Plannen voor kunstwerk Veenendaal Oost opnieuw bekeken

VEENENDAAL De plannen voor het kunstwerk dat in het open water bij de eilanden in Veenendaal Oost zou komen te liggen worden nog eens goed bekeken. De gemeente gaat proberen om samen met (toekomstige) inwoners een oplossing te vinden. Het onderwerp was in de commissievergadering van woensdag geagendeerd door het CDA en Lokaal Veenendaal. Zoals Jaap Pottjewijd stelde: ,,De mooiste functie van kunst is verbinding en dat is hier niet gelukt.”

door Arjan van den Berg

Voordat de discussie losging, namen twee insprekers het woord. De eerste woont al in Veenendaal Oost en had met veel plezier deelgenomen aan de kerngroep die meedacht over het kunstwerk. Overigens stond het alle inwoners vrij om deel te nemen en was het geen gesloten groep. Daarentegen voelde hij zich niet vrij om zijn mening te uiten op Facebook, dat onlangs ontplofte door een bericht over het inmiddels onthulde ontwerp met de opmerking dat er nu geen ruimte meer zou zijn om te varen, te subben en – als de vrieskou het toelaat – schaatsen. Het CDA had aan de andere kant weer geluiden gehoord van mensen die zich in de werkgroep niet vrij voelden om kritiek te leveren.

KRITIEK De tweede inspreker had daar duidelijk minder moeite mee. Hij sprak namens ruim dertig toekomstige inwoners. De forse afmetingen van de driehoek en de loopbrug die het kunstwerk met de oever zou verbinden konden niet op goedkeuring rekenen, maar ook het ontbreken van leuningen die het onveilig zouden maken en überhaupt het toevoegen van een recreatieve functie in een kleinschalige omgeving. Daarbij zou het water kunnen stijgen en zou er wateroverlast kunnen ontstaan in de ondergrondse garages. 

De bewoners zou een rustig en vrije plas zijn beloofd. De komst van een kunstwerk zagen ze met vertrouwen tegemoet, tot ze de plannen zagen. Met kritiek van bewoners in de kerngroep zou weinig tot niets zijn gedaan. 

RUIMTE Volgens wethouder Dylan Lochtenberg was het een mooi proces geweest waarin inwoners mee konden denken en hij herkende de ‘relatieve’ stilte waarin dat zou zijn voltrokken niet. Je moest het kunstwerk ook juist kunnen gebruiken en er zou nog genoeg ruimte blijven voor andere recreatieve activiteiten. Alle geluiden en tegengeluiden gehoord hebbende, zei hij toe dat er nog ruimte was om nog niet te beginnen met het bouwen van het kunstwerk, maar eerst een oplossing proberen te vinden die op meer draagvlak kon rekenen.