdinkomen, hoewel het schrijven hem echt op het lijf is geschreven.

Petroleumman Panhuis

Dat sluimerde al vanaf zijn middelbare schooltijd. Wie had dat allemaal kunnen denken? De jongste van de acht kinderen van de petroleumman van het Panhuis (‘’Het huis staat er nog steeds, in het laatste rijtje voor de Rondweg’’) die niet in de voetsporen van zijn vader trad maar wel zijn muzikale hart liet spreken.
Dat deden meer familieleden overigens. Want wie (her)kent Muziekcentrum Rhapsody niet, tot voor kort gevestigd aan het Prins Bernhardlaan?
Daar gaf Wim Demoet vele jaren muzieklessen en verkocht er orgels en piano’s.
Vader Demoet was ook al muzikaal aangelegd.
‘’Hij speelde orgel en kende vele psalmen uit zijn hoofd,’‘ aldus de 56-jarige Karel.
Zelf is hij ook een begenadigd organist: van de Nicolaikerk en van de Oranjekapel, beide in Utrecht. Karel studeerde bedrijfskunde en werkte later bij grote financiële instellingen.

Muziek is passie

Op een goed moment dacht hij: is dit het? Nee dus. Muziek maken (zowel praktisch als op papier), onderwijzen, dirigent zijn, koren begeleiden: daar lag zijn passie, hoewel hij samen met een compagnon nog steeds een internetonderneming op het gebied van software runt.
Op zijn 45ste kreeg hij de mogelijkheid om terug te keren naar het muziekleven, deed een Master in Music als dirigent en werkt sindsdien weer als musicus.
Hoe is de schrijverij begonnen? Karel: ‘’Ik zat op de Ichthus Havo, was een jaar of 16 en samen met Ton van Rotterdam schreef ik korte verhalen, vaak naar elkaar. We zaten ook samen in bandjes. Dan gingen we in de koffieroom bij Diepeveen zitten en namen we elkaars werk door.’’ Zo werd het schrijftalent aangewakkerd.

Taal

De belangstelling voor taal was altijd al aanwezig, ook toen hij op het conservatorium zat.
Vijf jaar geleden besloot hij zich aan te sluiten bij leeskring. Zo kwam hij met allerlei verhalenvormen in contact. ‘’De laatste tijd zijn het vooral thrillers die mijn aandacht hebben. Dat kwam sinds de Da Vinci Code.
Ik lees het echt als ontspanning. Scandinavische schrijvers als Wallander en Jo Nesbø hebben mijn aandacht.’’

Arie Kok

Een stevig duwtje in de rug kreeg hij van de Amersfoortse schrijver Arie Kok die dit jaar het geschenk van de 'Week van het christelijke boek' schreef over het zware leven van zijn opa in het Utrechtse Elst.
Nadat hij kennis nam van zijn verhalen, stimuleerde hij Demoet om verder te gaan.
‘’Heb je al eens meegedaan aan een verhalenwedstrijd?’’, vroeg hij. Karel zond een verhaal in waarbij het onderwerp ‘Het geheim van de reiziger’ was. Het verhaal werd gepubliceerd in de bundel ‘Reizigersgeheimen’.

Langer verhaal

Karel: ''Ik mocht mijn verhaal voorlezen voor een zaal vol schrijvers en lezers. Door dat succes durfde ik het aan een langer verhaal te schrijven''. Demoet had de smaak te pakken. Zou het een thriller kunnen worden? Langzaamaan kwam het verhaal tot stand.
Hij werd vooral enthousiast gemaakt door de vrouw van één van de zangers waaraan hij les geeft.
Die kreeg het voorlopige resultaat te lezen en stimuleerde om het echt af te maken.
Demoet: ‘’Bij elkaar heeft het toch nog een jaar geduurd.’’

Spionage

In 'Tranen van Job' combineert Karel Demoet internationale spionage met een meervoudige moord op de Utrechtse heuvelrug en spelen zowel een inspecteur van politie als iemand van de AIVD een belangrijke rol. “Ik houd van films als die van de gebroeders Coen en Quentin Tarantino,” legt de schrijver uit.
“Vooral door de geniale manier waarop bij hen het plot zich ontwikkelt: volstrekt onvoorspelbaar, maar toch geloofwaardig. In ‘Tranen van Job’ heb ik ook geprobeerd een complex verhaal geloofwaardig te maken.
Je krijgt als lezer een boel puzzelstukjes, die geleidelijk op hun plek terecht komen.”
De schrijver vindt dat je beter naar muziek kunt luisteren dan erover praten, dus muziek speelt wel een grote rol in zijn leven maar niet in het boek.

Uitgever

“Het leven van een musicus is wel aanwezig. Elsa Stork, een van de hoofdpersonen uit het boek, is een pianiste en haar vader en vriend zijn amateurzangers,“ aldus Demoet.
Het zoeken naar een uitgever bleek, heel verrassend, weinig problemen op te leveren. Je hoort wel eens anders.
Uitgeverij Ellesy, ook gespecialiseerd in detectives, zag er brood in.

Positief advies

Zeker nadat een platform van schrijvers, die de vele aangeboden manuscripten beoordelen, een positief advies gaven. Een maand geleden kwam de publicatie uit. De eerste reacties zijn zonder meer positief.

´Tranen van Job´ (ISBN 978-90-8660-393-0) kost € 18,50 en is in elke boekwinkel verkrijgbaar. In ieder geval op voorraad bij Boekhandel van Kooten aan de Zandstraat in Veenendaal.

Mail de redactie
Meld een correctie

Deel dit artikel via:
advertentie
advertentie