Verlichte herinneringen op herdenkingsavond Rijksen Uitvaartzorg

Elst - Een vader, een moeder, een broer, een (klein)kind, een grootouder. Meer dan zestig namen werden genoemd op de jaarlijkse herdenkingsavond van Rijksen Uitvaartzorg Vallei & Rijn uit Veenendaal. Nabestaanden wiens geliefden het afgelopen jaar waren overleden, waren uitgenodigd voor een herdenkingsavond bij Residence Rhenen.

Door Marco Diepeveen

Voor de achtste keer op rij organiseerden Johan Rijksen en Roelof Wijnholds een herdenkingsavond voor de overledenen voor wie Rijksen Uitvaartzorg Vallei & Rijn de uitvaart mocht begeleiden. Buiten in de tuin, in de bosrijke en rustieke ambiance en op gepaste corona-afstand, namen zo’n 250 gasten plaats. Witte lampionnen hingen in de bomen, die aan de vooravond van de eerste herfstdag hun bladeren sporadisch lieten vallen. Hoe symbolisch.

Waardering

Doedelzakspelers gekleed in traditionele Schotse kilt openden de ceremonie met het spelen van ‘Amazing Grace’. Vaak gezongen en gespeeld bij (militaire) herdenkingsbijeenkomsten en uitvaarten. Ook overbekend in de Nederlandse uitvoering van Mieke Telkamp: ‘Waarheen waarvoor’.

Uitvaartondernemer Johan Rijksen: “Voor u, nabestaanden, was het afgelopen jaar een jaar van gemis en herinneringen. De waarde van elk leven vergroot de dankbaarheid daarvoor. Verlichte herinneringen laten de waarde van elk mensenleven voelen.
En waardering voor de overledene verbindt uw harten. Hoop brandt als een lichtpunt aan de horizon. Net zoals we weten dat het na elke nacht weer dag mag worden.”

Ray Klaassen

Vanwege corona kregen uitvaarten het afgelopen halfjaar een ander karakter. “Het werd allemaal kleiner en intiemer. Noodgedwongen moeten we afstand houden, terwijl we elkaar zo graag een knuffel en een hand willen geven. Maar gelukkig blijven onze harten voor elkaar openstaan. Zodat de liefde kan stromen van hart tot hart.”

Gitarist en zanger Ray Klaassen – bekend van de allereerste editie van talentenshow ‘The Voice of Holland’ – zorgde voor de muzikale omlijsting. Zijn lied ‘Het licht’ gaat over verlating, de leegte die achterblijft na een verlies: ‘’Ik kijk naar de sterren. Ik roep je naam. Ik kan het niet plaatsen dat je moest gaan. Hier is de leegte, een donkere straat. Geef me een teken dat je bestaat. Geef een antwoord in m’n dromen, maar laat me niet alleen’.

Familieleden konden een waxinelichtje aansteken als de naam van hun dierbare werd voorgelezen. Daarnaast werd voor elke naam een fakkel in de tuin aangestoken, die samen een brandend hart vormden. Achter elke naam, achter elk licht, schuilt een gezicht. Een geleefd leven, hoe lang of hoe kort ook.

Regenboog

“Zo laten we ons licht schijnen op onze persoonlijke herinneringen”, memoreerde ritueelbegeleider Gea Nijland. “Kijk naar dit sprankje licht op de weg die u moet volgen. Hoop geeft verlichting om verder te gaan. Vergaan in het licht van herinneringen. Herinneringen verbinden harten en levens met elkaar.
De regenboog is een prachtige metafoor van kleurrijke verbondenheid. Die verschijnt als een wonder, tussen regen en zonneschijn. Zo wisselen ook licht en donker elkaar af na een overlijden. Dag en nacht kunnen niet zonder elkaar.
Als de zon gaat schijnen, keren de kleuren terug. Cabaretier Toon Hermans zei: ‘In het aller diepste donker, daar begint het mooiste licht.’

Daadkracht en geduld

Ritueelbegeleider Simone Schreiber drukte de families op het hart: “Het komt aan op daadkracht en geduld. Kracht versterkt en geduld kalmeert de ziel en brengt evenwicht in je leven. Geduld helpt bij de aanvaarding van het verlies.
Ooit zal langzaam de mist oplossen en de zon doorbreken.”